Share Quick / Share Slow

มันเป็นเรื่องของความแตกต่างในด้านการเข้าสังคม

ใช้เวลาแค่ไหนในการตัดสินใจแชร์ — โพสต์บนเฟสบุ๊ก

สามวินาทีหลังเห็นชื่อหัวข้อและรูปภาพ … หรือไม่เคยคิดจะแชร์อะไร?


ใช้เวลาแค่ไหนในการตัดสินใจแชร์ — บทความในมีเดี่ยม

ก็ต้องอ่านให้จบก่อนถึงตัดสินใจว่าบทความนี้มันควรค่าแก่การแชร์มั้ย


ใช้เวลาแค่ไหนในการตัดสินใจแชร์ — ซีรี่ย์สักเรื่อง

ต้องดูไปก่อนสักสองสามตอนมั้ง … เอาให้ชัวร์ว่ามันสนุกจริงๆ ถึงแม้ไม่รู้ว่าจะไปตกม้าตายตอนท้ายหรือในซีซั่นหน้ารึเปล่า


ใช้เวลาแค่ไหนในการตัดสินใจแชร์ — หนังโรงที่ดูจากไอฟลิก

อืม ก็เหมือนบทความ ต้องดูไปให้จบก่อนถึงจะให้เรตติ้งได้ว่ากี่ดาว การแชร์อาจจะเกิดขึ้นพร้อมความคิดเห็นส่วนตัว เช่น ก็โอเคนะเรื่องนี้ ต้นๆน่าเบื่อหวะทนหน่อยท้ายๆสนุก


ใช้เวลาแค่ไหนในการตัดสินใจแชร์ — หนังสือยาวๆหนึ่งเล่ม

เป็นเรื่องที่ไม่น่าจะเกิดขึ้นบ่อยนะ แชร์หนังสือสักเล่ม เพราะนอกจากจะต้องใช้ความพยายามอย่างสูงอ่านให้จบแล้ว มันต้องสร้างความประทับใจแบบรักแรกพบด้วย มันต้องดีจริงๆแบบโคตรๆถึงจะคิดแชร์

ผมแทบไม่เคยแชร์อะไรในเฟสบุ๊ก ทำไม? … เพราะผมไม่แน่ใจว่าจะมีใครสนใจหรือถูกใจในเรื่องเดียวกับผมมั้ย การแชร์อาจจะกลายเป็นการรบกวนคนอื่น มันอาจจะเป็นเหมือนการโฆษณาแบบหว่าน

ผมแชร์ (แนะนำ) บทความที่ผมชอบในมีเดี่ยมอยู่บ่อยๆ … เพราะการแนะนำมันเกิดขึ้นและจบลงในพื้นที่ของผม มันไม่ไปรบกวนใคร คนที่เปิดเข้ามาดูโปรไฟล์ของผมถึงจะเห็นสิ่งที่ผมแนะนำ ไฮไลท์ หรือตอบกลับ แบบนี้โอเค เป็นการโฆษณาแบบมีเป้าหมาย

ที่ผ่านมาผมจะแชร์และแนะนำซีรี่ย์ หนังโรง และหนังสือให้เฉพาะคนที่ถามหาความคิดเห็นจากผมเท่านั้น “ตอนนี้แกอ่านหนังสือเล่มไหนอยู่บ้างวะ?” หรือ “อยากได้ซีรี่ย์ดีๆสักเรื่องมีแนะนำมั้ย?” … เมื่อได้รับคำถามแบบนี้ ผมมักจะตอบไปว่า “สนใจแนวไหนหละ?” ผมแค่อยากรู้ความต้องการของเค้าก่อนจะให้คำแนะนำไป

ประเด็นในบทความนี้เป็นแค่การสังเกตตัวเองว่ามีพฤติกรรมอย่างไรกับการแชร์ … และผมได้ข้อสรุปว่าผมให้ความสำคัญกับความเป็นส่วนตัวของคนอื่นมากกว่าคุณค่าที่อาจจะเกิดขึ้นจากการกดแชร์หรือไลค์ของผม

ผมคิดผิดมั้ย? ฮ่าๆ


คิดและเขียนคือสิ่งที่ผมชอบ แบ่งปันคือสิ่งที่ผมรัก เพราะแบบนี้ทุกวันผมเขียนเพื่อถ่ายทอดเรื่องราวจากชีวิตจริง จากประสบการณ์ จากแนวคิด จากอนาคตที่ดีผมมองเห็น และทุกอย่างที่ผมประยุกต์ใช้เพื่อสร้างให้อินเท็นติกเป็นบ้านที่น่าอยู่ บ้านที่เป็นจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลงเล็กๆที่สร้างความแตกต่างในสังคมได้ — มันน่าภูมิใจที่ผมรู้ว่า … ไม่ใช่มีแค่ผมคนเดียวที่อยากเห็นการพัฒนา :)

Inthentic On Facebook | Inthentic On Twitter | Inthentic On Instagram

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.