DAYANITA SINGH : FOTOĞRAF, SANAT VE SOLO PERFORMANS ÜZERİNE RASTGELE DÜŞÜNCELER

Hasan Kasapoğlu
Sep 6, 2018 · 3 min read

Çeviri : Ayça Türkkan

YAVAŞLA ÇOK HIZLI GİDİYORSUN!

Bunlar benim işimi gören gereçler. Aynı kamerayı, aynı 80 mm lensi ve aynı Minolta pozometreyi neredeyse 20 yıldır kullanıyorum. 1980’de fotoğrafa başladığımdan beri kullandığım film TRIX 400. Bu aletleri adım gibi biliyorum. Fotoğrafa tripodu koymayı unuttum. Tripodlar hafifledikçe değiştiriyorum zaten. Tüm bunlar benim yavaşlamama yardım ediyor. İki fotoğraf arasında ve çekime başlamadan önce duraklamama yardımcı oluyor. Beni çekeceğim fotoğrafa hazırlıyorlar.

Filmi yerleştirme ritüeli başlıyor. Önce filmi ambalajından çıkarmanın sesi ve zevki, sonra filmi takmak, ilerletirken dişliye takılmadığından emin olmak ve kapağı kapamak. Kamerayı almak ve tripodla hizalamak, fotoğraflamak istediğim şeyin etrafında biraz döndükten sonra kamerayı hafifçe düzeltmek. Birileri bunca seneden sonra pozometre kullanmama gerek olmadığını söyleyebilir. Ama ben fotoğraflayacağım şeye doğru uzanmayı, öznenin teninden yansıyan ışığı kesin olarak ölçmeyi ve bu bilgiyle neler yapmak isteyeceğimi hesaplamayı seviyorum. Bu kadar yıl sonra doğru pozlama yapabileceğim halde. Sonra kamerama eğiliyorum ve netlik ayarı yapıyorum. Aşağı sarkan kamera ve boynumun üzerindeki kamera askısının ağırlığıyla bedenimden bir tripod yapıyorum. Karın hizasından fotoğraflamayı, geleneksel göz hizasından fotoğraflamaktan daha çok seviyorum, tersyüz edilmiş görüntüyü seviyorum ve deklanşöre bastığımda perdenin büyülü sesini ve fotoğraf tamam. Filmim 12 pozluk olduğu için 11 fotoğraf daha çekebilirim. Çantamda uzun bir çekim günü için taşıdığım 3–4 film daha var. Bu kendim için belirlediğim sayı çünkü yola çıkarken yanıma ancak belli sayıda film alabilirim. Aynı olayı bir kez daha fotoğraflayabilirim, netlikten ve pozlamadan emin olmak için ama çoğunlukla ikiden fazla değil. 12 ‘lik bir filmde yine de 3 kez tekrar çekebilme ihtimalim var.

Sonra filmin yıkanmasını ve laboratuvardan kontakt baskıların gelmesini beklemem gerekiyor. Önce fotoğraflara dikkatlice bakmıyorum, her şeyin yolunda olduğunu anlamak için bir bakış atıyorum ve tabii negatiflere bakıyorum. Bir kaç gün sonra kontaktların başına oturuyorum ve her zaman düşündüğümü yakalayamadığım için depresyona giriyorum. Fotoğraf çekme deneyimi/duygusuyla, çıkan sonuç olarak fotoğrafın ayrımını yapmak aylarımı alıyor. İkisi arasındaki boşluk o kadar büyük olabiliyor ki, bir fotoğrafı fark etmem yıllarımı alabiliyor. Fotoğraflardan çoğu iki tarihe sahip, çekildiği gün ve fark edildiği gün. Fotoğrafı fark etmek bir deja vu halinde gerçekleşiyor. Yataktaki kızı görüyorum, daha önce de böyle hissettiğimi hatırlıyorum ve neredeyse 10 yıldan da eski kontakt baskılara dönüyorum ve o fotoğrafları buluyorum. Ya da önceki gün Kandalama Hoteli fotoğraflarken olduğu gibi aniden kontakt baskılarıma bakabilmek için apar topar dönme isteği duyuyorum çünkü Kalküta’da bir yerlerde belki de Patna’da ya da başka bir yerde doğanın ele geçirdiği o binayı çekmiştim. Kontakt baskı, üzerinde 12 fotoğraf olan o fotoğraf kağıdı, yalnız kalıp, fotoğrafları okumamı sağlıyor. Fotoğrafları soldan sağa ya da diyagonal okuyorum ve her okumamda fotoğrafların anlamı değişiyor. Aslında kontakt baskılar Bhavan Müzesinin yapısı için ilham kaynağı oldu, kontaktlarıma neredeyse negatif arşivimden daha çok önem veriyorum.

Dijital fotoğrafçılığa gelince instagramı ve whatsapp’ta arkadaşlarımla gizlice fotoğraf paylaşmayı seviyorum.
Bir fotoğraf dili hayal ediyorum, okuma yazma bilmeyen insanlarında erişebildiği ve kullanabildiği bir dil. Bunun için bir uygulama geliştirmeyi düşünüyorum. Telefon kamerasının geniş açısının yakınlaşmaya ve makro fotoğraflar çekmeye izin vermesini seviyorum. Telefon kameralarının daha da profesyonelleşmesini bekliyorum ve belki bir sonraki aşama dijitalin başka bir formunu geliştirmek olacak. Ayrıca dijital kameralarda fotoğraf ve film arasında yalnızca bir tuş var!

photography roportaj dayanita-singh film-photography trix400 instagram


Originally published at www.ifcollective.org.

ifcollective

ifcollective fotografik düşünce ve üretim kafası

Hasan Kasapoğlu

Written by

Fotoğraf ve Seyahat İnsanı

ifcollective

ifcollective fotografik düşünce ve üretim kafası

Welcome to a place where words matter. On Medium, smart voices and original ideas take center stage - with no ads in sight. Watch
Follow all the topics you care about, and we’ll deliver the best stories for you to your homepage and inbox. Explore
Get unlimited access to the best stories on Medium — and support writers while you’re at it. Just $5/month. Upgrade