Later word ik Youtube-ster

Familiefeest. Ik zit in alle rust te kauwen op een stuk verjaardagstaart, mijmerend over het voorbijvliegen van de tijd, wanneer mijn elfjarig neefje zijn iPad onder mijn neus duwt. Of ik eens een grappig filmpje wil bekijken. Ik verwacht mij aan de zoveelste kattenvideo, maar krijg een hipster in volle gesticulatie te zien. Het Duracell-konijn op het scherm luistert naar de naam Dylan Haegens, zo leer ik, en is blijkbaar al een paar jaar razend populair onder het kindervolk. Ik neem nog een hap van mijn taart en weet nu zeker: ik word oud.

Dylan wie? Dylan Haegens is een 22-jarige Nederlander die met zijn Youtube-kanaal meer dan één miljoen volgers heeft. Een beetje internetkenner zou hem een ‘vlogger’ durven te noemen, maar dat klopt niet helemaal. Een vlogger is iemand die een videodagboek aanlegt van wat hij of zij dagelijks meemaakt, terwijl Dylan Haegens fictie op het net zwiert. Naar eigen zeggen bedenkt hij ‘humoristische sketches’ die hij samen giet in ‘een soort tv-programma’, maar dan op internet.

In mijn tijd had humor op het scherm nog de gedaante van weirdo Akke in W817, van dromer Ubi in Buiten de Zone, of van streetwise Will Smith in The Fresh Prince of Bel-Air.

In mijn tijd had humor op het scherm nog de gedaante van weirdo Akke in W817, van dromer Ubi in Buiten de Zone, of van streetwise Will Smith in The Fresh Prince of Bel-Air. Stuk voor stuk steengoed vertolkte personages met een weloverwogen hoek af. Het was de tijd waarin ik mijn eerste pukkels en beugelpijnen moest ondergaan, waarin ik niet veel later mijn eerste tong draaide achter ’t muurtje en mijn ‘problemen’ heel erg au sérieux nam. In die periode liet ik mij graag afleiden door Akke en zijn consoorten, want dat was nu net waar ik als landerige puber nood aan had: humor.

Bij Dylan Haegens lijkt humor evenwel synoniem voor baldadig, letterlijk en overdone. De hyperactieve mafkees heeft vooral een heel goeie formule te pakken, namelijk: Het Lijstje. Tien manieren om uit de klas gestuurd te worden? Dylan Haegens doet het voor. Tien manieren om rijk te worden? Dylan Haegens expliqueert. Tien manieren om het uit te maken? Dylan Haegens to the rescue. Het menselijk brein is van nature gevoelig voor lijstjes, en al zeker dat van een kind.

Een kind is constant op zoek naar nieuwe prikkels, en liefst via de kortst mogelijke weg. Met zijn slapstickachtige filmpjes weet Dylan Haegens precies die drang naar visuele input te vervullen. Alleen kiest hij de makkelijke weg en laat hij kansen liggen. Zou het niet interessanter zijn mocht hij vragen oproepen in plaats van alles in een pasklaar lijstje te gieten? Waarom daagt hij zijn snotneuzenpubliek niet meer uit om zelf op exploratie te gaan en op eigen houtje tot persoonlijke top tien-lijstjes te komen?

Dylan Haegens scoort ontelbaar veel views, en zijn aantal volgers blijft groeien. Onlangs bombardeerden de Vlaamse kinderen hem zelfs tot ‘Youtube-ster van het jaar’ op het Gala van de Gouden K’s. Naar verluidt schateren vele ouders thuis met hun kids mee. Dat mama en papa een oogje in het zeil houden is alvast goed nieuws, want het kan soms de verkeerde toer op gaan met die vloggers. Dylan Haegens is een brave jongen in vergelijking met de Amerikaanse Logan Paul, een onschuldige knul die uitgroeide tot een bad boy met miljoenen volgers die hem een fortuin opleveren via advertentie-inkomsten op YouTube.

Logan Paul voor Mashable

Begin dit jaar kreeg Logan een eerste sanctie opgelegd van Vader Youtube nadat hij een filmpje had gepost waarin een dode man te zien was die zich had verhangen in het beruchte Aokigaharawoud in Japan. Een paar weken later maakte Logan zijn comeback met een video waarin hij een rat schokken toedient met een stroomstootgeweer. Om nog wat olie op het vuur te gooien, liet hij via Twitter weten deel te nemen aan de gevaarlijke Tide Pod Challenge, waarbij mensen wasmiddelcapsules inslikken voor de camera.

Zijn straf? Tijdelijk geen advertenties meer op zijn kanaal omdat zijn recente video’s “ongeschikt zijn voor adverteerders” en “mogelijk schadelijk kunnen zijn voor de bredere gemeenschap van YouTube-filmmakers.” Komt de hamvraag: hebben vloggers een voorbeeldfunctie?

In the good old days waren er de mannen van Jackass op MTV. Zij lieten zich bijten in hun ballen, wegschieten met een katapult of volgieten met liters melk. Hun stunts waren ronduit gevaarlijk, maar de kijkers werden regelmatig gewaarschuwd met een ‘don’t try this at home’. Bovendien werd het programma ’s avonds uitgezonden, wanneer de meeste koters al lagen te ronken.

Jackass

In tegenstelling tot de getatoeëerde spierbundels van Jackass, zien de meeste populaire vloggers er heel normaal uit, waardoor de kijkers zich makkelijker met hen identificeren. Ze zijn de vleesgeworden droom van vele kinderen. Wanneer zo’n vlogger dan op een trein springt — zoals de Nederlandse vlogger Willem Vink deed in 2016 — dan is de boodschap overgebracht: om Youtube-ster te worden moet je extreme dingen uithalen. Want dat levert extreem veel volgers op.

Televisie wordt dezer dagen weleens verweten te preuts te zijn. Is het mogelijk dat er een uiteenlopende beweging aan de gang is? Hoe braver televisie wordt, hoe extremer internetfilmpjes gaan. Fuck you, wij maken onze televisie zelf wel. Een gezonde portie rebellie is zeker gezond, maar integriteit wint altijd. En net daar wringt het schoentje: een vlogger die verslaafd raakt aan views dreigt zijn verantwoordelijkheidsbesef te verliezen.

Terwijl ik mijn laatste taartpunt naar binnen werk, leg ik Dylan Haegens het zwijgen op en stel ik voor aan mijn neefje om naar de tuin te gaan. Ik mag dan oud geworden zijn, buiten spelen verleert niemand.

Meer artikels lezen zoals dit? Schrijf je in op de nieuwsbrief van OpenVRT.

Like what you read? Give Charlotte Lara De Cort a round of applause.

From a quick cheer to a standing ovation, clap to show how much you enjoyed this story.