มากกว่าความสุขจากสิ่งที่ได้ทำ ^_^

มากกว่าความสุขจากสิ่งที่ได้ทำ ^_^

สวัสดีค่ะ ขอแนะนำตัวก่อนนะ ดิฉันนางสาวนันทพร พลอาจ (เอ๋) กำลังศึกษาที่สถาบันการจัดการปัญญาภิวัฒน์ คณะวิศวกรรมศาสตร์และเทคโนโลยี สาขาเทคโนโลยีสารสนเทศ ปี 3

นิยามของความสุข?

ความสุขของแต่ละคนไม่เหมือนกันบางคนให้คุณค่าของความสุขที่ความพึงพอใจ พึงพอใจในชีวิต หน้าที่การงาน หรือแค่พึงพอใจในการเล่นเกมส์ หรือบางคนความสุขหมายถึง ความสำเร็จ โดยการตั้งเป้าหมายไว้และสามารถทำตามเป้าหมายที่วางไว้ได้ สำหรับดิฉันความสุขคือสิ่งที่สร้างรอยยิ้มให้กับตัวเองและคนอื่น

วันนี้จะเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับกิจกรรมจิตอาสาหนึ่งที่ได้ไปทำและกิจกรรมที่ทำนี้สร้างความประทับใจและประสบการณ์ที่ดี สอนให้ได้เรียนรู้มุมมองใหม่ๆ ย้อนไปเมื่อตอนปี 1 กิจกรรมนี้คือกิจกรรม “Bike for Mom” หลายๆคนคงเคยได้ยิน และได้เข้าร่วมกิจกรรม กิจกรรมนี้จัดขึ้นเพื่อเป็นการร่วมแสดงออกของประชาชน ถึงความรักที่มีต่อแม่ และแม่ของแผ่นดิน โดยการปั่นจักรยานอย่างพร้อมเพรียงกัน

แต่สิ่งที่ได้ทำนั้นไม่ใช่การปั่นจักรยาน

สิ่งที่ได้ทำคือการร่วมทำกิจกรรมนี้กับน้องๆผู้พิการ โดยการเข็นรถให้กับน้องๆ ก่อนวันจริงได้มีการซักซ้อมวิธีการเข็นรถ วิธีการดูแลน้องๆ และได้พูดคุยทำความรู้จักกับน้องๆ ได้เห็นมุมมองและทัศนคติต่างๆ ขออนุญาตน้องฝ้ายในการเผยแพร่ข้อความ น้องเล่าว่า

“จริงๆน้องก็อยากมีชีวิตที่ดีเหมือนคนอื่น อยากเป็นเหมือนคนอื่น แต่เมื่อมันเป็นไม่ได้เค้าก็จะทำให้ชีวิตเค้าดีขึ้นให้ได้ น้องบอกว่าเค้าโชคดีที่มีครอบครัวที่ดี พ่อแม่ไม่เคยมองว่าเค้าแปลก พ่อแม่บอกเค้าว่าเค้าไม่ได้เป็นคนประหลาดกว่าคนอื่นแต่เค้าเป็นคนที่พิเศษกว่าคนอื่น แค่เรามีความคิดที่เป็นสุขมีชิวิตที่เป็นสุขแค่นี้ก้อดีแล้วไม่ใช่หรอ ฝันนัองเค้าก็คือน้องชอบบอดี้แสลมความใฝ่ฝันสูงสุดคือการได้ขึ้นไปร้องเพลงกับพี่ตูนสักครั้ง

น้องๆที่นี่ทุกคนเค้ามีกำลังใจในการใช้ชีวิตและพึงพอใจในสิ่งที่ตัวเองมี ดิฉันได้ร่วมกิจกรรมกับน้องชื่อว่าน้องษา อายุ 15 ปี น้องน่ารักมาก เมื่อถึงวันจริงได้ไปรอเข้าร่วมกิจกรรมตั้งแต่ประมาณ 10 โมง ระหว่างที่รออากาศร้อนมาก แต่น้องๆไม่บ่นเลย น้องยังคงยิ้มและมีความสุขที่ได้เข้าร่วมกิจกรรม และเราได้เข้าร่วมขบวนเวลาบ่าย 3 กว่าๆ เมื่อเข้าร่วมกิจกรรมเสร็จเราได้ส่งน้องๆขึ้นรถกลับ น้องษาได้หันกลับมาและพูดว่า “พี่กลับมาหาหนูอีกนะ” คำพูดนั้นทำให้ดิฉันยิ้มและมีความสุขที่ได้สร้างความสุขให้กลับคนอื่น อีกสิ่งที่ได้เห็นและตกใจมากคือน้องบางคนร้องไห้ ที่น้องร้องไม่ใช่เพราะความเสียใจแต่น้องร้องไห้ให้กับความรู้สึกดีที่ได้ร่วมกิจกรรมกับพี่ๆ ความรู้สึกตอนนนั้นคือถึงแม้เราจะได้ทำกิจกรรมร่วมกันแค่ระยะเวลาสั้นๆแต่มันสร้างความผูกพันและความรู้สึกที่ดีต่อกันมากมาย

คุณค่า =…..??

ถึงแม้น้องจะพิการแต่น้องสอนให้รู้ว่า ไม่ว่าคนอื่นจะมองหรือให้คุณค่าของเรายังไง มันไม่สำคัญเท่ากับเราให้คุณค่าตัวเราเองมากแค่ใหน และถึงแม้จะมีอุปสรรคเราก็ต้องเรียนรู้ แก้ไข มองอุปสรรคให้ป็นสิ่งที่ผลักดันและเป็นประสบการณ์นำเราก้าวไปข้างหน้าอย่างมีจุดหมาย

ที่มาของรูป http://bikeformom2015.com/images/royal/02/02%20Banner%20Picture%203x4m-02.jpg

Like what you read? Give nanthapron a round of applause.

From a quick cheer to a standing ovation, clap to show how much you enjoyed this story.