Parallel Development

ถ้าไม่ทำวันนี้ … โอกาสที่เราจะทำมันพรุ่งนี้ก็น้อยลง

ก็รู้ๆกันอยู่แม้แต่กับเรื่องงานที่เราคลุกคลีกับมันอยู่ทุกวัน — ออโตเมทเทส, เอกสารการออกแบบ, คู่มือการใช้งาน, หนี้ทางเทคนิค, ไลบรารี่ตัวใหม่, เทคโนโลยีใหม่

ถ้าไม่เริ่มวันนี้ พรุ่งนี้ก็คงไม่ได้เริ่มเหมือนเดิม … การเริ่มต้นเป็นเรื่องยากเสมอ บางครั้งไม่ใช่เพราะไม่อยากทำแต่เราคิดว่าเรามีเวลาไม่เพียงพอที่จะปลีกตัวจากงานหลักมาทำงานรองกลุ่มนี้ … เมื่อเดดไลน์ยังคงเดิม เมื่อแบ็คล็อกมีแต่เพิ่มขึ้นไม่เคยลดลง เมื่อความเสี่ยงในการเปลี่ยนแปลงจากของเก่าไปของใหม่นั้นสูงยิ่ง เราจะทำยังไงดี? เราต้องจมอยู่กับอะไรเก่าๆตลอดไปงั้นหรือ?

สถานการณ์ไม่ได้แย่ขนาดนั้น

ผมและทีมงานเจอปัญหาและความท้าทายแบบนี้อยู่ทุกวัน กับตัวเลือกที่มากมายในเรื่องเทคโนโลยีและรูปแบบการสร้างโปรดักท์ มันมีของเก่าที่เรารู้ว่าเวิร์คแน่นอน มันมีของเก่าที่พวกผมทุกคนคุ้นเคยกับมัน และก็มีของใหม่ที่ดูดี ของใหม่ที่น่าจะช่วยเพิ่มความสามารถในการแข่งขันให้กับบริษัทได้ในอนาคต ของใหม่ที่น่าเล่นน่าลอง

แล้วผมก็ต้องคิดและเลือกอยู่ทุกวันว่าจะซ้ายหรือขวาใช่รึเปล่า? ไม่ใช่ครับ ผมไม่ต้องรีบขนาดนั้น ผมชอบที่จะผลักการตัดสินใจออกไปให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้ ผมต้องการเก็บข้อมูลให้มากที่สุดเท่าที่ทำได้ก่อนจะเลือก แต่ผมไม่ได้แค่เอาแต่คิดเพราะผมเลือกที่จะลงมือทำทั้งสองอย่าง — ของเก่า vs. ของใหม่

จากทีมที่มีกันสี่คน เป็นดีเวลลอปเปอร์สามคนกับผมที่เป็นอะไรอีกหลายๆอย่างอีกหนึ่งคน เรามักจะแบ่งงานกันชัดเจนเสมอว่าในทุกๆช่วงเวลาจะต้องมีหนึ่งคนทดลองอะไรใหม่ๆไปพร้อมกับอีกสองคนที่ทำงานในเทคโนโลยีตัวเดิมที่คล่องมือ แล้วเมื่อถึงจุดหนึ่งเราจะมาประเมินพร้อมกันทั้งทีมว่าอะไรคือทางเลือกที่ถูกต้องกว่ากัน

จะรีแอคหรืออังกูล่า

จะเวปแอพหรือจาว่าแอพ

จะกราฟเดต้าเบสหรือรีเลชั่นเดต้าเบส

จะเอพีไอระดับล่างหรือเอพีไอระดับบน

จะฮาร์ดแวร์สำเร็จรูปหรือฮาร์ดแวร์ประกอบเอง

จะคิดเงินแบบจ่ายครั้งเดียวหรือเช่ารายเดือน

การทำทั้งสองทางพร้อมกันเหมือนจะเสียแรงไปโดยเปล่าประโยชน์เมื่อเทียบกับการทุ่มเททุกอย่างให้กับตัวเลือกใดตัวเลือกหนึ่ง แต่พวกผมไม่ค่อยเชื่อในการเทหมดหน้าตักตั้งแต่ต้นเกมส์ในขณะที่ความเสี่ยงยังสูงอยู่ การมีแผนสำรองไว้เสมอนั้นเป็นเรื่องจำเป็นครับ ถ้าของใหม่ที่ดูดีบนหน้ากระดาษมันพิสูจน์ตัวเองแล้วว่ามีประโยชน์จริงพวกผมก็จะไม่ลังเลที่จะเปลี่ยนแผนไปลุยกับมันอย่างเต็มตัว แต่ถ้ามันไปไม่รอด อย่างน้อยผมก็มีเพื่อนเก่าที่ยังคบหาสมาคมกันได้ต่อไปอย่างสะดวกใจทั้งสองฝ่าย

เพราะความสม่ำเสมอสำคัญกว่าความเข้มข้น … การคิดวางแผนและลงมือทำเพื่ออนาคตก็ต้องเกิดขึ้นและดำเนินไปตลอดเวลาเช่นกัน

วันนี้ใครในทีมเราที่ลงทุนกับอนาคตอยู่บ้างครับ? :-)

คิดและเขียนคือสิ่งที่ผมชอบ แบ่งปันคือสิ่งที่ผมรัก เพราะแบบนี้ทุกวันผมเขียนเพื่อถ่ายทอดเรื่องราวจากชีวิตจริง จากประสบการณ์ จากแนวคิด จากอนาคตที่ดีผมมองเห็น และทุกอย่างที่ผมประยุกต์ใช้เพื่อสร้างให้อินเท็นติกเป็นบ้านที่น่าอยู่ บ้านที่เป็นจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลงเล็กๆที่สร้างความแตกต่างในสังคมได้ — มันน่าภูมิใจที่ผมรู้ว่า … ไม่ใช่มีแค่ผมคนเดียวที่อยากเห็นการพัฒนา :)

Inthentic On Facebook | Inthentic On Twitter | Inthentic On Instagram