Je komt er sterker uit
Daar sta ik dan.… Op de drempel van 2016, me afvragend waar 2015 in hemelsnaam is gebleven. Het jaar waarvan ik mezelf beloofd had dat het niet zou komen. Waarvan ik mezelf opgelegd had, dat ik ´t nooit zou laten gebeuren. Omdat ik niet kapot te krijgen ben. Omdat ik ijzersterk ben. Omdat ik altijd alles denk te kunnen. Omdat met mij altijd alles goed gaat. Omdat ik ´t niet wilde laten gebeuren. Maar het gebeurde toch.
2015 werd een jaar waarin ik mijn hart volgde en mijn hoofd tegenkwam. Waarin ik mezelf minachtte, verwijten maakte en mezelf soms zelfs haatte. Het jaar waarin mijn schuldgevoel me bijna fataal werd, waarin ik vocht tegen nietsontziende gedachten, angsten en dilemma’s. Maar je komt er sterker uit… Het was het jaar waarin ik keihard geconfronteerd werd met het feit dat ik wel degelijk kapot te krijgen ben. Dat ik niet altijd ijzersterk ben. Dat ik niet altijd alles kan. Dat het niet altijd goed met me gaat. Dat ik fouten maak. En kwetsbaar ben. Dat ik ’t soms ook even niet meer weet.
Het jaar waarin ik een ander losliet, maar trouw probeerde te worden aan mezelf. Hoewel ik niet meer zo goed wist wie ikzelf was. Het jaar waarin ik, voor anderen onbegrijpelijke, keuzes maakte, met verstrekkende gevolgen. Het was het jaar waarin ik afstand creëerde en tegelijkertijd nabijheid zocht. Waarin ik kon invoelen met het onbegrip van anderen, maar desondanks mijn eigen pad koos. Het jaar waarin ik het verbannen gevoel van angst, onzekerheid, verdriet en machteloosheid ruimte gaf om gevoeld te worden. Het jaar waarin ik zoveel tranen vergoot dat ik er een oceaan mee zou kunnen vullen. Maar je komt er sterker uit…. Het was het jaar waarin ik brak, struikelde over mijn eigen hindernissen, viel en soms met moeite de energie en moed kon vinden om op te staan. Omdat het gemakkelijker was te blijven liggen. Tegelijkertijd was het het jaar waarin ik leerde dat vallen niet erg is. Blijven liggen wel.
2015 was ontwrichtend. In verschillende opzichten. Het was overleven. Het was vechten tegen mezelf en vechten voor mezelf. Het was zo’n jaar waarvan ik, misschien op de drempel van het volgende nieuwe jaar zou kunnen zeggen:
2015… Ik kwam er sterker uit.