Zamanda Tefekkür
Gözlerinde hüznü var, tüm geçmiş zamanın
Kim bilir ki neler gördün, neler yaşadın
Kafanda kasket, bir müddet oturdun kaldın
Yüzünde parıltısı, bilinmez bir anın
Hayat denilen oyun, beşikten mezara
Nasıl bağlıysa kumarda, her şey bir zara
Hayat da öyle bazen beyaz, bazen kara
Geçip gidersin dünyadan, kalbinde yara
Düşünüyorsun belki; n’oldu , ne kazandık?
Hep yüzümüzde maskeler, kaldıramadık
Çöplük ortasında tuttuk, inci aradık
Bir rüzgâr esti, bir anda ortada kaldık
Kalmadı âhenk, günümüz hallaç pamuğu
Bir darbe ile çatladı, nizam kabuğu
Her yol mübah, isteyenin at koşturduğu
Bir dünya ki bu, cahilin ilmi yonttuğu.
Kerem Yakut