jwanderlust
Published in

jwanderlust

Chapter 42/8 : Boston “The Walking City”

เดินเก๋ๆ ที่บอสตัน

วันนี้เราจะเข้าไปเที่ยวในตัวเมืองบอสตันกันค่ะ แต่ขอเติมพลังงานเข้าร่างก่อน 😁

อาหารเช้าง่ายๆ ที่ได้มาจาก supermarket มะวาน ผลไม้ที่ปกติอยู่ไทยราคาแพงเหลือเกิน ซื้อไม่ลง อยู่นี่ก็โปะเข้าไปค่ะ กินให้สะใจ 😬 อ้อ ไม่ลืมขนมที่หอบมาจาก NY ต้องมาด้วย 😋

ดูวิวหน้าบ้านจิ…สวยเกินบรรยายจริงๆ 😌

วันนี้กว่าจะล้อหมุนก็เกือบเที่ยงอีกละ เอาจริงๆ ก็แทบทุกวันเลยแหละ 🤣 เป็นคุณนายตื่นสายกันทั้งบ้านเลย 😅

ขับรถประมาณครึ่งชั่วโมงก็ถึงตัวเมืองบอสตัน เราว่าเมืองนี้เป็นเมืองที่น่ามาเที่ยวมากเลย ดูสงบเงียบ ขรึมๆ ดูเป็นเมืองแห่งการศึกษาจริงๆ แหละ

เราเปิด GPS มุ่งตรงไปยังที่นี่ก่อนเลย มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด (Harvard University) ได้ที่จอดรถดีซะด้วย ตรงข้ามร้านหนังสือที่เคยเห็นใน Google พอดีเลย

Harvard Book Store

แต่ก่อนที่จะเข้าไปเดินชมด้านใน ขอแนะนำมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดให้ทุกคนรู้จักกันอีกทีค่ะ 🥸

มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด (Harvard University) เป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยที่เก่าแก่ที่สุดของอเมริกา ก่อตั้งเมื่อวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2179 (ค.ศ. 1636) และเป็นหนึ่งในมหาวิทยาลัยในกลุ่มไอวีลีก (Ivy League)

ซึ่งมหาวิทยาลัยที่รวมตัวกันเป็นไอวีลีกนี้จะมีลักษณะที่เหมือนกันคือ จะเป็นมหาวิทยาลัยมีชื่อเสียง มีผู้สมัครเข้าเรียนมากที่สุดในอเมริกาและในโลก เป็นมหาวิทยาลัยที่อยู่ในลำดับต้นๆ ของการจัดอันดับทั้งในอเมริกาและในระดับโลก มีเงินกองทุนขนาดใหญ่มาก มีจำนวนนักศึกษาระดับปริญญาตรีที่จำกัด และเกือบทั้งหมดเป็นมหาวิทยาลัยที่ก่อตั้งก่อนการประกาศอิสรภาพของประเทศ (วันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2319)

มหาวิทยาลัยในกลุ่มไอวีลีกจะมีด้วยกัน 8 มหาวิทยาลัย เรียงตามลำดับอายุได้แก่

  • มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด (Harvard University พ.ศ. 2179)
  • มหาวิทยาลัยเยล (Yale University พ.ศ. 2244)
  • มหาวิทยาลัยเพนซิลเวเนีย (University of Pennsylvania พ.ศ. 2283)
  • มหาวิทยาลัยปรินซ์ตัน (Princeton University พ.ศ. 2289)
  • มหาวิทยาลัยโคลัมเบีย (Columbia University พ.ศ. 2297)
  • มหาวิทยาลัยบราวน์ (Brown University พ.ศ. 2307)
  • วิทยาลัยดาร์ตมัธ (Dartmouth College พ.ศ. 2312)
  • มหาวิทยาลัยคอร์เนลล์ (Cornell University พ.ศ. 2408)

(ข้อมูลจาก wikipedia)

ไม่สงสัยเลยว่าทำไมศิษย์เก่าสถาบันเหล่านี้เค้าถึงภูมิใจในสถาบันมากๆ 👍👍👍

กลับมาที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดกันต่อค่ะ

ผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด คือคณะนักบวชที่เรียกตนเองว่า “เพียวริตัน” ซึ่งอพยพมาจากประเทศอังกฤษ โดยมีจุดประสงค์ที่จะสร้างนักบวชเพื่อให้เผยแพร่ศาสนาตามแนวทางของลัทธิของตน โดยเริ่มต้นในชื่อว่า “เดอะ นิว คอลเลจ” (The New College) ในปี พ.ศ. 2179 (ค.ศ. 1636)

