De 20 van 2020: Mayli Sterkendries

Ianthé Meylemans
Mar 9 · 4 min read

Mayli Sterkendries is een fotografe met ballen. Het liefst werkt ze analoog met een knipoog naar de jaren ’80 en ’90. Mode, reportage of portret: overal drukt ze haar stempel op. Niet stilzitten en gewoon doen!

Foto’s: Ianthé Meylemans

Hoe zou je jezelf voorstellen aan mensen die je werk nog nooit hebben gezien?

Mijn werk is als het ware een weerspiegeling van m’n eigen persoonlijkheid. Het is alledaags met een hoekje af. Er zijn aspecten terug te vinden die refereren naar de jaren ’80 en ’90, zoals bijvoorbeeld in het gebruik van kledij en accessoires. Ik hou er van om beelden mysterieus te maken of de kijker zelf het verhaal te laten verzinnen. Bovendien probeer ik te spelen met kleuren en locaties. Dit varieert van de straat, naar het strand, op zee of gewoon thuis.

Hoe kwam je bij fotografie terecht?

Als kind ontdekte ik de collectie analoge fototoestellen van mijn ouders. Op het internet zocht ik naar de gebruiksaanwijzing of volgde een tutorial op Youtube om de kodaks te kunnen gebruiken. Ook covers van tijdschriften, reclameborden, fashionfotografie en mode interesseerden mij al op zeer jonge leeftijd.

Ik hield er van om in Oostende naar de velodroom te trekken — het skatepark waar mijn vrienden rondhingen — en hen daar te fotograferen. Hun positieve reacties deden me steeds streven naar meer en beter beeldmateriaal.

Later trok ik dan naar de kaai waar vissers hun verse wulloksjes verkochten, of zocht ik oude panden in Art Nouveau- stijl om mijn vriendinnen te laten poseren. Het begon eigenlijk allemaal in Oostende, een stad waar je als fotografe nooit te kort hebt aan beeldmateriaal.

Je noemde je papa als een van je inspiratiebronnen. Kan je wat meer over hem vertellen?

Mijn vader is altijd zowel een vader — als moederfiguur voor mij geweest. Ik groeide op zonder moeder en dit is niet altijd even gemakkelijk geweest. Mijn vader probeerde mij alles te geven wat ik nodig had. Nu hij minder mobiel en ziek is, neem ik die zorg op mij. Dit zorgt ervoor dat we een zeer sterke band hebben. Hij poseert ook graag en ik hou er van hem op sleeptouw te nemen, hij heeft een karakterkop!

Welke fotografen inspireren jou?

Helmut Newton en Mous Lamrabat. Ze hebben beide iets origineel, werken met vrouwelijk schoon, bezitten een uitgebreid kleurgebruik, houden van gekke composities, surrealistische indrukken, mysterie. Ik vind hun werk confronterend en altijd esthetisch. Je kan heel gemakkelijk bladeren of scrollen in boekjes of door social media en er niet deftig naar kijken. Newton en Lamrabat waren één van de weinigen die mij deden stoppen met scrollen om de foto’s vol bewondering te analyseren.

Waar zoek je naar in een beeld?

Een expressie, een blik die me heel erg aanspreekt. Een persoon die een verhaal heeft. Als ze nu Gucci of een vod aanhebben, het is de mens zelf die mij triggert in het beeld. Zoals eerder vermeld kan ik ook vertrekken vanuit een onderwerp, een voorwerp of een locatie.

Waar werk je momenteel aan?

In de eerste plaats ben ik zoekende naar de identiteit die achter mij en mijn werk schuilt. Ik wil een focus vinden. Ik ben op zoek naar wat ik nu echt graag doe. Daarna wil ik werken aan naambekendheid, omdat ik toch droom van een job als zelfstandige fotografe.

Wat is het beste dat jou al is overkomen sinds je start als fotografe?

Als fotograaf heb ik geleerd om te durven. Durven grote stappen nemen, durven mensen aanspreken, durven projecten voorstellen. Als verlegen meisje heeft dit er voor gezorgd dat ik door de jaren heen mezelf ontplooid heb tot een volwaardige vrouw.

Ik heb bovendien ook al Denzel Curry en Flatbush Zombies gefotografeerd. Voor een hiphop-liefhebber is dit een onvergetelijke levenservaring.

Wie of wat zou je droomklant zijn?

Over een droomklant kan ik mij niet echt uitspreken, maar als ik iemand zou kunnen benoemen zouden het m’n grootouders zijn, en dit van beide kanten van mijn ouders. Ik heb nooit de kans gehad om die te te leren kennen, behalve mijn oma van mijn moeders kant. We schreven brieven en stuurde elkaar videocassetten op. Ik hoopte dat ik ooit naar de Filipijnen kon vliegen om haar te ontmoeten en haar te fotograferen. Foto’s zijn tastbaar en kun je koesteren.

Welke raad zou je aan andere beginnende fotografen geven?

Je hoeft geen belangrijke karaktertrekken te hebben als fotograaf. Je moet vooral durven doen, niet twijfelen en zeker niet afwachten op iets die er helemaal niet is. Als je niks doet dan kunde niks krijgen, zeg ik altijd!

Nieuwsgierig? Bekijk Mayli’s werk op:
https://www.maylisterkendries.com, @Maylisterkendries en @OpenVRT

OpenVRT

OpenVRT is een community voor jonge, digitale…

Ianthé Meylemans

Written by

OpenVRT

OpenVRT

OpenVRT is een community voor jonge, digitale creatievelingen met een broek vol goesting in media.

More From Medium

Welcome to a place where words matter. On Medium, smart voices and original ideas take center stage - with no ads in sight. Watch
Follow all the topics you care about, and we’ll deliver the best stories for you to your homepage and inbox. Explore
Get unlimited access to the best stories on Medium — and support writers while you’re at it. Just $5/month. Upgrade