Als de tijd vlug gaat

Soms lijkt de tijd je in te halen. Alsof de dagen, weken en maanden voorbij vliegen zonder dat je er iets van merkt. Dat seizoenen, verjaardagen en feestdagen zich voltrekken zonder dat je er ook maar enig moment bij stilstaat. Alsof de tijd er niet is, maar toch wel. Dat je aan 24 uur in een dag niet genoeg lijkt te hebben en dat je het eigenlijk met 48 uur ook niet zou halen. Dat je je soms afvraagt wat je eigenlijk dacht toen je besloot in het diepe te springen. Waarom je het jezelf in hemelsnaam zo moeilijk moest maken. Of het niet veiliger was om gewoon in je cocon te blijven en in je schulp te kruipen om jezelf maar niet te hoeven blootstellen aan alles wat moet worden gedaan. Of de mensen wel op je zitten te wachten en of je wel geaccepteerd zal worden. Wat er zal gebeuren als je het even niet meer weet. Ben je dan alleen…

Soms is het moeilijk om in het diepe te springen. Gewoon omdat het veiliger is om te blijven waar je bent, in je eigen geschapen comfortabele cocon. In je veilige eigen gecreëerde wereld. Die wereld waarin je niet meer buiten je eigen gebaande paden hoeft te treden. Waarin nauwelijks nog uitdaging is te vinden, omdat je alles al hebt ontdekt.

Ik ben blij dat ik ben gesprongen. Zelfs nu ik het soms moeilijk blijk te vinden. Zelfs nu de tijd voorbijvliegt omdat onverwachte zaken oplossingen behoeven en ik geregeld twijfel aan mijn eigen kunnen. Zelfs nu ik steeds mijn grenzen oprek, nieuwe plekken leer te vinden en mijn rugzak vul met nieuwe ervaringen. En zelfs als ik het even niet meer weet, weet ik nu wel één ding heel zeker. Ik ben niet alleen…

Rebecca

Like what you read? Give Rebecca a round of applause.

From a quick cheer to a standing ovation, clap to show how much you enjoyed this story.