53 Een nieuwe liefde, een nieuw begin (1984)

Vreeland

Ik huurde een huis aan de Boterweg 10 te Vreeland om dichter bij mijn lief te kunnen wonen. Weg uit het turbulente Amsterdam bracht ‘rust in de tent’ en leidde tot de nodige veranderingen. 
Mijn vriendin en ik besloten samen te gaan wonen. Overigens pas nadat ze een en ander aan haar zonen (16 en 13) had voorgelegd en hun instemming had verkregen.

Huwelijksaanzoek

In 1985 vroeg ik mijn vriendin ten huwelijk, wat ze accepteerde. Maar ze drong er wél op aan dat ik zou stoppen met roken. Dat deed ik uiteindelijk ook maar niet vóór ik een nieuwe baan had gevonden. 
ÊMijn werkzaamheden waren zó verweven met roken, dat ik het één niet zonder het andere kon laten. Terugkijkend is stoppen met roken één van de verstandigste dingen geweest die ik ooit in mijn leven heb gedaan.

Krauthammer

Op zoek naar een nieuwe uitdaging, werd mijn aandacht getrokken door een opvallende kop in een advertentie van de firma Krauthammer: “Are you a winner?” 
Men zocht een trainer/consultant om ondernemers in het Midden- en Kleinbedrijf te trainen en te coachen. Een zelfstandige baan waarin je jouw eigen klantenkring moest gaan opbouwen. Het sprak me aan en ik solliciteerde op de baan. 
Ik kwam door de eerste selectieprocedures heen en werd met een aantal andere kandidaten geselecteerd voor de laatste ronde. Die bestond uit het volgen van zoveel mogelijk trainingsmodules om het gedachtengoed van Krauthammer te leren kennen. Het zou een half jaar in beslag gaan nemen.

Undercover

De trainingen vonden ‘s middags plaats in een hotel in Amstelveen, op loopafstand van mijn werk bij Turmac. Omdat ik zoveel avonden en weekeinden werkte, maakte mijn directeur geen bezwaar om tijdens werktijd de trainingen te volgen. Bunky de Vos vond het wel een pré dat ik me verder wilde ontwikkelen.

Elke training werd bezocht door zo’n 12 á 15 ondernemers en ik moest me voordoen als een beginnend ondernemer. 
De modules werden door een ervaren consultant gegeven, die naast de coaching en kennisoverdracht ook mij in de gaten hield. Ik werd voortdurend betrokken in de discussies en werd menigmaal gevraagd om onduidelijkheden nog eens aan de groep te expliciteren.
De modules zaten goed in elkaar en ik leerde veel over gesprekstechnieken, financiële onderhandelingen, groepsgesprekken, ‘problem solving’ en al die andere zaken die directies en leidinggevenden nodig hebben om een excellente bedrijfsvoering te organiseren.
Ik heb er de rest van mijn werkzame leven veel plezier van gehad. Ook privé heb ik er vaak mijn voordeel mee kunnen doen. De firma Krauthammer kan ik dan ook warm aanbevelen.

Een paar tipjes van de sluier

  • ”Wat is uw voorstel” is een even simpel als doeltreffend middel om in onderhandelingen het initiatie bij de ander te leggen, waardoor je zélf de rust en ruimte creëert om daar later op te anticiperen. Perfect bij salarisgesprekken, werkafspraken, de aan- of verkoop van een huis en ontelbaar veel meer.
  • Een ander methode heette de kracht van de stilte. Als een gesprek of onderhandeling een verkeerde wending neemt, reageer dan niet meteen. Je houdt je mond. Kijkt je gesprekspartner recht in de ogen. Als deze niet door Krauthammer is getraind, zal hij of zij in negen van de tien gevallen het woord weer nemen. Ook dit geeft rust en ruimte om na te denken over ‘hoe nu verder’.
  • Hanteer de volgende opmerking tegen iemand die je confronteert met een probleem: “Komt u hier met een oplossing, of bent u zélf onderdeel van het probleem?” Een doeltreffende manier om iemand bewust te maken van de eigen verantwoordelijkheid.

Deze drie voorbeelden doen natuurlijk geen recht aan een echte training, maar zijn ook nu nog steeds effectief.

You are the winner

Na de langste sollicitatieprocedure in mijn leven, kwam uiteindelijk de verlossende brief: ik was de ‘winner’; ik kreeg de baan. Ik werd uitgenodigd om in een hotel te Maarssen de nodige papieren te komen tekenen en nadere instructie te krijgen over het vervolg. 
Op de desbetreffende avond reed ik naar Maarssen en meldde me bij de receptie van het hotel. Ik werd verwacht en men verzocht me in de lobby plaats te nemen. Daar zat nog iemand te wachten, die ik aan zijn kleding — Krauthammer kende vrij strikte kledingvoorschriften — onmiddellijk als een Krauthammer-kloon herkende.

“Bent u van de firma Krauthammer?”, vroeg ik de man. 
“Nog niet”, antwoordde hij. 
“Ik ga zo de papieren tekenen. Ik wordt de nieuwe trainer/consultant”. 
“Oh, ik ben ook hier uitgenodigd als toekomstige consultant”, antwoordde ik lichtelijk verbaasd.

We stelden ons voor en begonnen een gesprek, nieuwsgierig naar elkaars wederwaardigheden. Maar al snel werden we verwelkomd door twee trainers, die ons allebei binnen nodigden.

“Heren, ik zie dat u al kennis heeft gemaakt. De reden dat we u allebei hier hebben uitgenodigd, is dat we nog een laatste oordeel willen vellen wie van u de meest geschikte kandidaat is. U heeft allebei uitstekende aanbevelingen gekregen, maar we hebben slechts één vacature. Als u zich hier niet in kunt vinden, dan staat het u uiteraard vrij om af te haken.”

We haakten niet af en werden twee uur door de mangel gehaald. In analogie met de klassieke ‘shoot-out’ uit een western. Daarna keerden we terug naar de lobby. Ik voelde me uitgeput, maar ook mijn collega-kandidaat zat er wat wezenloos bij. Hij werd als eerste binnengeroepen en ik ben hem daarna nooit meer tegengekomen. Daarna was ik aan de beurt en ik hoorde dat ik gewonnen had. Verdwaasd reed ik naar huis. Niet blij, omdat ik me behoorlijk genaaid voelde.

Toeval bestaat niet

Bunky de Vos was de eerste die ik bij Turmac het nieuws vertelde. Hij had alle begrip voor mijn ambities. Daarna informeerde ik de collega’s bij Public Affairs. Het nieuwtje ging daarna vrij snel rond bij de andere medewerkers. Tijdens de lunch werd ik er meermalen op aangesproken. 
Eén van mijn collega’s vertrouwde me toe, dat als hij dit eerder had gehoord, hij een leuke baan voor me had geweten. Ik vroeg om welke baan het ging en of die baan nog vacant was. Dat was zo en er werd nog diezelfde avond een afspraak gemaakt met de directeur van het bedrijf. Het klikte en een week later kwamen we in een tweede gesprek al tot overeenstemming. Naast een behoorlijke financiële verbetering, was de locatie perfect: in Hilversum, tien minuten rijden van Vreeland. 
Toen ik Krauthammer meldde dat ik van de baan afzag, waren ze ‘pissed-off’. Maar ik had nog steeds een slecht gevoel over de gang van zaken rond de ‘shoot-out’ en vond dat ze dit ‘koekje-van-eigen-deeg’ wel degelijk verdiend hadden.

© Frank van Exter

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.