Image for post
Image for post
Pim de Visser

“De lat voor mijzelf ligt best wel hoog om er wat van te maken in dit leven”

Het stond 5–5. Met zwetende hoofdjes renden de jongens over het voetbalveld. Ze moesten en zouden winnen, want dan zouden ze de kampioenschappen van het dorp winnen! Hun korte beentjes dribbelden achter de bal aan, vanaf de zijlijn riepen gespannen ouders hun frustratie eruit. Pim, een dunne jongen met een gezonde bos krullen, kreeg eindelijk de bal te pakken. Hij voelde dat alle blikken op hem gericht waren: nu moest hij het doen, nu of nooit. Hij had de andere vijf doelpunten al gemaakt voor zijn team, maar hij zou het zichzelf nooit vergeven als ze niet zouden winnen. Zo fanatiek als ie was gooide hij zijn laatste energie in de strijd. Hij schoot. Terwijl de bal door de lucht naar het doel van de tegenstanders vloog leek het alsof de tijd stil stond. Alle ogen volgde gespannen de bal. Luid gejuich steeg op, want nog voor Pim het door had zat de bal in het doel. Hij was de held van het veld!

“Dat was wel een van mijn leukste herinneringen” vertelt Pim de Visser, inmiddels 20 jaar en student journalistiek op de Christelijke Hogeschool Ede. Minder fanatiek is hij niet geworden: vier of vijf ochtenden in de week is hij in de sportschool te vinden, waar hij krachttraining doet en ’s avonds rent hij nog net zo fanatiek over het veld als in zijn jeugd. “Sporten helpt met motiveren, je begint de dag fris en voldaan. Eerder rolde ik mijn bed uit, zo achter mijn laptop voor de les. Dan volg je het niet helemaal en ik raakte een beetje uit het studeren omdat we het niet superdruk hebben. Nu heb ik voordat de les begint al wat zinnigs gedaan en voel ik me veel beter.”

Minder motivatie door corona

De opleiding journalistiek bevalt prima, maar de corona gooide de laatste paar maanden roet in het eten. Veel praktijklessen gingen niet door en dat waren juist voor Pim de leukste vakken. Ook voelde hij zich vergeten door school in de eerste week van de coronacrisis. “We kregen echt niks te horen van school.”

Het lastige aan deze coronatijd is voor Pim vooral de motivatie vinden om aan school te werken. Bijna alle lessen zijn online, 1x in de week mag hij naar school. “Ik kan zoveel dingen doen in plaats van les, het is moeilijk om mezelf er dan toe te zetten.” Ritme en zekerheid zijn belangrijk voor hem, daarom sport hij iedere ochtend en begint hij deze week met een vriend aan een podcast. “Zo ben ik toch met school bezig en heb ik iets om handen, in plaats van hele week Netflix kijken.”

Podcast voor vermaak

De podcast is voor studenten en gaat over van alles en nog wat in het studenten leven. In de eerste aflevering zal de favoriete uitgaansplek worden besproken. Maar voordat die podcast er is moet er nog een logo, een website en een naam bedacht worden. Het doel van de podcast is niet per se om er geld mee te verdienen, alhoewel het “een leuke bijkomstigheid” zou zijn. Pim wil vooral iets tastbaars hebben van zichzelf.

Altijd het beste eruit willen halen

Daarnaast mist hij het uitgaan met vrienden en vakanties. Hij is echt een familie en vrienden mens en beschrijft zichzelf ook als sociaal. “Ik heb het gevoel alsof mij heel veel dingen worden ontnomen. Je kan geen herinneringen meer creëren en het beste uit je tijd halen. Tijdens de eerste golf had ik nog wel een beetje hoop dat we van de zomer het weer normaal zou zijn, nu zijn we weer terug in een golf en heb ik eigenlijk geen uitzicht. Je weet gewoon niet hoe het gaat lopen en wanneer het weer normaal wordt.”

Van zijn ouders leerde hij altijd dat als je hard werkt je er altijd komt.

