
Op het goede spoor…
Blog jongeren — 5 maart 2015 — Door Marlieke
Het is donderdag, en we hebben lab-team dag. Ons team-lid Rachel komt binnen. ‘He Rach, hoe is het?’, vraag ik. Het meisje met de mooie rode haren oogt vermoeid. ‘Nou, niet zo goed’, zegt ze. Ze prutst met haar vingers aan haar jasrits.‘Wat scheelt er aan dan?’. ‘Ja, had gisteravond de politie aan mijn deur. Ik schrok me dood joh. Ik dacht, die zijn aan het verkeerde adres! Maar ze kwamen voor mij. Ik heb al een tijd een boete openstaan bij de NS, E360,-. Nog van in de tijd dat ik domme dingen deed, ik was nog een puber, en ik reed zwart. Als ik over twee weken niet heb betaald, dan komen ze mij oppakken. Dat wil ik echt niet! Hoe moet dat dan met mijn zoontje?’.
Zelf verdienen
Als lab-team reageren we geschrokken, en ook meteen meegaand, meedenkend en creatief. Onze eerste reactie is: hoe kunnen we zo snel mogelijk dat geld bij elkaar krijgen? Rachel, ons teamlid hoort niet in de bak! Kunnen we een actie opzetten? ‘Help Rachel op het goede spoor, dat is een mooie titel!’, zegt Wieteke. Nassim: “Laat deze moeder niet zitten!”. We lachen wat, maar we vinden het niet grappig. Rachel denkt hardop na: ‘Ja, ik dacht zelf ook al: ik wil echt geen geld van iemand krijgen om dit probleem op te lossen. Ik wil het zelf verdienen. Maar ja, mijn uitkering komt te laat. En als ik dat van mijn uitkering betaal, heb ik volgende maand weer een probleem.’ Rachel is een kunstzinnig, creatief type, heel actief op social media. We denken aan een actie bij het NS-station van Dordrecht. Een fotobooth waarin je een portretfoto kunt laten maken met de tekst ‘Ik ben trots op Dordt!’. Of haar kunst verkopen voor 5 euro. Als team dachten we ook aan meteen even meegaan naar de sociale dienst, om een vervroegd een uitkering aan te vragen, en uitstel vragen van betaling bij de politie. Want je vraagt je af: hoe zit dat eigenlijk, hoe werkt dat, zo’n schuldhulpvraagstuk? Kan de politie Rachel echt zomaar van straat plukken? En wat is de rol van jongerenwerk hierin? Rachel vertelt: ‘Tja, hoe dan ook, daarna moet ik de boete alsnog ook gewoon betalen.’
Een veilig ding
Een social lab lijkt een veilig ding. Verhalen schrijven, publiceren en najagen; mooie dingen doen. Maar de echte wereld dendert gewoon binnen. En keihard ook. Gelukkig maar. Want waarom zouden we anders een lab doen? We brainstormen nog wat door. Nassim biedt aan om in ieder geval op haar zoon te passen mocht het echt zo ver komen. We hopen natuurlijk allemaal dat het niet nodig is. De middag vliegt verder voorbij met allerlei klusjes. Dan is het tijd om naar huis te gaan. En dat deden we, iedereen terug naar zijn eigen sores, in de hoop dat het probleem zich vanzelf zou oplossen. Wat is wijsheid? Wie het weet, mag het zeggen. Volgende week nog maar eens luisteren…