werk: Atlas door Yann Deval & Marie G. Losseau | beeld: Hanneke Wetzer voor STRP

Verwondering
Door Gisèle

‘We really need to talk. About our future.’ Met deze woorden opende Annemarie Wisse STRP Festival 2019. Maar ik was nog niet aan praten toe.

Ik was nog aan het nagenieten van alle, soms heel primaire, reacties van de genodigden die ik eerder op de avond heb mogen rondleiden door de expo. Heel blij werd ik, met name, van het ouder echtpaar, van wie de vrouwelijke helft vooral genoot van het feit dat het Klokgebouw en heel Strijp-S, plekken uit haar verleden, nog bestonden, terwijl haar man zich vol overgave stortte in het ervaren van de werken waarlangs ik ze leidde. Zij bezocht STRP uit nostalgie en hij kwam, als echte Philips man, voor de vernieuwende technologische ontwikkelingen. 
Ik kwam amper aan mijn zorgvuldig uit het hoofd geleerde praatje over STRP, onze positief kritische kijk op tech en vooruitgang en uitleg over de werken toe: mevrouw vertelde me van alles over het gebouw, details die ik nog niet wist, en meneer had eigenlijk alleen oren voor wat de makers zelf te zeggen hadden.

En toen we, met een beetje zachte dwang van mij (we hadden immers maar een half uurtje en ik wilde mijn programma afmaken) bij Atlas, de mixed reality installatie van Yann Deval & Marie G. Losseau, belandden en ze de VR-brillen op hun hoofden vastgesnoerd hadden, was ik ze definitief kwijt. 
Ik hoorde ‘this is incredible, this is awesome’ in onvervalst Brabants en ik berustte, stopte mijn praatje weg en genoot van hoe zij genoten. En bedacht me: dít is dus STRP. Deze verwondering. Voor iedereen anders en toch ook weer gelijk.

Ik gun jou ook deze verwondering. Wees welkom, je hebt nog 6 dagen.

Thomas van Huut van NRC is je voorgegaan en beschreef zijn ervaring als volgt: meer nadruk op poēzie en minder op knallend technologisch spektakel.

Bezoek de expo van STRP Festival 2019, elke dag t/m 7 april.