เอเฟซัส บทที่ 6

อาวุธคุณก็ไม่มี แล้วจะเอาอะไรไปต่อสู้กับมาร (อฟ. 6:10–18)

6:1 ฝ่ายบุตรจงเชื่อฟังบิดามารดาของตนในองค์พระผู้เป็นเจ้า เพราะเป็นการถูกต้อง

• ครอบครัวคริสเตียนฝ่ายวิญญาณ พ่อแม่ดำเนินชีวิตเป็นแบบอย่างแก่ลูกๆ ทั้งหลายในแต่ละวัน และบุตรได้รับการสั่งสอนให้ฝึกเดินในความเชื่อ ตามวิถีทางของผู้ชนะที่รับมานาที่ซ่อนไว้ (วว. 2:7)
• ในองค์พระผู้เป็นเจ้า… คือการเชื่อฟังที่พึ่งพระคริสต์ดำเนินชีวิตแทนเขา เขาไม่อาจทำดีและเชื่อฟังพระเจ้าและบิดามารดาเองได้ เรื่องนี้เป็นเรื่องของเวลา พ่อแม่มีหน้าที่สอนและแนะนำบุตรทั้งหลายเท่านั้น ส่วนเรื่องการเชื่อฟังและนอบน้อมมากน้อยเท่าไหร่ อยู่ที่พระเจ้าจะช่วยเขาให้เติบโต พ่อแม่ต้องรักและอดทนนาน และให้โอกาสอย่างมากมายต่อบุตรทุกคน

6:2 ‘จงให้เกียรติแก่บิดามารดาของเจ้า’ (นี่เป็นพระบัญญัติข้อแรกที่มีพระสัญญาไว้ด้วย)

6:3 ‘เพื่อเจ้าจะอยู่เย็นเป็นสุข และมีอายุยืนนานที่แผ่นดินโลก’

• พระบัญญัติมากมายหลายข้อมีพระสัญญาว่าจะได้รับผลตอบแทนอย่างไร และนี่คือข้อแรกในพระคัมภีร์เดิม ที่มากับพระสัญญาเรื่องผลตอบแทน
• พระบัญญัติใหม่ของพระเยซูเน้นที่มัทธิวบทที่ 5–7 เป็นหลัก แต่ก็มีอีกมากมายหลายข้อทั้งในพระคัมภีร์ใหม่ และบางข้อในพระคัมภีร์เดิม

หมายเหตุ… ในยุคพระคุณ พระบัญญัติเดิมถูกเรียกว่าใหม่แล้ว และพระบัญญัติของโมเสสถูกเรียกว่าของพระเยซูแล้ว เมื่อเปาโลหรือยอห์นอ้างถึงพระคัมภีร์เดิม ไม่ได้หมายความว่าเรายังรักษาพระบัญญัติเดิม แต่เรารักษาพระบัญญัติใหม่และของพระเยซู พระเจ้าทรงยกระดับมาตรฐานของพระบัญญัติเดิมให้สูงขึ้น และครบบริบูรณ์แล้ว

• ถ้าหากบุตรทั้งหลายเชื่อฟังบิดามารดา เขาจะอยู่ดีและมีอายุยืนยาว ตามที่พระเจ้าทรงสัญญาแน่นอน

6:4 ฝ่ายท่านผู้เป็นบิดาอย่ายั่วบุตรของตนให้เกิดโทสะ แต่จงอบรมบุตรด้วยการสั่งสอน และการตักเตือนตามหลักคำสอนขององค์พระผู้เป็นเจ้า

• หน้าที่ของพ่อแม่ที่มาสู่การเดินในพระวิญญาณ จะสอนและตักเตือนพระคำพระเจ้าตามที่เขาได้รับมาและฝึกเดิน ส่วนเขาทำได้มากน้อยเท่าไหร่ เรามอบเขาไว้กับการเลี้ยงดูและดูแลของพระเจ้า และถ้าเขาจะหล่นจากพระคุณ เราก็อธิษฐานเผื่อเขา เพราะผู้ชนะของพระเยซู คือทุกคนที่พระบิดาทรงเลือกเอาไว้แล้ว

6:5 ฝ่ายพวกทาสจงเชื่อฟังผู้ที่เป็นนายฝ่ายเนื้อหนังด้วยใจเกรงกลัวจนตัวสั่น ด้วยน้ำใสใจจริงเหมือนกระทำแก่พระคริสต์

