Naar Bada Prataglia: de dag dat we ons verstand goed gebruikten!

Het begon al vroeg vanmorgen in Stia. Nadat onze Italiaanse vrienden(en Italianen overdrijven niet :-)) ons al ‘matto’ hadden verklaard met onze zware rugzakken, besloten we om Zuster Silvana in Assisi te contacteren en of we wat gewicht in een doos mochten opsturen. Ze antwoordde meteen ‘Va bene potete spedire, Buon cammino’ en dus trokken we met onze goed gevulde kleine rugzakken naar de post. Amai, hier hebben ze gemakkelijke dozen!

Dus trokken we met in totaal zeker een achttal kg minder op weg naar onze volgende bestemming. Als we nu zelf ook nog wat kilo’s kwijt geraken vliegen we over de bergen.

Na een zestal kilometer kwam Fred in de problemen met zijn kuit die wat hardnekkig pijn deed. Een vriendelijke oude dorpsbewoner bracht hem naar de apotheek beneden en om de verder tocht niet in gevaar te brengen, want vandaag stond er wel een zware trip op het menu, besloten we om voor Fred een rustdag in te bouwen met heel wat smeerwerk! Fred had dus vele leuke babbels met de man die hem naar het dorp bracht, de buschauffeur en de eigenaar van ons eenvoudig hotelletje in Badia Prataglia. Voor morgenvroeg wachten we af of het bus of schoenen wordt. Laat ons hopen het tweede.

Danny trok dus verder door het mooie landschap van het Nationale Park en schrok toch wel even toen er een grijze gladde slang zal. Hij vroeg zich af of het nu broeder slang of zuster slang was. Verder was het een tocht van 25 km met 965 m stijgen en 697 m dalen. Slechts enkele keren verloren gelopen, dat krijg je als de plannenlezer een snipperdag neemt.

Het bezoek aan de kluizenarij van Camaldolo (Santo Eremo) was erg mooi, de tocht door de bergen vermoeiend maar vol afwisseling en lekker vermoeiend.

Fred wachtte Danny omstreeks 17.30 uur op aan het hotel samen met de gastheer en het pintje bier smaakte overheerlijk.

Samen met een Duitssprekende Italiaan die ook de cammino doet hebben we lekker gegeten en een fles witte wijn gekraakt. Daarna was er nog even de tijd om het dagboek in te vullen en de slaap aan te voeten.

Tot morgen!

Pace e bene!

Danny en Fred

Like what you read? Give Danny Huijsmans a round of applause.

From a quick cheer to a standing ovation, clap to show how much you enjoyed this story.