Goed voor elkaar
‘Mam, jij hebt dingen toch wel goed voor elkaar. Als ik denk dat de knakworst op is, heb jij gewoon nieuwe gekocht.’
Tevreden maakt hij nog een broodje knak en zit gezellig keuvelend over ditjes en datjes aan tafel. Met een glimlach beantwoord ik zijn kinderlijk eenvoudige redenering. Tien is hij, maar met de wijsheid en het charisma van een volwassen man kan hij me helpen te relativeren als mijn gedachten en ideeën een loopje met me nemen.
Daar waar hij vindt dat zijn moeder de zaken goed voor elkaar heeft, heb ik nog wel eens gerede twijfel. Daar waar hij oneindig loyaal blijft in het vertrouwen in mij, dat ik uiteindelijk de juiste keuzes maak, ook voor hem, verlies ik af en toe de loyaliteit aan mezelf.
Hij blijft een grenzeloos vertrouwen hebben in z’n moeder. Wat anderen er ook van vinden. Wat anderen er ook van zeggen. Hij volgt zijn eigen gevoel, zonder zich te laten beïnvloeden. En kijkt met zijn eigen blik, door dat kekke brilletje met net te dikke glazen.
En hij heeft gelijk. Ik héb de zaken goed voor elkaar. Alleen vergeet ik dat af en toe tegen mezelf te zeggen. Vergeet ik het af en toe mezelf voor te houden. En heb ik anderen, waaronder die kleine man van 10, nodig om me eraan te helpen herinneren dat we het goed voor elkaar hebben. Samen.