‘Tijdens het fietsen ontsnap je eigenlijk even uit je drukke bestaan’

Redactie Insomnia
Nov 29, 2020 · 5 min read

Door: Tirza van Holten

Image for post
Image for post

In de oude conferentiezaal van Jehovagetuigen in Bennenkom is het deze maandagmiddag drukker dan normaal. Samen met een aantal journalistiekleerlingen zitten we verspreid door het gebouw om interviews af te nemen. Tegenover mij zit Dave Prins (18) en we raken aan de praat over zijn leven en wat hem kenmerkt als persoon.

Image for post
Image for post

‘In Oldemarkt, tegen Friesland aan’, antwoord Dave als ik hem vraag waar hij woont. Ik kijk hem verbaasd aan. ‘Ja, veel mensen zien die niet aankomen’ zegt hij lachend. ‘Het is natuurlijk enorm ver van Ede vandaan, waar ik studeer. Naast mijn vrienden die in Friesland wonen, heb ik er ook verder eigenlijk niks mee. Gek genoeg zou ik er later wel weer terug naartoe willen want het is er heerlijk rustig.’

Foto: Dave Prins

Zijn ogen lichten op als hij vertelt over het natuurgebied wat nog geen vijf kilometer bij hem vandaan ligt. ‘Ik hou echt van de natuur. Ik kan enorm genieten van de rust en de stilte, zeker na een drukke dag.’ Ook op vakanties zoekt Dave vaak de natuur op, zo ging hij bijvoorbeeld naar Canada en de Ardennen. ‘Ik weet mijn gedachtes nog toen ik naast een waterval stond. Dan pas merk je hoeveel kabaal zoiets eigenlijk maakt, terwijl het er tegelijkertijd ook rustig en stil is. Als ik dat dan vergelijk met de steden en de vervelende drukte van het verkeer, denk ik bij mezelf hoe straalt een waterval alsnog die natuurlijke rust uit?

‘Juist de wandelpaden waar je jezelf met een touw moet vasthouden, vind ik het mooist’, maakt hij duidelijk met wilde handgebaren. Even lijkt het alsof hij zichzelf weer ziet ploeteren op de ruige paden en ondertussen vertelt hij me meer over zijn ervaring. ‘In Canada heb ik zoveel bergen gezien, ik kan niet anders zeggen dat ze onbeschrijfelijk zijn. Ik besefte me vooral hoe weinig het Nederlandse landschap me deed, en hoeveel indruk de bergen op me maakten.’

Wielrennen
‘Een andere passie is wielrennen,’ vertelt Dave. ‘ Sinds alweer vier jaar is wielrennen echt een hobby van me geworden.’ Hij vertelt dat hij eerst een tijdje heeft hardgelopen, maar dat dat toch niet genoeg snelheid voor hem had. Wielrennen daarentegen vindt hij geweldig door de adrenaline en de snelheid. ‘Als je begint met fietsen, dan pakt het je gewoon op een gegeven moment.’

Image for post
Image for post
Foto: Tirza van Holten

‘’Als ik op de fiets zit, hoef ik even niet na te denken en kan ik gewoon mijn hoofd leegtrappen.’’

‘Naast natuur is wielrennen dus ook een uitlaatklep’, merk ik op. Dave knikt en stemt in. ‘Als ik op de fiets zit, hoef ik even niet na te denken en kan ik gewoon mijn hoofd leegtrappen. Tijdens het fietsen ontsnap je eigenlijk even uit je drukke bestaan.’

Familie is alles
Dave begint te vertellen over zijn familie. ‘Familie betekent heel veel voor mij, de band met mijn vader is bijvoorbeeld heel sterk. Voor het wielrennen had ik in het begin bijvoorbeeld nog geen trainingsmaatje, niemand in mijn buurt fietste en ik vond het alleen een beetje suf. Omdat mijn vader ook best sportief is, vroeg ik of hij eens mee wilde. Nu fietsen we vaak samen.’ Naast sport hebben ze beide interesse in geschiedenis en houden ze van de natuur.

