36 Een gevaarlijk drankje (1980)

Een schaars goedje

Ik vertelde mijn vriend Jan over het boek van Malcom Lowry en de gevolgen van het drinken van tequila, een variant van de Mexicaanse drank mescal. Niet alleen in het boek, maar ook in de praktijk bleek tequila een gevaarlijk drankje te zijn: para todo mal, mescal, y para todo bien, también.
In Mexicaanse restaurants wordt het meestal als basis van een Marquerita genuttigd. Jan en ik besloten maar eens te gaan onderzoeken hóe tequila smaakt. 
Dat was nog niet eens gemakkelijk. We begonnen ‘s middags bij café Trianon, dat bij mij om de hoek lag. Het drankje bleek niet veel gevraagd en met pijn en moeite werd er een fles gevonden waar nog een bodempje in zat. Naar goed gebruik was dit laatste restje gratis. 
We kregen er ook uitleg bij. Zout in de holte van je duim en wijsvinger, zuigen op een stukje citroen en dan hup… zout happen en de tequila in één slok naar binnen gieten. De fles was leeg en we besloten onze nieuwe kennis ergens anders te perfectioneren. 
Soms vingen we bot, maar in weer andere kroegen had men tequila op voorraad. Na vijf kroegen kregen we er een behoorlijke handigheid in. Maar we werden ook erg dronken.

Receptie

Jan had een receptie om 5 uur ‘s middags en vroeg of ik mee ging. We stonden wat onvast op onze benen en besloten een taxi te nemen. Een verstandig besluit. 
We kwamen op tijd, maar moesten aansluiten achter een lange rij genodigden om het gelukkige paar te kunnen feliciteren. Het was warm en het duurde lang. Té lang. 
Ik hoorde naast me een zware dreun en Jan was met al zijn 100kg tegen de vlakte gegaan. Vier mannen droegen hem weg en legden hem ter ontnuchtering in de voorraadruimte van de feestzaal. Ik weet niet meer hoe ík thuis gekomen ben, maar werd pas 24 uur later wakker met een enorme kater.

Sterk verhaal

Het verhaal had nog een staartje. Men vergat Jan uit de voorraadruimte weg te halen en vond hem pas de volgende morgen toen de schoonmakers arriveerden. Het verhaal gaat dat hij vredig lag te snurken, met een fles drank tegen zijn borst geklemd. Ik heb het nooit kunnen verifiëren, want de echtgenote van Jan was ‘not amused’.
Jan kreeg huisarrest én een kroegverbod opgelegd. Toen ik hem maanden later weer tegenkwam, wilde hij er niet over praten. Ook was hij zeker 10kg afgevallen. Hij heeft nog wel lang rondgelopen met de geuzennam ‘Jan Tequila’.

© Frank van Exter

A single golf clap? Or a long standing ovation?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.