ต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็น วิทยาลัยฮาร์วาร์ด (Harvard College) ในวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2182 (ค.ศ. 1639) ซึ่งตั้งชื่อเป็นเกียรติแก่ จอห์น ฮาร์วาร์ด (John Harvard) นักบวชเพียวริแตนผู้ที่บริจาคหนังสือจำนวนประมาณ 400 เล่มและเงินจำนวนหนึ่งแก่วิทยาลัย และในปี พ.ศ. 2323 (ค.ศ. 1780) วิทยาลัยฮาร์วาร์ดก็ได้เปลี่ยนเป็น มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด (Harvard University) (ข้อมูลจาก wikipedia)

จากหน้าประตู (ทิศไหนก็ไม่รู้ รู้แต่อยู่ตรงข้ามร้านหนังสือ 😅) พวกเราเดินเข้าไปในมหาวิทยาลัย เห็นมีนักท่องเที่ยวเดินกันบ้างประปราย แต่ไม่พลุกพล่าน ถ้าสถานการณ์ปกติคนน่าจะเยอะพอสมควร

เจออาคารแรก ไม่รู้ว่าเป็นอาคารอะไร รู้แต่คว้ากล้องก่อนเลย 😆

Harvard University

มีเด็กนักเรียนมาทัศนศึกษากันด้วย

Harvard University

เราเดินชมความงามของอาคารต่างๆ ไปเรื่อยๆ

Harvard University

จนเจอกับอนุสาวรีย์ของ จอห์น ฮาร์วาร์ด (John Harvard)

John Harvard Statue

บนอนุสาวรีย์ได้สลักไว้ว่า “John Harvard Founder 1638” หรือ “จอห์น ฮาร์วาร์ด ผู้ก่อตั้ง 1638”

แต่รู้หรือไม่ อนุสาวรีย์แห่งนี้มีความลับซ่อนอยู่ด้วยนะ 🤔 ซึ่งนักศึกษาฮาร์วาร์ดจะเรียกอนุสาวรีย์ จอห์น ฮาร์วาร์ด ว่า “อนุสาวรีย์แห่งความโกหก 3 ประการ” ได้แก่

  1. จอห์น ฮาร์วาร์ดที่คนคิดว่าเป็นผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดนั้น จริงๆ แล้วเค้าแค่เป็นคนที่บริจาคหนังสือและเงินจำนวนหนึ่งเท่านั้น
  2. มหาวิทยาลัยนี้ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1636 ไม่ใช่ ค.ศ. 1638 ตามที่สลักไว้บนรูปปั้น
  3. รูปปั้นนี้ถูกปั้นเมื่อปี ค.ศ. 1884 หรือหลังจากที่ จอห์น ฮาร์วาร์ด เสียชีวิตไปแล้วถึง 246 ปี และในตอนนั้นไม่มีรูปถ่ายของ จอห์น ฮาร์วาร์ด หลงเหลืออยู่เลย คนปั้นจึงใช้นักศึกษาฮาร์วาร์ดคนหนึ่งให้มาเป็นนายแบบแทน

อนุสาวรีย์นี้เลยเป็นเครื่องเตือนสตินักศึกษาฮาร์วาร์ดว่าอย่าเชื่ออะไรง่ายๆ ต้องพิสูจน์ข้อเท็จจริงด้วยตัวเองก่อน ถึงแม้ว่าอนุสาวรีย์นี้จะตั้งอยู่ในมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ก็ไม่ได้หมายความว่าทุกอย่างที่อยู่บนอนุสาวรีย์นี้จะถูกต้องไปทั้งหมด ให้สงสัยไว้ก่อนว่าอาจจะไม่ใช่ความจริงหรือไม่ถูกต้องก็ได้ ซึ่งความสงสัยนี่แหละคือบ่อเกิดของปัญญา”

John Harvard Statue

โห พาออกทะเล……..ยาวเลย 😅🤣

กลับมาชมความงามของฮาร์วาร์ดกันต่อค่ะ

Harvard University

ออกจากตัวมหาวิทยาลัย พวกเราเดินไปที่ร้านค้าของมหาวิทยาลัยที่ตั้งอยู่ไม่ไกล ได้ของที่ระลึกเป็นสติกเกอร์ กะได้ถ่ายรูปเก๋ๆ ข้างใน 😁

จากนั้นเราก็เดินไปยัง จัตุรัสภูมิพลอดุลยเดช (King Bhumibol Adulyadej of Thailand Square)

King Bhumibol Adulyadej of Thailand Square

จัตุรัสนี้ก่อตั้งขึ้นเพื่อระลึกถึงในหลวงรัชกาลที่ 9 ที่ทรงพระราชสมภพ ณ โรงพยาบาลเมาท์ออเบิร์น (Mount Auburn Hospital) เมืองเคมบริดจ์ (Cambridge) ประเทศสหรัฐอเมริกา ต่อมานายกเทศมนตรีเมืองเคมบริดจ์ได้ขอพระราชทานนามว่า “จัตุรัสภูมิพลอดุลยเดช” (King Bhumibol Adulyadej of Thailand Square) และพระองค์ท่านก็ได้พระราชทานพระปรมาภิไธยย่อ ภปร. มาประดับไว้บนจัตุรัส เพื่อเป็นเกียรติแก่เมืองเคมบริดจ์และโรงพยาบาลอีกด้วย