Image for post
Image for post
Dave met zijn ouders in Canada (2019)

‘Ook met mijn moeder kan ik het goed vinden. Mijn ouders zijn over de jaren heen meer naar elkaar toegegroeid, dit zag je vooral na het overlijden van mijn broertje.’ Bij het noemen van zijn broertje wordt de blik op zijn gezicht serieuzer en Dave staart voor zich uit als hij verder vertelt. ‘Toen ik vijf jaar oud was, werd mijn broertje geboren. Hij is nog in datzelfde jaar overleden aan een zware hartafwijking. Dit was heftig. In een tijd als toen vonden we kracht in het geloof. Ik wist namelijk dat mijn broertje niet alleen onder de grond lag, maar ik mocht weten waar mijn broertje naartoe was gegaan. Dat gaf toen en geeft vandaag de dag nog steeds troost.’

Toch had hij er op de basisschool nog af en toe moeite mee. ‘Ik weet nog dat we een keer een tekening moesten maken voor iemand uit mijn klas waarvan zijn oma was overleden. Ik vond dat toen heel lastig want naar mijn mening was dat geen ‘verdriet’. Op dat moment was dat niet echt een emotie voor mij dus het voelde heel erg oneerlijk.’ Ondanks dat het een moeilijke gebeurtenis was en hij er nog af en toe aan terugdenkt, laat Dave merken dat het hem niet perse in het dagelijks leven belemmerd.

‘Gelukkig heb ik een neefje waarvan ik enorm geniet als ik hem gelukkig zie.’ Ik vraag hem of zijn neefje hem wel eens doet denken aan zijn broertje waarop Dave glimlacht. ‘Oh ja, zeker in het begin dacht ik veel aan mijn broertje als ik hem zag. Ik zie hem niet als plaatsvervangend voor mijn broertje maar om hem zo van dichtbij te zien opgroeien, vind ik echt heel mooi.’

Toekomstplannen
‘Dat vind ik een moeilijke’ antwoord Dave als ik hem vraag wat hij later wilt worden. ‘Ik hou enorm veel van radio en podcasts, zo is de ‘God’s president’ (een mini documentaire in podcast-vorm) een echt inspiratievoorbeeld.’ Naast de passie voor audio vindt Dave documentaires ook gaaf. Later wil hij deze dan ook zelf gaan maken, en dan het liefst in het buitenland als het even kan.

“Als ik ooit de kans krijg om op koffie-of theeplantage een documentaire te maken, dan zou ik dat direct doen.”

‘Tuurlijk zou ik het in Nederland kunnen doen, maar als ik ooit de kans krijg om op koffie-of theeplantage een documentaire te maken, dan zou ik dat direct doen.’ Al wegdromend vertelt hij waarom hem dit zo aanspreekt. ‘Het lijkt me een prachtige ervaring; een andere cultuur, andere mensen, de omgeving. Mijn doel is om de mensen die niet gehoord worden, een stem te geven.’

Image for post
Image for post
Foto’s: Dave Prins

Invisible Cities NL

Invisible Cities portretteert mensen uit een stad die op de…

Redactie Insomnia

Written by

Invisible Cities NL

Invisible Cities portretteert mensen uit een stad die op de één of andere manier buiten de samenleving vallen, vaak door de manier waarop anderen hen labelen. Hier lees je persoonlijke, medemenselijke verhalen over hoe zij zich thuis voelen in de stad en de maatschappij.

Redactie Insomnia

Written by

Invisible Cities NL

Invisible Cities portretteert mensen uit een stad die op de één of andere manier buiten de samenleving vallen, vaak door de manier waarop anderen hen labelen. Hier lees je persoonlijke, medemenselijke verhalen over hoe zij zich thuis voelen in de stad en de maatschappij.

Medium is an open platform where 170 million readers come to find insightful and dynamic thinking. Here, expert and undiscovered voices alike dive into the heart of any topic and bring new ideas to the surface. Learn more

Follow the writers, publications, and topics that matter to you, and you’ll see them on your homepage and in your inbox. Explore

If you have a story to tell, knowledge to share, or a perspective to offer — welcome home. It’s easy and free to post your thinking on any topic. Write on Medium

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store