Swift Programlama Dilinin Tarihi #4

Apple Steve Jobs’un eski şirketinde kullanılan Objective-C’yi ve Cocoa kütüphanesini Mac sistemlerinin temel geliştirme araçları haline getirdi. Böylece gerek Mac OS X sistemlerinde gerekse IOS sistemlerinde uygulamalar Objective-C dili kullanılarak Cocoa Framework’ü ile geliştiriliyordu. Objective-C klasik C programlama dilinin üzerine nesne yönelimli özellikler eklenerek oluşturulmuş bir dildir. Adeta C ile Smalltalk’un birleşimi gibi düşünülebilir. Objective-C’nin öğrenilmesi, önce C’nin öğrenilmesini gerektirdiği için zordur. İşte Apple bunu fark etmiş ve tıpkı Java gibi C# gibi kendi ortamları için daha kolay öğrenilebilecek modern bir programlama dili arayışına girmiştir. Bunun sonucunda Swift doğmuştur.

Chris Lattner

Swift çok yeni bir dildir. Swift’in geliştirilmesine Chris Lattner tarafından 2010 yılında başlandı. Sonra geliştirme ekibine başka programcılar da katıldı. Swift’in tasarım sürecinde pek çok dilin özellikleri incelenmiş ve pek çok dilden alıntılar yapılmıştır. Dilin beta versiyonu 2014 yılında piyasaya sürüldü. Sonra bunu 2014 yılının Eylül ayında ilk gerçek sürümü olan Swift 1.0 izledi. Kasım 2014'te Swift’in 1.1'inci sürümü çıktı. Bunu da 2015 yılında Swift 2.0 ve Swift 3.0 izledi. Swift’in en son sürümü 4.0'dir. Bu son sürüm Aralık 2017'de kullanıma sokulmuştur.

Swift Nasıl Bir Dildir?

Swift çok modelli (multi paradigm) bir programlama dilidir. Swift ile nesne yönelimli (object oriented), fonksiyonel (functional) ve prosedürel (procedural) programlama modelleri kullanılabilir. Swift Objective-C’den pek çok özellik almıştır. Yani belli ölçülerde Objective-C’ye benzemektedir. Adeta Apple’ın kendi deyişiyle “C’siz bir Objective-C”yi andırmaktadır. Swift’te C’deki gibi gösterici kullanımı yoktur. İsimli parametreler gibi, protokoller gibi, kategoriler gibi Objective-C özellikleri Swift’te de bulundurulmuştur.

Swift başta Objective-C olmak üzere C#, Java, Python ve Haskell gibi dillerin pek çok güçlü özelliğini almıştır. Bu nedenle bu programlama dillerinden Swift’e geçenler pek çok tanıdık öğeyle karşılaşmaktadır.

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.