59 Klop-klop (1988)

Sparring partner

Ik werd betaald door de FHV/BBDO Groep, maar mijn kantoor was bij Impuls/BBDO aan de Van Heuven Goedhartlaan in Amstelveen. Recht tegenover het kantoor van directeur Adriaan Polderman, die mij als sparring partner gebruikte om direct marketing nieuwe impulsen (..) te geven.
Ik werd gegrepen door de mogelijkheden van één-op-één-marketing en ging me als Client Services Director met de operationele kant van de klanten bemoeien. De echte kennis van DM zat bij collega’s , maar mijn toegevoegde waarde lag in het formuleren en beschrijven van de strategische mogelijkheden voor de klant.

Meubelfabriek Oisterwijk

Eén van de prospects was Meubelfabriek Oisterwijk, in die tijd een begrip voor liefhebbers van eiken meubelen. Eigenaar Henk Aan de Stegge had de onderneming eigenhandig opgebouwd door heel hard te werken. Henk vertelde bij mijn eerste bezoek aan de meubelfabriek hoe dat gegaan was:

“Ik had een Belgisch meubeltje nagemaakt en dat verkocht ik huis-aan-huis per bakfiets. Dat ging goed en langzamerhand breidde ik het assortiment uit. Andere winkels wilden mijn meubels ook wel verkopen, wat mij in staat stelde me alleen op de productie toe te leggen.”

Een direct marketeer ‘avant la lettre’ en ook op het hoogtepunt van zijn succes bleef Henk een nuchtere Tukker.

De Swaen

Hoewel Henk Aan de Stegge met beide benen op de grond stond, had hij een uitstekend gevoel voor public affairs. Hij ontving zijn relaties niet in de fabriek, maar in het door hen geopende restaurant De Swaen, waar topkok

Cas Spijkers de pollepel zwaaide en letterlijk de sterrenvan de hemel kookte.
Toen het creatieve team (Bob & Sierd) en ik kennis kwamen maken voor een eerste briefing, werden we door Henk ook ontvangen in het restaurant. Daarna kregen we een rondleiding in de meubelfabriek, waar zich ook de showroom van een klokkenwinkel bevond. We kregen het verzoek om een plan te ontwikkelen om die verzameling klokken via direct marketing aan de man te brengen.

Le Grandeur

Bob en Sierd ontwikkelden een aantal creatieve voorstellen en bedachten de naam Le Grandeur voor de klokkenwinkel. Toen ik belde voor een afspraak, zei Henk:

“Neem ook het creatieve team mee. Cas gaat wat lekkers voor jullie koken. Neem dus ruim de tijd voor onze afspraak.”

En dat deden we natuurlijk, klantvriendelijk als we waren. We kregen een geweldige lunch voorgeschoteld met uitgelezen wijnen. Tussen de gangen door presenteerden we onze kartonnen en de te volgen strategie.

“Ik kom er op terug”, zei Henk na afloop.

Klassieke auto’s

De volgende afspraak ‘moesten’ we weer lunchen, dit keer wat minder uitgebreid want Henk wilde ons zijn verzameling klassieke auto’s laten zien.
Hij loodste ons naar een ander gebouw op het terrein en ontsloot een grote deur. Het gebouw stond vol met antieke auto’s, de een nog mooier dan de ander. Ik heb ze niet geteld, maar het leken er wel honderd. Een heus museum.

“Ik kom er op terug…”

Na de bezichtiging informeerden we of onze plannen voor Le Grandeur in de smaak vielen, maar Henk had daar nog niet over nagedacht.

“Ik kom er op terug”, zei hij wederom.

Toen ik een paar weken later informeerde hoe ‘t er mee stond, vertelde Henk dat hij besloten had niet verder te gaan met de klokkenwinkel.

“Ik hou me bij mijn meubeltjes”.

Hij kwam er niet meer op terug

Van aanstormend talent tot CEO

Ondanks dat ik het erg naar mijn zin had bij de FHV/BBDO Groep, kon ik de verleiding niet weerstaan toen een headhunterme vroeg of ik directeur wilde worden van een klein direct marketing bureau in Amsterdam, onderdeel van de Amerikaanse keten DMB&B
Het idee om zelf de koers te kunnen bepalen en natuurlijk ook de bijbehorende emolumenten waren onweerstaanbaar. Ik kreeg de titel van CEO (Chief Executive Officer), zwaar overdreven voor een bureautje met zeven medewerkers. Maar het stond wel leuk op mijn nieuwe visitekaartje.

© Frank van Exter

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.