Laat ons op Europarlementsleden van andere landen stemmen

Tot op heden worden Europarlementariërs op nationale basis verkozen. Dat heeft als schrijnend gevolg dat elk groter plaatje (vluchtelingenopvang, grensbeveiliging, fiscale rechtvaardigheid etc.) maar belangrijk is voor zover mensen daar lokaal een ander vakje voor willen inkleuren. Geïnformeerd door lokale media, die op hun beurt louter de interesses van een doelgroep weerspiegelen, blijven lokale thema’s echter doorslaggevend in stemhokjes. Zo beloont ons huidig kiessysteem navelstaren. De stemmen gaan steevast naar politici die een lokale versie van de Europese toekomstvisie produceren. En vanuit dat mandaat kunnen ze niet anders dan naast elkaar praten rond de Europese tafels.

Nu, dat zien wij ook. Vandaag meer dan ooit, zien we overal barsten in die bubbels van nationale politiek tevoorschijn komen. Niet in het minst dankzij sociale media en innovatieve kanalen voor collectieve actie en burgerparticipatie.

We plegen te denken: zo moeilijk kan dat toch niet zijn?

Stemmen op parlementariërs uit andere landen zou voor de europolitiek een omwenteling betekenen. Het zou politici dwingen om na te denken welk Europa ze nu écht willen. Is dat een Europa waarin nationaliteit de enige basis voor loyaliteit is? Of is het een Europa waarin de wet van de sterkste geldt? Of een Europa waarin families voor jobs en zorg instaan? Of waarin een meelijwekkende onderklasse is overgeverd aan de willekeur van een handvol liefdadige donoren? Of is het een Europa waarin onpersoonlijke instituties voor een objectief en systemisch vangnet zorgen?

Discussies links versus rechts zouden opengegooid worden, taboes doorbroken, en de weg voor een nieuwe generatie Europeanen open.

Al wat we nodig hebben is een uitbreiding van de kieskring.

Johannes Van Cauwenberghe is van opleiding filosoof, werkt aan een roman met de titel ‘Vluchtlijnen’ en woont in Londen.