“เดี๋ยววันนี้ผมจะลองดาวน์โหลดไลบรารี่ตัวใหม่นี้มาลองดูนะ หวังว่าจะช่วยให้กราฟในหน้าเวปเราสวยขึ้น”

“คืนนี้ผมจะจัดการเอาเทมแพลทแบบแมททิเรียล ดีไซน์มาใส่ดู … เวปเราโมเดิร์นขึ้นแน่นอน”

“พรุ่งนี้ผมจะกลับไปลองเขียน React กับคอมโพเน้นท์ชุดนี้ดูนะ ไม่เคยทำเหมือนกันหวะ คงต้องใช้เวลาเรียนรู้เยอะอยู่ … ได้ลองของใหม่แบบนี้ผมชอบ”

“ผมลองดูแล้วนะ การทำระบบปักหมุดแบบนี้ไม่ค่อยเวิร์คอะ ใช้ยาก พรุ่งนี้ผมจะลองแก้ใหม่ดู เสร็จแล้วเดี๋ยวเอามาเดโม่

“ผมเสียเวลาจัดฟอร์แมทของเอกสารเยอะไปหน่อยหวะ เนื้อหาเลยไปไม่ถึงไหนเท่าไร เดี๋ยวจะเร่งให้ … ผมไม่ชอบทำอะไรที่มันดูไม่สวยอะ ฮ่าๆๆ ซอรี่

ถึงแม้บางครั้งในใจเราจะมีคำถามว่าพวกเค้ากำลังหมกมุ่นเกินไปในสิ่งที่ทำรึเปล่า? สิ่งนั้นจำเป็นที่สุดในตอนนี้หรอ? ฟีเจอร์ลูกเล่นมากมายแบบนั้นเอาไว้ทีหลังได้มั้ย? เอาเวลาพวกนี้ไปนั่งคลีนโค๊ดดีกว่ามั้ง? … ดีแล้วที่เก็บคำถามพวกนี้ไว้ในใจ

มันเป็นเรื่องยากที่จะหาใครซักคนที่มีแรงกระตุ้นในการทำงานจากภายใน … คนเดียวยังยากไม่ต้องนับว่าจะหาได้ทั้งทีมเลย จากทุกเรื่องที่เจอมาผมรู้สึกว่าผมโชคดีที่สุดในเรื่องนี้แหละ เรื่องที่ทุกคนในทีมมีพลังงานมากมายจากภายในที่พร้อมจะทำให้งานทุกชิ้นออกมามีคุณภาพ

เมื่อมีโอกาสที่ดีแบบนี้แล้ว … สิ่งที่เราควรทำที่สุดคืออย่าขวางทาง นั่งดูและสนับสนุนให้พวกเค้าได้ใช้จินตนาการและแรงผลักดันภายในอย่างเต็มที่แล้วคอยดูผลลัพธ์ที่น่าอัศจรรย์

ไม่มีคนเก่งที่ไหนชอบถูกบังคับด้วยกฎเกณฑ์ล้าสมัย … บริษัทเล็กๆก็ไม่ได้ถูกสร้างมาจากกฎเกณฑ์ล้าสมัย นั่นเป็นอีกสาเหตุที่ทำไมเล็กดีกว่าใหญ่ เนอะ :)