Denk na of jouw gedrag inclusief is

Mensen zien inclusief zijn als een opdracht. Een inspanning. Iets dat je doet voor een ander, niet voor jezelf. Het enige moeilijke aan inclusief zijn is de eerste stap: jezelf bevragen. Waarom is wat ik doe niet inclusief? Waarom heb ik hier nog nooit stilgestaan? Kortom: welk onzichtbaar privilege bezit ik dat mij blind maakt voor noden van anderen? Daarna is het simpel. Je ziet je eigen situatie als een van de zovele mogelijkheden. Niet langer als de norm.

Ik geef training aan Europese jongeren. Onlangs zat er in mijn groep iemand die voor 90% blind was. Visuele spellen? Tikkertje in het bos? Een docu bekijken zonder Engelse audio? Helaas, niet mogelijk. De eerste dag moest ik als begeleider de andere jongeren wijzen op gedrag dat niet inclusief was. De tweede dag wezen ze elkaar erop. De derde dag was er geen onderscheid meer tussen slecht- en goedzienden, maar waren we allemaal mensen met sterktes en zwaktes. Niet meer en niet minder.

Jeroen Borghs (30) schrijft dit Jonge Denkers-stukje niet in eigen naam, maar als woordvoerder van Çavaria, de belangenverdediger voor holebi’s en transgenders in Vlaanderen en Brussel.