Από τη ρητορική μίσους στην εθνοκάθαρση: Γιατί πρέπει να ξεκαθαριστεί η κατάσταση για την Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν
Τι συμβαίνει;
Το Αζερμπαϊτζάν για μια ακόμη φορά παραβιάζει την εκεχειρία με το Ναγκόρνο Καραμπάχ, περιοχή που επί χρόνια κατοικείται από Αρμένιους. Στις 27 Σεπτεμβρίου το Αζερμπαϊτζάν επιτέθηκε απρόκλητα στο μικρό κρατίδιο. Η σύγκρουση αυτή δεν είναι κάτι νέο: Εδώ και τρεις δεκαετίες η μιλιταριστική κυβέρνηση του Αζερμπαϊτζάν απειλεί να αφανίσει τους Αρμένιους που ζουν στο Ναγκόρνο Καραμπάχ (Αρτσάχ για τους Αρμένιους). H Τουρκία, στενός σύμμαχος της Αζερικής κυβέρνησης, έχει παίξει καθοριστικό ρόλο στην κλιμάκωση αυτής της σύγκρουση συμμετέχοντας στις στρατιωτικές επιχειρήσεις και χειραγωγώντας την κοινή γνώμη ελέγχοντας τα μέσα μαζικής ενημέρωσης.
Η επίθεση δεν είναι μεμονωμένη: Εκμεταλλευόμενοι το διαδίκτυο, εξαπολύοντας ρητορική μίσους, παραπληροφορώντας και παρενοχλώντας, μέσω υποκλοπής δεδομένων και διάδοσης κατάφωρων ψεμάτων οι κυβερνήσεις του Αζερμπαϊτζάν και της Τουρκίας έχουν διαπράξει εγκλήματα μίσους κατά των Αρμενίων παγκοσμίως. Τον προηγούμενο μήνα, μια Αρμενική εκκλησιαστική κοινότητα στο Σαν Φρανσίσκο καταστράφηκε από εμπρησμό ενώ στην άλλη πλευρά της πόλης εκτοξεύθηκαν πυρά εναντίον ενός αρμενικού σχολείου.
H Αζέρικη μιλιταριστική κυβέρνηση κατευθύνεται και προς άλλα σχολεία, ιδίως προς το Μοναστήρι Αμαράς, μεσαιωνικό μοναστήρι στην επαρχία Μαρτουνί του Ναγκόρνο Καραμπάχ, όπου το αρμένικο αλφάβητο διδάχθηκε για πρώτη φορά πριν από 1600 χρόνια.
Αυτές οι επιθέσεις είναι ιδιαίτερα απειλητικές για τους Αρμένιους καθώς επιστρέφουν οι μνήμες της γενοκτονίας που διέπραξε η τουρκική κυβέρνηση εναντίον του γηγενούς της αρμένικου πληθυσμού. Η Τουρκία τότε αφαίρεσε τη ζωή σε πάνω από ένα εκατομμύριο Αρμένιους.
ΓΙΑΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ
Οι διεφθαρμένοι και δικτατορικοί ηγέτες της Τουρκίας και του Αζερμπαϊτζάν, Ερντογάν και Αλίγιεφ, χρησιμοποιούν την τακτική της ρητορικής μίσους για να δημαγωγήσουν και να προκαλέσουν αισθήματα και πράξεις μίσους κατά των Αρμενίων. Στο Μπακού, πρωτεύουσα του Αζερπαιτζαν, έλαβαν χώρα μαζικές διαδηλώσεις με κεντρικό σύνθημα «Θάνατος στους Αρμενίους», σύνθημα που έχει επίσης υιοθετηθεί από Αρμένιους και Τούρκους της διασποράς.
Λόγω της πτώσης της τιμής του πετρελαίου, των συνεχών αναταραχών μέσα στη χώρα και μιας ολοένα αυξανόμενης αντίδρασης του λαού στην ολιγαρχία της διαφθοράς, η Αζέρικη κυβέρνηση επιχειρεί να αποσπάσει την προσοχή του λαού της από την κατάσταση που επικρατεί στην ενδοχώρα μέσω της δοκιμασμένης τακτικής του αποπροσανατολισμού και στρέφοντας εν τέλει την προσοχή του λαού στον αγαπημένο της αποδιοπομπαίο τράγο: Τους Αρμένιους. Η ιστορία των Αρμενίων και άλλων λαών μας έχουν δείξει ξανά και ξανά ότι η στοχοποίηση ενός ολόκληρού λαού μπορεί να οδηγήσει σε γενοκτονία.
ΓΙΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΘΟΡΥΒΗΘΟΥΜΕ
Το Αζερμπαϊτζάν εμποδίζει την πρόσβαση στην αντικειμενική ειδησεογραφία, απαγορεύοντας την είσοδο στον διεθνή τύπο και υπονομεύοντας τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης στη χώρα. Μόνο τουρκικά και αζέρικα μέσα ενημέρωσης φιλικά προσκείμενα προς την κυβέρνηση επιτρέπεται να καλύψουν το πεδίο της μάχης. Η Αρμενία αντιθέτως, όχι μόνο επιτρέπει την είσοδο στον διεθνή τύπο αλλά την ενθαρρύνει.
Αμέσως μετά τις επιθέσεις, ο Ερντογαν- που αποσταθεροποίησε ολόκληρη την περιοχή, από το Βόρειο Ιρακ και τη Βόρεια Συρία μέχρι τη Λιβύη και την Ανατολική Μεσόγειο- έγραψε στη σελίδα του στο tweeter πως η Αρμενία είναι η μεγαλύτερη απειλή για την ειρήνη σε αυτήν την περιοχή. Όμως η κοινή λογική είναι αρκετή για να ανατρέψει αυτή την προπαγάνδα. Ούτε η Αρμενία ούτε το Ναγκόρνο Καραμπάχ έχουν κάτι να κερδίσουν επιτιθέμενοι στο Αζερμπαϊτζάν. Από την άλλη, μπορούν να χάσουν τα πάντα. Γιατί δύο μικρά κράτη με κοινό πληθυσμό 3 εκατομμύρια ανθρώπους να επιτεθούν στην συμμαχία Τουρκίας- Αζερμπαϊτζάν με πληθυσμό 92 εκατομμύρια; Η Αρμενία-και όχι το Αζερμπαϊτζάν-είναι πρόθυμη να έχει παγκόσμια κάλυψη στα σύνορα. Η Αρμενία-και όχι το Αζερμπαϊτζάν-επιμένει πως οι σκοπευτές πρέπει να αποχωρήσουν.
Mε μια παράλογη αντιστροφή των γεγονότων, το Αζερπαιτζαν που έχει εξόφθαλμα εισβάλει στην Αρμενία και έχει λάβει μέρος στην πολιτισμική και εθνική κάθαρση για τρεις δεκαετίες (συμπεριλαμβανομένων των πογκρόμ στις περιοχές Sumgayit, Kirovabad και Baku) παρουσιάζεται σαν το θύμα. Η πλούσια πολιτική και στρατιωτική υπερδύναμη της Τουρκίας έχει επιτύχει μια παγκόσμια διπλωματική, ακαδημαϊκή και εταιρική επιχείρηση αξίας δισεκατομμυρίων δολαρίων για την άρνηση της γενοκτονίας των Αρμενίων. Όπως ακατάπαυστα ισχυρίζεται ότι οι Αρμένιοι της Οθωμανικής αυτοκρατορίας είναι οι ίδιοι υπεύθυνοι για την εξάλειψή τους, τώρα η Τουρκία έχει στρέψει την άρνησή της στο Ναγκόρνο Καραμπάχ ώστε να παρουσιάσει την Αρμενία ως τον θύτη. Μετά από δεκαετίες δημόσιας άρνησης, τα παγκόσμια μέσα ενημέρωσης επιτέλους δέχονται την ακαδημαϊκή συναίνεση ότι η Τουρκία διέπραξε γενοκτονία εναντίον των Αρμενίων. Δυστυχώς στις μέρες μας κάποιοι υιοθετούν παλιές τακτικές, αναμασώντας την ίδια παραποιητική αντιστροφή θύτη και θύματος. Προσπαθώντας να φανούν αμερόληπτοι, πολλοί στα διεθνή μέσα έχουν επιχειρήσει να κρατήσουν μια κάλπικη ισορροπία μεταξύ των δύο πλευρών χωρίς να διερευνήσουν τι στην πραγματικότητα συμβαίνει και γιατί. Αγνοούν επιμελώς εξόφθαλμες ανισότητες, όπως το γεγονός ότι το Αζερμπαϊτζάν λαμβάνει στρατιωτική βοήθεια 100 εκατομμυρίων δολαρίων από τις ΗΠΑ ενώ η Αρμενία μόλις 5 εκατομμυρίων.
Σε ένα κόσμο που τα εγκλήματα μίσους αυξάνονται, ποιος λαός θα είναι ο επόμενος; Μπορεί ο αρμενικός λαός να είναι τώρα ο στόχος όμως δεν θα είναι ο τελευταίος. Θα διδαχθεί ποτέ από τα λάθη της η διεθνής κοινότητα;