Bron: Unsplash

“Elke morgen wanneer ik wakker word, word ik daar weer mee geconfronteerd.”

Het is een zonnige middag in hartje Almere. De 25-jarige Mark neemt plaats op de stoel tegenover ons. Hij kijkt nog even om zich heen. “Jullie hebben wel een goede drukke plek uitgekozen zeg.” Het blijft natuurlijk ook lastig om er in het openbaar over geïnterviewd te worden, het zijn van een pedofiel.

Dit is een ‘spoken word poetry’ video gemaakt en geschreven door Margriet Zwaan die gaat over het zijn van pedofiel. Deze video staat los van het interview, maar hiermee hoopt zij mensen meer een impressie te kunnen geven van hoe het is om pedofiel te zijn.

Ontwikkeling

Behulpzaam, zelfstandig en intelligent, dat is hoe iemand uit Marks omgeving hem zou omschrijven. Al sinds hij een jaar of negen was, wist Mark het zeker, hij viel op jongere jongens. Er was namelijk een jongen van vier die hij erg leuk vond, waar hij gevoelens voor had.

“Ik val op jongens tussen de twee en veertien jaar. Ik weet al van mijn pedoseksuele gevoelens van jongs af aan. Het is altijd al wel een issue voor mij geweest. Ik kijk naar jongens zoals heteroseksuele mannen naar vrouwen kijken. Ik zie kinderen ook als gelijkwaardig. Dit betekent overigens niet dat ik ook naar mijn pedofiele gevoelens handel.

Ik groeide op in een gelukkig gezin van vijf. Ik heb het altijd best goed gehad thuis. Wij zijn thuis altijd erg open en vrij opgevoed. Er was veel ruimte om je eigen gang te gaan er en dus zelfstandig je eigen leven te leiden. Toen ik uitkwam over mijn pedofiele gevoelens naar mijn familie toe was mijn broer daar niet zo blij mee. Hij zou met de hele familie breken als zij mij niet lieten vallen. Mijn familie, evenals mijn vrienden, bleven mij steunen, wat ertoe heeft geleden dat ik geen contact meer heb met mijn broer.”

De puberteit is een periode waarin ieder persoon veranderingen doormaakt en zo ook Mark.

“De identiteitsstruggle die ik al van jongs af aan al had, veranderde in de puberteit van een minder intern naar een meer extern probleem. De wettelijke en sociale beperkingen die zorgen voor de sociale uitsluiting, die zag ik in mijn tienerjaren al aankomen. Dan weet je eigenlijk al wel wat men van je denkt, wat men van je gaat denken. Ik wilde eerst ook nog niet echt een label geven aan mijn gevoelens. Dat kwam pas later.”

Sociale uitsluiting

Mark voelt zich gediscrimineerd en een van de oorzaken hiervan is zijn werk. Een baan heeft hij namelijk momenteel niet en dat heeft alles te maken met het feit dat hij pedofiel is.

“Mijn vorige werkgever heeft mij ontslagen toen hij erachter kwam dat ik pedofiel was. Dit was een jaar geleden. Ik ben toen naar het College voor de Rechten van de Mens gestapt. Hier is hij momenteel ook mee in conflict, omdat het College heeft besloten dat Mark een gevaar op de werkvloer is en om die reden dus ook niet aan het werk mag.

Discriminatie is in mijn leven een continu aanwezig feit. Het is erg duidelijk dat ik word achtergesteld in de samenleving. Ik voel me echt sociaal uitgesloten. Ten eerste al vanwege het feit dat ik officieel niet mag werken, omdat ik pedofiel ben. En dit geldt voor ieder werkveld, want overal kunnen kinderen komen. Een voorbeeld is dan een bejaardentehuis. Ik mag er wel gaan werken, maar vanwege het feit dat ik pedofiel mag ik gewoon weggestuurd worden. Ik heb helemaal geen zekerheid dus. Elke morgen wanneer ik wakker word, word ik daar weer mee geconfronteerd.

Dit doet echt zeer en dat voel ik ook echt wel in mijn diepste vezels, maar het is ook wel iets wat went. Toch zie ik het wel bij anderen die er al 40 jaar mee bezig zijn, dat die frustratie er nog steeds heel erg is. Ik had eerst ook veel boosheid. En ik ben allang blij dat ik dat nu al veel minder heb.”

Meer vrijheid voor kinderen

Als Mark ergens een sterke mening over heeft, dan is het over de beperkte vrijheid van kinderen tegenwoordig en hoe hij dat graag zou willen zien veranderen.

“Ik vind dat we erg ver gaan in de beperkende maatregelen richting kinderen in zijn algemeenheid. Tegenwoordig zie je dat ouders hun kinderen veel inperken en opdrachten geven, terwijl het juist beter zou zijn als ze meer alleen werden gestuurd en begeleid. Ik zie kinderen natuurlijk ook wel meer als gelijkwaardig dan andere mensen.

Ik zou graag willen zien dat kinderen minder afhankelijk van hun ouders en het schoolsysteem zijn. En daarnaast is het ook belangrijk dat het meer begeleidend wordt. Dat kinderen zelf mogen kiezen waar ze willen wonen, waar ze naar school gaan. De keuzes moeten ze dus niet opgelegd worden, die moeten ze zelf kunnen maken.”

In de media

Mark heeft veel ervaring met interviews met de media. Dit is zeker niet zijn eerste keer. En hij heeft hier ook een hele motivatie achter.

“Tussen de jaren zeventig en negentig leek het in de samenleving rondom het onderwerp pedofilie veel opener te worden. Vervolgens werd vanaf 1995 weer alles verboden en er trad ook censuur op. Het was in de periode daarna een beetje uitgestorven op gebied van pedofilie en ik vond het wel tijd voor wat nieuws, dus ging ik in gesprek met verschillende media.

En nu 4 à 5 jaar later zijn we er nog steeds niet. Ik denk ook niet echt dat er vooruitgang in zit. Ik denk dat de gemeenschap vooral nog erg aan het herstellen is van de tegenslagen die er zijn geweest. Aan het eind van de twintigste eeuw waren er zelfs een aantal moorden. De angst is momenteel zo enorm groot. Ik denk wel dat in de komende 5 jaar meer geneutraliseerd kan gaan worden. En dat er dan weer wat nieuws opgestart kan worden. Ik ben er zelf erg druk bezig daarmee om daarvoor te zorgen.”

Toekomst

“Of ik ooit een partner zou willen? Nee daar heb ik geen behoefte aan. Maar als ik later echt kinderen zou willen, dan zou ik pleegouder willen worden. Alleen dat moet de situatie dan wel toestaan. Eigenlijk weet ik niet zeker of het hebben van eigen kinderen wel bij mijn leven en afwegingen past. Het zou mij ook erg binden aan mijn verantwoordelijkheid en plichten.

In hoeverre ik momenteel gelukkig ben? Voor mij is geluk vrede en zelfacceptatie. Ik ben momenteel wel in een bepaalde mate gelukkig, maar doordat mij veel tekortkomingen van buitenaf zijn opgelegd ben ik niet zo gelukkig als ik eigenlijk zou willen zijn.

Het allerbelangrijkste wat ik mensen graag wil meegeven is dat het belangrijk is om uit te gaan van het goede in de wereld. Gebruik je emoties bij positieve dingen en je verstand bij negatieve dingen. Uit angst en boosheid vloeit namelijk bijna al het slechte in de wereld voort.”

Mark is een pseudoniem.

Zijn echte naam wordt omwille van zijn veiligheid niet genoemd.