Eerlijk zullen we ALLES delen. En daarmee de wereld veranderen. En onze planeet redden.

Twee dikke auto’s, een brede oprijlaan en een zomerhuis; voor generatie X het toonbeeld van een succesvol leven. Maar tijden veranderen en zo ook generaties. We veranderen langzaam van ‘bezitters’, naar ‘gebruikers’. Die verandering in levensstijl brengt de sharing economy met zich mee. Hoe staat het daarmee? En gaat het de wereld veranderen en de planeet redden?

Je huis deel je via Airbnb, je auto via Snappcar — of je neemt passagiers mee met Blablacar — en je gereedschap via Peerby. De sharing economy, ook wel de peer-to-peer-economy of collaborative economy genoemd, zorgt ervoor dat we minder spullen nodig hebben, terwijl we juist toegang hebben tot meer spullen. Vooral de tech en digital savvy millennials kennen de weg goed binnen die sharing economy. Zij verdienen een extra zakcentje door spullen uit te lenen en besparen door spullen te lenen in plaats van te kopen.

Het gevolg moge duidelijk zijn: dezelfde hoeveelheid spullen, van huizen tot gereedschap, wordt door een groter aantal mensen gebruikt. Dat maakt de economie efficiënter, creëert nieuwe mogelijkheden in ons dagelijkse leven en, misschien wel het grootste voordeel, zorgt voor een kleinere ecologische voetafdruk.

“Millennials have a lower rate of car ownership than previous generations at their age.”–Sam Abuelsamid, Navigant Research

Het interessante is dat de tentakels van die sharing economy veel verder reiken dan het inmiddels wel bekende Airbnb, Snappcar en Peerby.

Eerlijk zullen we ALLES delen

Co-working

Een goed voorbeeld zie je in het fenomeen coworking. Steeds meer freelancers, ondernemers of plaatsonafhankelijke werknemers kiezen ervoor om hun werkdag samen met anderen door te brengen, resulterend in een explosief stijgend aantal coworking spaces.

Enerzijds brengt coworking mensen bij elkaar die normaal gesproken alleen en vanuit huis werken. Anderzijds brengt het mensen die met anderen op kantoor werken in contact met mensen en bedrijven die hele andere dingen doen dan hun collega’s op kantoor. De diversiteit aan mensen en hun kennis en vaardigheden, maken coworking spaces dan ook tot een hoeksteen van de sharing economy. Een hoeksteen die niet alleen groter wordt, maar ook diverser en invloedrijker. Zo voorzien bijvoorbeeld veel hotels inmiddels in de behoefte om samen te werken. En grote bedrijven verplaatsen en verdelen hun werknemers steeds vaker over coworking spaces.

Co-offices

Ook buiten die coworking spaces kiezen meer en meer bedrijven ervoor om samen te werken. Veel van hen doen dat in zogeheten shared offices, waar bedrijven samen kantoorruimte huren, met een lagere huur, gedeelde verantwoordelijkheid en meer diverse kennis- en skillset onder één dak als gevolg.

Co-owning

Niet alleen richten steeds meer bedrijven zich op de sharing economy, steeds meer bedrijven verdelen zichzelf over meerdere co-owners of over een groot aantal werknemers of gebruikers. Een model dat democratischer en menselijker werkt dan het traditionele model, waarbij het management en enkele aandeelhouders vaak veruit het meeste verdienen en bepalen wat er gebeurt.

Voor bedrijven als Managed by Q (iedereen die er werkt is eigenaar) en Stocksys United (de artiesten bezitten samen het platform) lijkt dat uitstekend te werken. Grote organisaties als Green Bay Packers (sinds 1923) en Associated Press (sinds 1846) hadden al bewezen dat zo’n organisatiestructuur werkt. Maar nu, in het tijdperk van de sharing economy, lijkt co-ownership populairder dan ooit. Jeremy Heimans (CEO Purpose, oprichter GetUp! En Avaaz.org) schrijft zelfs dat de volgende Uber misschien wel van de chauffeurs zelf is.

En stel dat Apple co-owned zou zijn. Dan zou elke werknemer minstens $ 403.000 per jaar verdienen. Haalbaar en geen slecht idee, volgens Cameron Keng, financieel expert en auteur voor onder andere HuffingtonPost en BusinessWeek. Denk je eens in, bedrijven die écht luisteren naar hun gebruikers in plaats van de CEO en investeerders.

‘’Worker cooperatives spread the wealth among a larger group of people, so that each person will be able to spend more to strengthen our economy.’’ — Cameron Keng

Peer to peer sharing

Ontwikkelingen op het gebied van kennisdeling vind je niet alleen ‘op kantoor’. Ook in je vrije tijd biedt een wildgroei aan initiatieven een interessante uitkomst. En ook hier geldt weer; dat werkt twee kanten op. Je deelt met anderen en dus geef je wat en krijg je wat.

Mooi voorbeeld is TaskRabbit, een online platform dat vraag en aanbod op het gebied van ‘in en om het huis’ bij elkaar brengt. Kun je als gevolg van een lichamelijke handicap je oprijlaan niet zelf sneeuwvrij maken? Heb je geen tijd om je tuin zelf bij te houden? Weet je niet hoe je een stopcontact verplaatst? Op TaskRabbit vind je iemand die het wel kan, bij jou in de buurt.

