ยอห์น บทที่ 2

พระเยซูเปลี่ยนความตายให้มีชีวิตได้ 
(Christ can turn death into life)

2:1 วันที่สาม มีงานสมรสที่หมู่บ้านคานา แคว้นกาลิลี และมารดาของพระเยซูก็อยู่ที่นั่น

- งานแต่งงาน หมายถึง การเกิด แก่ ตาย และยกให้เป็นสามีภรรยากัน ของมนุษย์อาดัม

- มารดาของพระเยซู (ฝ่ายเนื้อหนัง) ก็เป็นมนุษย์อาดัมคนหนึ่ง

//

2:2 พระเยซูและสาวกของพระองค์ ได้รับเชิญไปในงานนั้น

- พระเจ้าทรงเสด็จเข้ามาในโลก เพื่อช่วยเหลือมนุษย์ เพราะทรงทราบจิตใจพวกเขาดีว่า ต้องการความสุข และชีวิตที่ดีกว่าที่เขาเป็นอยู่

- ความรัก คือต้นเหตุที่พระเจ้าสละพระบัลลังก์บนสวรรค์ เพื่อลงมาช่วยเหลือมนุษย์ในครั้งนี้

//

2:3 เมื่อน้ำองุ่นหมดแล้ว มารดาของพระเยซูทูลพระองค์ว่า “เขาไม่มีน้ำองุ่น”

- น้ำองุ่น หมายถึงชีวิต น้ำองุ่นเก่าที่จะหมด คือชีวิตอาดัม (ปสุเค — Psuche) น้ำองุ่นใหม่ที่พระเยซูนำมาประทานให้เรา คือโซว์ (Zoe) หรือชีวิตของพระเจ้า ที่มนุษย์ไม่เคยมีโอกาสได้รับเลย ตั้งแต่อาดัมจนถึงพระเยซู

- น้ำองุ่นหมด หมายถึงชีวิตอาดัมจบลงแล้ว

- มารดาของพระเยซูทราบดีว่า พระเยซูทรงช่วยพวกเขาได้ (มธ. 1:21 เธอจะประสูติบุตรชาย แล้วเจ้าจะเรียกนามของท่านว่าเยซู เพราะว่าท่านจะโปรดช่วยชนชาติของท่านให้รอด จากความผิดบาปของเขาทั้งหลาย”)

//

2:4 พระเยซูตรัสกับนางว่า “หญิงเอ๋ย ข้าพเจ้าเกี่ยวข้องอะไรกับท่านเล่า เวลาของข้าพเจ้ายังไม่มาถึง”

- หญิงเอ๋ย ในที่นี้หมายถึงท่านหญิง หรือสุภาพสตรีเอ๋ย (เป็นคำที่พระเยซูทรงให้ความนับถือมารดาฝ่ายเนื้อหนังของพระองค์)

- “ข้าพเจ้าเกี่ยวข้องอะไรกับท่านเล่า เวลาของข้าพเจ้ายังไม่มาถึง” หมายถึงการไม่ทำตามความต้องการของมนุษย์ หรือตามเวลาของมนุษย์ แต่ตามเวลาและน้ำพระทัยของพระเจ้า

//

2:5 มารดาของพระองค์จึงบอกพวกคนใช้ว่า “ท่านจะสั่งพวกเจ้าให้ทำสิ่งใด ก็จงกระทำตามเถิด”

- มารดาของพระเยซูจึงเข้าใจ และยอมรับน้ำพระทัยของพระเจ้า จึงบอกให้พวกคนใช้รอ

- ผู้เชื่อส่วนมากมักทำตามใจเขาเอง ไม่รอและไม่ชอบ ถ้าหากพระเจ้าทรงตอบช้า และให้ในสิ่งที่เขาไม่ต้องการ แต่พระเจ้าทรงทราบดีว่า จะเกิดผลดีต่อเขาในอนาคต

//

2:6 มีโอ่งหินตั้งอยู่ที่นั่นหกใบ ตามธรรมเนียมการชำระของพวกยิว จุน้ำใบละสี่ห้าถัง

- ชาวยิวมีธรรมเนียมการชำระมลทินหรือเคราะห์ร้าย เหมือนศาสนาอื่นทั่วๆ ไป แต่ไม่มีในพระบัญญัติ และพระเจ้าไม่รู้เห็นอะไรในสิ่งที่เขาทำ

//

2:7 พระเยซูตรัสสั่งเขาว่า “จงตักน้ำใส่โอ่งให้เต็มเถิด” และเขาก็ตักน้ำใส่โอ่งเต็มเสมอปาก

- น้ำ หมายถึงความตาย ตักน้ำใส่ให้เต็ม หมายถึงตายให้สนิท หรือยอมจำนนทั้งหมด หรือยอมแพ้ไม่ขัดขืน (Completely Dead)

