La Verna, een mystieke plaats vol ontmoeting!

Vanmorgen zijn we, na een ganse nacht doorslapen, samen met Andreas, gaan ontbijten. Deze is meteen daarna vertrokken. Wij hebben nog gewacht tot de apotheek open was en terwijl Fred om een verband ging, speelde Danny nog even met de hond van Albergo Giardino. Op het dorpsplein hebben we onze drinkflessen gevuld en dan trokken we richting La Verna.

Het eerste deel tot Rimbocchi was pittig en zeer steil en gedurende meer dan 10 km zijn we niemand tegengekomen. Het was fris vandaag en erg bewolkt. Fred maakte verschillende foto’s van oude gebouwen en pizza-ovens. De laatste afdaling was zeer steil en Danny zag plots een groot, met grijze tinten gekleurd dier, het bos in vluchten… een wolf. Dat was even verschieten na een slang gisteren. Morgen wacht er zeker ergens een beer of een wild zwijn.

In Rimbocchi aangekomen konden we wel een warme kom soep gebruiken want we hadden het behoorlijk koud. Het enige warme dat we konden krijgen was een café americano voor Fred en een espresso voor Danny. Toen ons zweet wat was opgedroogd zijn we ons broodje en ontbijtkoekje op het dorpsplein gaan opeten en hebben we onze drinkflessen nog eens bijgevuld. Toen begon het lastige stuk naar La Verna waar we ook nog eens een bui over ons heen kregen. We konden gelukkig schuilen onder een constructie waar hout lag te drogen en dus hebben we onze rugzak ingepakt met de overtrek tegen de regen.

De regenboog die Danny boven La Verna verwachtte is er niet gekomen maar toen we in Chiusi della Verna aankwamen scheen de zon opnieuw. We zagen het klooster liggen boven op de berg en het was een indrukwekkend beeld. Een laatste stevige klim naar het Santuario della Verna kroop terug in de kuiten. We waren beiden opgelucht toen we omstreeks 17.30 uur ons konden aanmelden in het klooster waar we meteen over onze kamer konden beschikken, de natte kleren uit te spoelen of te drogen te leggen en een hete douche pakken… zalig!

La Verna is voor de Franciscanen één van hun belangrijke plaatsen en bedevaartsoorden. Franciscus had zich hier op de berg teruggetrokken voor de vasten van Sint-Michaël en op 14 of 15 september ontvangt hij hier de stigmata (kruiswonden). Vanaf dan werd Franciscus ook als een mystiek figuur beschouwd.

Voor het eerst ontmoetten we ook verschillende pelgrims in de refter, een twintigtal. Na een welverdiend pintje zijn we dan aan tafel gegaan en we zaten met een Argentijns koppel, iets jonger dan ons. We kregen een eenvoudige maar lekkere maaltijd geserveerd. Maar we hebben vooral genoten van het gezelschap. We ervaren dat in elk land er wel dingen zijn die beter kunnen maar ook mensen zijn die vanuit een Franciscaanse spiritualiteit proberen om het goede uit te dragen! Leuke ervaring was dat en we kijken er al naar uit om morgen samen te ontbijten.

In de gang hangt ‘il silencio’, we hopen in elk geval dat de muren dan erg dik zijn!

Tot morgen,

Alle goeds,

Danny en Fred

Show your support

Clapping shows how much you appreciated Danny Huijsmans’s story.