En zo zijn er nog talloze andere startups die het principe van de sharing economy toepassen. DogVacay helpt hondenbaasjes tijdelijk een ander baasje te vinden tijdens vakanties. Getaround werkt als Snappcar maar kan het verhuren van je auto ook helemaal uit handen nemen. Spinlister, de Snappcar voor fietsen. Lending Club laat mensen cash lenen en uitlenen, gewoon direct aan andere mensen. Fon laat mensen en bedrijven hun Wi-Fi netwerk delen, en Wi-Fi van anderen te gebruiken. Via Poshmark verkoop je jouw ongebruikte kleding aan mensen in de buurt. Met Reshopper koop en verkoop je tweedehands kinderspullen bij jou in de buurt. En TechBuddy helpt je iemand in de buurt te vinden die je technische probleempjes kan verhelpen, bijvoorbeeld een kapotte computer.

Waarom niet meteen je hele leven delen?

Als je dan toch al aan het delen bent, kun je net zo goed ook je huis delen. Tenminste, zo denken steeds meer mensen erover. Het fenomeen co-living begint dan ook aanzienlijke vormen aan te nemen. En begrijpelijk is dat ook wel; door een huis te delen bespaar je niet alleen op kosten en reduceer je je ecologische voetafdruk, je deelt je kennis en ervaring, stelt jezelf continu open voor input van anderen en bent zo eerder geneigd samenwerking te vinden, privé en zakelijk.

Veel van die co-living initiatieven vind je in de VS. WeLive (van WeWork), OpenDoor, Common, het zijn alledrie start-ups die co-living locaties aanbieden, meestal bewoond door mensen met een gedeelde interesse of een gedeeld doel in het leven. Mensen die geloven dat samenleven met anderen leidt tot een sociaal rijker leven dat een antwoord geeft op zij die naar zingeving streven.

Veel locaties worden niet voor langere tijd bewoond, maar door mensen die tijdelijk een sociale en inspirerende omgeving zoeken. Hoewel co-living vooral populair is in de startup scene, onder digitale nomaden en wereldverbeteraars, biedt co-living ook een interessante uitkomst voor mensen die in steeds duurder wordende steden leven of steden waar een woningtekort heerst.

Toch even een kleine kanttekening vanuit een Hollands-nuchter perspectief: co-living is in zekere zin gewoon een hippe term voor iets dat mensen in onbetaalbare steden als Amsterdam, Londen en Sydney al langer doen. Alleen nu wordt het gefaciliteerd door start-ups en is het besparen op je huur niet altijd meer de hoofdreden achter het samenwonen.

Samen de wereld veranderen en de planeet redden

Delen brengt ons verder. Kennis en spullen helpen ons de dingen te doen die we willen doen. Hoe meer we delen, hoe beter we onszelf kunnen ontwikkelen en hoe slimmer en leuker we ons leven kunnen inrichten. Bovendien brengt delen ons vaak fysiek bij elkaar. In het kader van de achteruitgang van social skills als gevolg van digitale ontwikkelingen, is dat bijkomstige effect meer dan welkom.

Extra centjes

Verder is het delen van spullen een simpele rekensom. Enerzijds geven we minder uit en houden we daardoor geld over. Anderzijds kunnen we de spullen (of de kennis) die we niet gebruiken aan anderen verhuren en zo een centje bijverdienen. Met het geld dat er onderaan de streep vrijkomt kunnen we onszelf ontwikkelen, of anderen helpen zichzelf te ontwikkelen.

Meer gelijkheid

En wanneer je naar het principe achter die sharing economy kijkt, het peer-to-peer denken, het cut out the middleman, ontdek je de ware kracht en potentie van die sharing economy. Door direct met elkaar te delen, maken we de wereld democratischer en bevorderen we gelijkheid. In plaats van ons geld (en onze data) naar grote corporates te brengen, brengen we ons geld naar elkaar. Zeker de co-owned organisatiestructuur, die een einde maakt aan een overbetaalde toplaag en een onderbetaalde onderlaag, zou weleens de herrijzing van ‘de middenklasse’ en een einde aan de welvaartsongelijkheid kunnen betekenen.

The sharing economy’s positive environmental impact is not to be dismissed. There are many ways that it helps to limit climate change by encouraging sustainable travel. — Jim Pickell, HomeExchange

Beter voor de planeet

En dan heb je nog de talloze voordelen voor onze lieve planeet Aarde. Ook die profiteert van de sharing economy. Door meer te delen gaat er minder verloren. Democratischere bedrijfsmodellen maken de weg vrij voor een ecologisch vriendelijkere bedrijfsstrategie. Co-living constructies produceren per persoon minder afval en hebben minder energie nodig dan traditionele huishoudens. Door kennis en vaardigheden met elkaar te delen kunnen we onze eigen footprint verkleinen.

Hoe sharing ben jij?

Deel jij weleens een Uber? Huur je een auto via Snappcar? Werk je weleens in een coworking space? Verhuur je je huis via Airbnb? Deel je weleens kliekjes met de buren? Of gereedschap? Velen van ons delen al veel meer dan tien jaar geleden. En over tien jaar zullen we nog meer delen, zo voorspel ik en ben ik ook zelf van plan. Want sharing is niet alleen caring, maar ook gewoon leuk, handig, eerlijk en noodzakelijk.

Interessant? Lees dan ook: ‘8 dingen die je als ZZP’er wilt weten over het broodfonds

Moneyou Magazine
Vond je dit een fijn artikel? We hebben nog veel meer van dit voor je. Van praktische artikelen over de huizenmarkt tot prikkelende stukken over virtual reality. En alles ertussenin. Lees lekker verder in ons Moneyou Magazine.