When In Doubt, Say “No”

เมื่อไม่มั่นใจอะไร ให้พูด “ไม่” เอาไว้ก่อน หรือพูดอีกนัยหนึ่งได้ว่า

เมื่อไม่มั่นใจอะไร อย่าตอบว่า “ได้” เอาไว้เป็นดี

เมื่อสองวันที่แล้วมีโทรศัพท์มาจากพาร์ทเนอร์ที่ทำงานร่วมกันในโปรเจกต์ใหญ่ ด้วยน้ำเสียงร้อนรนและกังวลใจพอสมควร

“ลูกค้าขอเปลี่ยนคอนเซ็ปต์ใหม่ทั้งหมดตอนนี้ ไม่อยากได้แบบเดิมแล้ว เค้ามองว่ามันไม่น่าจะเวิร์ค เค้าอยากได้แบบใหม่ที่อัตโนมัติมากขึ้น แบบที่ไม่ต้องให้คนมาคอยป้อนอินพุท ให้ฮาร์ดแวร์อ่านค่าสัญญาณแล้วส่งต่อให้ซอฟต์แวร์ประมวลผลเลย” — พี่เค้าเล่าที่มาที่ไปให้ฟัง

“วันนั้นทีมเราเคยบอกว่าฮาร์ดแวร์มันฉลาดพอจะทำแบบนี้ได้ใช่มั้ย?” — พี่เค้าถามต่อ

“อืม ครับ ทางทฤษฎีและในคู่มือมันเขียนไว้ว่าทำได้นะ แต่ผมยังไม่ได้ลอง” — ผมตอบไปตามตรง

“เนี่ยะ ลูกค้าเค้าเร่งมาแล้วว่าจะเอาโซลูชั่นใหม่ไปนำเสนอผู้บริหารเค้า ไม่งั้นจะมีปัญหากันเรื่องการจ่ายเงินอีก ตอนนี้พี่ก็กำลังเร่งเทสการใช้งานฮาร์ดแวร์หลายๆยูสเคสอยู่ ขาดก็แต่ว่าซอฟต์แวร์นี่แหละว่าจะทำให้มันออโต้ได้มั้ย” — พี่เค้าพยายามเค้นคำตอบจากผมอยู่

“ก็เข้าใจครับแต่ผมยังยืนยันอะไรไม่ได้จนกว่าจะได้ลองเขียนโปรแกรมมาเทสก่อน ตามทฤษฎีมันบอกว่าทำได้ แต่ยากง่ายแค่ไหนก็ยังไม่มีใครรู้ครับ ผมไม่รู้ว่าฮาร์ดแวร์มันจะรีเทิร์นค่าที่เอาไปใช้ได้เลยหรือเป็นค่าข้อมูลดิบส่งมารัวๆแล้วซอฟต์แวร์ผมต้องเอาไปวิเคราะห์หาข้อสรุปเองต่อ อันนี้ตอบไม่ได้จริงๆ” — ผมก็ยืนยันคำเดิม

“พี่ลองดูตัวอย่างในเวปมันนะ มันทำได้นะ ตั๋งลองดูในยูทูปสิ” — พี่เค้าหลักฐานมาเกลี้ยกล่อม

“ครับ ผมเคยดูแล้ว แต่ก็นั่นแหละฮะ ผมยังไม่ได้ลอง ผมให้คำมั่นสัญญาอะไรไม่ได้จริงๆว่าซอฟต์แวร์ผมจะเวิร์คตรงใจพี่และลูกค้า ผมต้องการเวลาเพื่อทดลองก่อนครับ” — ผมก็ไม่เปลี่ยนใจเหมือนเดิม

บทสนทนาครั้งนี้ดำเนินไปอีกสักพักพร้อมกับการลงท้ายด้วยคำว่า “ไม่” จากผม … ไม่ใช่ว่าจะแกล้งหรือเตะถ่วง แต่การตอบว่า “ได้” เป็นเรื่องสำคัญและสร้างบ่วงรัดคอทั้งตัวผมและทีมงาน มันเป็นภาระผูกพันที่ต้องรับผิดชอบกันไปยาวๆ

ผมถึงต้องคิดให้ดีก่อนตอบ และเมื่อไม่มั่นใจอะไร อย่าตอบว่า “ได้” เอาไว้เป็นดี

ครั้งนี้ก็เหมือนกัน ครั้งหน้าก็เหมือนกันครับ