//

2:8 แล้วพระองค์ตรัสสั่งเขาว่า “จงตักเอาไปให้เจ้าภาพเถิด” เขาก็เอาไปให้

2:9 เมื่อเจ้าภาพชิมน้ำที่กลายเป็นน้ำองุ่นแล้ว และไม่รู้ว่ามาจากไหน (แต่คนใช้ที่ตักน้ำนั้นรู้) เจ้าภาพจึงเรียกเจ้าบ่าวมา

- พระเยซูเปลี่ยนความตายให้เป็นชีวิต เราจะพบว่าชีวิตพระเจ้า จะมีสันติสุขที่ไม่เหมือนความสุขของโลกนี้ ช่างอร่อย สุขล้น ชื่นชมยินดี และมีความหวังเหมือนเหล้าองุ่นใหม่ เพราะเป็นชีวิตนิรันดร์ของพระเจ้า ที่หลั่งไหลเข้ามาสู่ชีวิตเก่าที่ตายของเรา เพื่อเติมเต็มในส่วนที่ขาดหาย ที่ชีวิตเก่าอาดัมไม่เคยมี

//

2:10 และพูดกับเขาว่า “ใครๆ เขาก็เอาน้ำองุ่นอย่างดีมาให้ก่อน และเมื่อได้ดื่มกันมากแล้ว จึงเอาที่ไม่สู้ดีมา แต่ท่านเก็บน้ำองุ่นอย่างดีไว้จนถึงบัดนี้”

- ธรรมเนียมของชาวยิว เมื่อจัดงานเลี้ยง เขาจะเตรียมเหล้าองุ่นสองชนิดเพื่อรับรองแขกที่มา ตอนเริ่มงานใหม่ๆ เจ้าของงานเลี้ยงจะเอาเหล้าองุ่นที่ราคาแพงและอร่อยออกมาให้แขกดื่มจนเมา หลังจากนั้น จึงนำเหล้าองุ่นราคาถูกๆ แลพไม่อร่อยออกมาให้แขกดื่ม

สรุป

- พระเยซูเป็นคำตอบ และทางออกของชีวิตอาดัมที่กำลังจะจบ และความสุขที่ไม่มั่นคงยืนยาวตลอดไป

- พระเยซูเท่านั้น ที่สามารถเปลี่ยนความตายให้มีชีวิตได้ และชีวิตที่เราจะได้รับนั้น คือชีวิตของพระเจ้า ที่เติมเต็มในสิ่งที่เราขาดหายได้

- ขอให้เป็นเวลากำหนดและน้ำพระทัยของพระเจ้า ไม่ใช่ตามใจเราเอง

- ยอมจำนนต่อพระเจ้า เชื่อและยอมรับว่าพระเยซูเท่านั้น ที่เป็นที่พึ่งของเราผู้เดียว ไม่ยุ่งเกี่ยวและแสวงหาทางอื่น และสิ่งอื่นเพื่อเติมให้เต็มในชีวิตของเราอีกต่อไป

ข้อ 13–25 ทรงชำระพระวิหาร

- ที่บริเวณพระวิหาร มีที่ขายสัตว์เลี้ยงมากมายหลายร้าน เพื่อตอบสนองความต้องการของชาวยิว ที่ไม่สะดวกในการนำสิบลดที่เป็นสัตว์เลี้ยงมาถวายแด่พระเจ้าที่พระวิหาร เพราะบ้านเรือนอยู่ห่างไกลมาก พวกเขาจึงต้องขายในเมืองของตน และนำเงินมาซื้อสิบลดที่พระวิหาร นี่เป็นคำสั่งของพระเจ้าในเลวีนิติ และเป็นเรื่องธรรมดาที่ไม่มีอะไรผิด แต่ต่อมาพวกเขาทำเป็นธุรกิจ และการค้าขายแบบหวังผลกำไรเกินตัว เอารัดเอาเปรียบ ฉ้อโกง และไม่ใส่ใจเรื่องความจำเป็น และความสำคัญของการถวายสิบลด และนี่คือสาเหตุที่พระเยซูทรงชำระพระวิหาร

- พระเยซูทรงเป็นพระบุตร และพระวิหารเป็นที่สถิตของพระบิดา จึงทรงใช้สิทธิอำนาจในการชำระพระวิหาร แต่ชาวยิวไม่ยอมรับ จึงขอให้พระองค์สำแดงหมายสำคัญ เพื่อพิสูจน์การกระทำดังกล่าวของพระองค์

- สำหรับพระเจ้า พระเยซูมีสิทธิอำนาจต่อการกระทำนี้ เพราะถือว่าพระวิหารคือบ้านเรือนของพระเจ้าพระบิดา และพระเยซูในฐานะพระบุตร จึงมีสิทธิอำนาจชำระพระวิหารได้

อ่านเพิ่มเติม…

ยอห์น บทที่ 1 ← บทก่อนหน้า

บทถัดไป → ยอห์น บทที่ 3

ที่มา