ปล. มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดมีอาณาเขตกว้างใหญ่มาก กินพื้นที่ทั้งเมืองบอสตันและเมืองเคมบริดจ์ แต่แคมปัสหลักของมหาวิทยาลัยจะอยู่ที่เมืองเคมบริดจ์

King Bhumibol Adulyadej of Thailand Square

ในฐานะคนไทยคนหนึ่ง เราภูมิใจและดีใจที่ในที่สุดก็มีโอกาสได้มาที่จัตุรัสแห่งนี้ค่ะ 🙏

จากจัตุรัสพวกเราตั้งใจจะเดินกลับไปเอารถแต่เจอร้านไอติมหน้าตาน่าทานมากๆ เลยแวะหาไรทานให้ชื่นใจหน่อย อืมมม อร่อยอยู่ 😋

J.P.Licks

วันนี้แดดดีฟ้าสวยมากๆ เลย 😊

จาก Harvard Square พวกเราขับรถไปยังตลาด Faneuil Hall Marketplace ตลาดยอดฮิตของชาวบอสตัน และนักท่องเที่ยว เป็นตลาดขายของขนาดใหญ่ใกล้ส่วนราชการของเมืองบอสตัน เปิดมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1743 เรียกได้ว่าเป็นย่านเก่าแก่แห่งหนึ่งของบอสตันเลย

Faneuil Hall Marketplace

ใครที่อยากมาเดินเล่น หาของกินอร่อยๆ ไม่ควรพลาดที่นี่เลย โดยที่นี่จะแบ่งเป็น Quincy Market, North Market และ​ South Market (เราเข้าไปแต่ Quincy Market)

Faneuil Hall Marketplace

ข้างใน Quincy Market สวยน่าเดินมากค่ะ

Quincy Market

เป้าหมายของเราคือตามหาร้านขาย Lobster Rolls อร่อยๆ ที่นี่ ไม่ได้มีร้านอยู่ในใจใดๆ หรอก เดินหาเอา

หลังจากแยกย้ายกันเดินก็ได้มาทั้งหมด 3 ร้าน หน้าตาเป็นประมาณนี้

ของพี่ๆ ได้มาจากร้านไหนไม่รู้ ไม่ได้ถ่ายรูปไว้ แต่ของเราได้มาจากร้านนี้

Boston & Maine Fish Company

เดินผ่านละเห็นคนต่อคิว แปลเอาเองว่าน่าจะอร่อย 😆 ซื้อมา set นึง จ่ายตังเสร็จเดินกลับมาที่โต๊ะ ค่อยคิดได้ว่า โอ้โห Lobster Rolls แพงจุง 😬 เอาวะ มาทั้งทีต้องจัดหน่อยไม่งั้นมาไม่ถึงบอสตันนะ

รสชาติก็อร่อยแหละ แต่มีซุปหอย Clam Chowder มาด้วยซึ่งค่อนข้างมันๆ เลี่ยนๆ เลยทานไม่หมดห่ะ เสียดายชะมัด

อิ่มมื้อบ่ายกันละ พี่ๆ ยังไม่หนำใจ ซื้อกุ้งไปทำกินที่บ้านสำหรับมื้อเย็นอีก ดูไปดูมาก็ร้านเดิมแหละที่ดูน่าทานสุด เลยได้อุดหนุนกันไปอีกรอบ

Boston & Maine Fish Company

ออกจาก Quincy Market ก็เดินเล่นแถวๆ นั้นต่ออีกนิดหน่อยก่อนกลับบ้าน

มื้อเย็นได้เมนูอาหารเพิ่มขึ้นมาอีก อ้าว นั่นไข่เจียวมาจากไหนจ๊ะ 🤣

ทานข้าวเคล้าบรรยากาศสวยๆ ของพระอาทิตย์ตกดิน อู๊วววว แฮปปี้สุดๆ

เดี๋ยวพรุ่งนี้เจอกันใหม่ วันนี้ไปละค่ะ 👋👋👋

สำหรับ Blog นี้ ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ 😊

--

--

--

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store
Jint

Jint

หวัดดีค่ะ เราชื่อจิ๊น เราอยากให้ Blog นี้เป็นพื้นที่ที่เราได้แชร์เรื่องราวการเดินทางของเรา อยากให้ทุกคนที่เข้ามาอ่านได้มีความสุขกับ Blog นี้นะคะ

More from Medium

Positioning to S.C.O.R.E in Unpredictable Moments — Reconciliation–James Rosseau

PROBABLY NOTHING, LIKELY SOMETHING

What if, while stepping back, we took a step forward?

Nordic Talks Japan: No One Left Behind- Trust and Inclusion in the Digital Age