ถ้ายึดเอาโอกาสการเรียนรู้เป็นที่ตั้ง เราควรเลือกใช้เวลากับคนเหล่านี้ตามลำดับ
- ทีมงาน = ลูกค้าผู้จ่ายเงิน
- ลูกค้าผู้ใช้ฟรี
- พาร์ทเนอร์
- นักลงทุน
- คู่แข่ง
- สื่อ
ในช่วงเริ่มต้นเรามีเวลามากมายในการสร้างบทสนทนากับทีมงาน เพราะถ้าไม่คุยก็ไม่มีงาน จากนั้นเราจึงขวนขวายหาโอกาสในการเข้าถึงตัวลูกค้า (คนที่มีเงินพร้อมจ่าย) เพื่อพิสูจน์สมมติฐานในตัวธุรกิจและสินค้า ทุกคร้ังที่เราคุยเราจะได้ความรู้ใหม่ๆมาใช้ในการปรับปรุงการทำงานให้ดีขึ้น เราจะเข้าใจความเป็นไปที่เกิดขึ้นได้มากขึ้น
แต่ยิ่งเราเติบโตขึ้นเท่าไร ดูเหมือนเราจะเหลือเวลาให้กับเรื่องเหล่านี้น้อยลง ยิ่งประสบความสำเร็จเรายิ่งเดินออกจากการเรียนรู้ไปเรื่อยๆ เวลาส่วนใหญ่ถูกใช้ไปกับพาร์ทเนอร์ นักลงทุน และสื่อ เราเรียนรู้อะไรได้จากคนสามกลุ่มนี้บ้าง? ก็พอได้แต่มันน้อยกว่าสองกลุ่มแรกมาก
ซีอีโอที่คุยกับลูกค้าโดยตรงแบบสม่ำเสมอ? น้อย
ซีอีโอที่คุยกับสื่อแบบสม่ำเสมอ? ทุกคน
แน่นอนว่าคนทุกกลุ่มมีความสำคัญแต่ไม่เท่ากัน … มันคือศิลปะในการสร้างกรอบการตัดสินใจที่จะช่วยให้เราได้ความรู้เพิ่มเติมมากที่สุดจากเวลาที่เสียไป
ในกรณีนี้ทีมงานและลูกค้านำโด่งมาเลย