Voor Pim is iets gewoonweg niet geslaagd als je niet alles eruit hebt gehaald. Als dingen niet lukken kan hij hier enorm van balen. “Ik moet voldoen aan een bepaald beeld. Niet voor anderen, maar voor mezelf. Je gaat studeren, krijgt kinderen en dan ben je 50, en dan? De lat voor mijzelf ligt best wel hoog om er wat van te maken in dit leven.” Soms kan hij ook best piekeren over zichzelf en school, maar van zijn ouders leerde hij altijd dat als je hard werkt je er altijd komt. “En dat hebben ze ook bewezen. Mijn moeder komt van de huishoudschool en mijn vader van de mavo, uiteindelijk heeft mijn moeder een de universitaire studie gedaan is mijn vader piloot.”

Over de positieve kant van corona, moet hij even nadenken. “Ik denk, aan het begin in maart toen school plots stopte hadden we een paar weken helemaal niks. Die waren wel goed voor mijn rust, ik zat daarvoor best wel in een drukke tijd.”

Image for post
Image for post
Pim de Visser

Over tien jaar op tv

Waar hij zichzelf dan over tien jaar ziet vindt hij een lastige vraag. Hij heeft niet 1 bepaald doel of droom die hij wil verwezenlijken en ook twijfelt hij nog over zijn baan. “Ik denk presentator of sportjournalist. Maar misschien denk ik aan het eind van deze studie wel aan iets heel anders. Een aansluitende master op de universiteit lijkt mij ook wel wat.” Over tien jaar hoopt hij vooral gezond en gelukkig te zijn, het maakt niet uit waar. “Boven aan mijn bucketlist staat nog wel op tv komen in een belangrijke rol. Bijvoorbeeld als presentator, geen figurant ofzo hoor. Maar verder heb ik niet 1 droom. Tuurlijk miljonair zijn is leuk, maar zoiets moet je jezelf niet opleggen. Dat is misschien een beetje te ver gegrepen. Ik weet niet of dat slim is.”

Thuis bij de mensen om zich heen

Sinds kort heeft Pim een vriendin, hij leerde haar kennen via Tinder. “Jill zou wel voor drie jaar willen emigreren. Ik zie het nut er niet van in. Ik zou dan freelancer of correspondent kunnen worden, maar ik heb liever een vaste basis en zekerheid. Toch gaat het heel goed samen.”

Het liefst bevindt Pim zich bij zijn vrienden of familie. Ook zijn opa en oma in zeeland voelen als een thuis voor hem. “Ik zou er niet willen wonen, zo ver van de randstad, maar zeeland is wel heerlijk rustig.”

Invisible Cities NL

Invisible Cities portretteert mensen uit een stad die op de…

Elsemieke van Leersum

Written by

journalistiek student — Christelijke Hogeschool Ede

Invisible Cities NL

Invisible Cities portretteert mensen uit een stad die op de één of andere manier buiten de samenleving vallen, vaak door de manier waarop anderen hen labelen. Hier lees je persoonlijke, medemenselijke verhalen over hoe zij zich thuis voelen in de stad en de maatschappij.

Elsemieke van Leersum

Written by

journalistiek student — Christelijke Hogeschool Ede

Invisible Cities NL

Invisible Cities portretteert mensen uit een stad die op de één of andere manier buiten de samenleving vallen, vaak door de manier waarop anderen hen labelen. Hier lees je persoonlijke, medemenselijke verhalen over hoe zij zich thuis voelen in de stad en de maatschappij.

Medium is an open platform where 170 million readers come to find insightful and dynamic thinking. Here, expert and undiscovered voices alike dive into the heart of any topic and bring new ideas to the surface. Learn more

Follow the writers, publications, and topics that matter to you, and you’ll see them on your homepage and in your inbox. Explore

If you have a story to tell, knowledge to share, or a perspective to offer — welcome home. It’s easy and free to post your thinking on any topic. Write on Medium

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store