Omar Dahmani

9/11


Dertien jaar geleden was ik elf jaar oud. Je zou kunnen zeggen dat het bizarre Twin Towers-tafereel de meest toonaangevende historische gebeurtenis van mijn tijd is. Als je de onopgeloste moorden op Tupac en Biggie niet meerekent. Het is bijna een morele plicht om als schrijver een duidelijk standpunt in te nemen over de nasleep van deze terreuraanslag. Vandaar dat ik mijn volstrekt onsamenhangende gedachten over deze ramp voor je onder elkaar heb gezet.

Als eerste wil ik graag duidelijk zeggen dat ik gewoon een normale, belastingbetalende boy ben zonder kwade bedoelingen, die even in de war is als de rest van de wereldpopulatie. Ze ontsloegen laatst ook al een politica die haar verwarring over het ontstaan van ISIS uitte. Ik heb dan wel geen werk, maar ga me niet zomaar proberen te dwarsbomen in mijn dagelijks leven met jullie geheime wereldorde. Misschien had die chick namelijk wel een punt, en is ISIS een groep zionistische reptilians, je weet het tegenwoordig niet.

Ik ben jaloers op andere generaties, die hadden veel simpelere oorlogssituaties. Fucking Duitsers, tering Vietnameze kutjappen, klote-Russen. Het was overzichtelijk. Bij onze conflicten blijft het allemaal onbestemd wie je nu echt een klootzak moet vinden. Je wilt wel ‘fuck de moslims’ roepen, maar de meeste zijn gewoon goede mensen. Ikzelf heb bijvoorbeeld een islamitische achtergrond, maar ik haat de 9/11-kapers. En niet alleen om het feit dat ik dankzij hen nu nog minder werk kan krijgen dan voorheen.

Je wilt je haat dan misschien richten op de vertegenwoordigers van de Arabische wereld, maar die worden vaak gesponsord door de tegenpartij of zo. Ik zeg of zo omdat ik geen flauw idee heb waarover ik schrijf. Dat is ook mijn grootste bezwaar tegen de oorlogsvoering van vandaag de dag. De waarheid ligt ergens in het midden van propaganda op Fox News en complotfilmpjes op YouTube. Maar ik betaal wel voor de tanks en de drones.

In deze alinea ga ik iets vinden wat niets te maken heeft met de onschuldige mensen die zijn omgekomen op 11 september, en eigenlijk ook niks met de andere meningen in deze column. Maar fuck de hele Verenigde Staten en hun problemen eigenlijk. Ik ga geen energie verspillen aan verontwaardiging over het feit dat bepaalde mensen boos zijn op Amerika, dat is gewoon een gevolg van het schaamteloze spoor van vernieling dat ze hebben achtergelaten in de wereldgeschiedenis, in de paar honderd jaar dat het land bestaat. Als je het stelen van een continent, het verkopen van een ras mensen en het systematische kontneuken van de wereld in je achterhoofd hebt, stelt zo een enkele aanslag eigenlijk niet zoveel voor. Maar zo werkt het natuurlijk niet.

Een ander bezwaar: er zijn zoveel intense conflicten gaande op de wereld, maar nooit hoor je er eens een goed nummer over. Waarom is het niet hip om een ideaal te vertegenwoordigen? Waar blijft de ‘What’s going on’ van de Marvin Gaye van onze tijd? Het is een uitgelezen periode om je kunstding te doen, maar onze artiesten laten het afweten. Ze weten zich geen raad met de absurditeit van de situatie op de wereld. Als de Stalin-era de Godfather was, en Hitler was Scarface, dan leven we nu in The Dictator met Sacha Baron Cohen. Het enige wat die film bewerkstelligt, is dat je er een vroegtijdig eind aan wilt maken.

Ik weet het lezer, ik had ook verwacht dat deze column zou gaan over de verandering van het beeld van de islam en dat soort shit. Maar weet je wat het is? We haten joden ook al duizenden jaren, we schieten nog steeds negers neer in de VS, we erkennen Indonesiërs hun shit nog steeds niet. Wat moslimhaat kan er best bij. Maar kom gewoon een beetje met een goed verhaal, man. Blaas niet twee gebouwen op, zonder te zeggen wie je bent en waarom je zo raar doet. En reageer daar dan niet op door allemaal andere landen binnen te vallen om even onduidelijke redenen.

En allerbelangrijkst: doe niet alsof wij gek zijn. Want wij zijn niet gek.

Wij werken gewoon rustig in hoge gebouwen om te betalen voor Joint Strike Fighters en Big Macs.


Omar Dahmani is een veelzijdig mens. Hij schrijft, rapt, acteert, bokst en doet aan stand-up. Medi0 2014 verschijnt bij Noah’s Ark en bij Lebowski een plaat en boek getiteld Oerknal.

Show your support

Clapping shows how much you appreciated Lebowski Publishers’s story.