• สมัยก่อนชาวยิวและชาวโรมันมีทาสรับใช้ เมื่อข่าวประเสริฐได้ประกาศไปทั่ว ผู้เชื่อก็ยังมีชนชั้นและฐานะที่แตกต่างกัน เปาโลหนุนใจให้ทุกคนเป็นเหมือนเดิม แต่รักกันฉันพี่น้องในพระคริสต์อีกด้วย เพื่อเห็นแก่พระเยซู ยุคสมัยนี้ถ้าหากใครเป็นทาส คนใช้ หรือนาย ก็ควรที่รักกันฉันพี่น้องในพระคริสต์ ไม่ใข่ข่มเหง หรือมองคนที่เป็นลูกจ้างหรือลูกน้องของเราต่ำอยู่เสมอ สรุปก็คือ ต่างคนต่างก็มีความรักต่อกันและกัน

6:6 ไม่เหมือนอย่างคนที่ทำแต่ต่อหน้า อย่างคนที่ทำให้ชอบใจคน แต่จงทำเหมือนอย่างทาสของพระคริสต์ คือกระทำตามชอบพระทัยพระเจ้าด้วยความเต็มใจ

• เปาโลยอมเป็นทาสของพระคริสต์ ทาสแตกต่างจากคนใช้ คือทาสถูกขายให้นาย และตัวเขาไม่มีสิทธิ์ที่จะไปไหน หรือทำอะไรได้ตามใจชอบอีกต่อไปแล้ว ชีวิตทั้งชีวิตขึ้นอยู่กับนายว่าจะใช้ให้เขาทำอะไร และจะขายให้ใคร
• เรารักพี่น้อง รักทาส คนใช้ หรือนายของเราด้วยจริงใจทั้งต่อหน้าและลับหลัง อย่าเป็นเหมือนฟาริสีที่ทำดีแต่ต่อหน้า แต่ขอบพระคุณพระเจ้าที่ทรงให้เราพบทางเดินที่ง่าย สบาย และภาระเบาแล้ว ฉะนั้นเราควรจะถอดหน้ากากที่เราเคยใส่มานาน

6:7 จงปรนนิบัตินายด้วยจิตใจชื่นบาน เหมือนกับปรนนิบัติองค์พระผู้เป็นเจ้า ไม่ใช่ปรนนิบัติมนุษย์

• ทาสหรือคนใช้สมัยก่อนไม่มีอิสระ และถูกข่มเหงใช้งานอย่างหนัก พวกเขาจึงเกลียดชังนายของตน เมื่อเราเป็นบุตรพระเจ้า ทั้งนาย และทาส หรือคนใช้ก็สามารถที่จะอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข และนายก็ไม่ข่มเหงกดขี่ทาส หรือคนที่อยู่ใต้อำนาจของตน ทาสก็รักนาย และรับใช้นายด้วยเต็มใจยินดีในพระคริสต์

6:8 เพราะท่านรู้อยู่แล้วว่า ผู้ใดกระทำความดีประการใด ผู้นั้นก็จะได้รับบำเหน็จอย่างนั้นจากองค์พระผู้เป็นเจ้าอีก ไม่ว่าเขาจะเป็นทาสหรือเป็นไท

6:9 ฝ่ายนายจงกระทำต่อทาสในทำนองเดียวกัน คืออย่าขู่เข็ญเขา เพราะท่านก็รู้แล้วว่านายของท่านทรงประทับอยู่ในสวรรค์ และพระองค์ไม่ทรงเลือกหน้าผู้ใดเลย

เราขอบพระคุณพระเจ้า ที่ทรงเป็นได้ทั้งเจ้านายและทาสในเราผู้เชื่อทุกคน

• พระคริสต์เป็นนายที่น่ารัก อยู่ภายในผู้เชื่อที่เป็นเจ้านายฝ่ายเนื้อหนัง
• พระคริสต์เป็นทาสที่น่ารัก อยู่ภายในผู้เชื่อที่เป็นทาสฝ่ายเนื้อหนัง
• พระคริสต์ดำเนินชีวิตแทนเจ้านายและทาส และบำเหน็จอยู่ที่เจ้านายและทาสมีผลของพระคริสต์ได้มากน้อยเท่าไหร่