Kaarten en kerst

Ik ben een fervent kerstkaartenschrijfster…., althans, dat wás ik. Al voordat Sinterklaas het land überhaupt met zijn stoomboot had bezocht, was ik al op zoek naar de mooiste, meest spirituele o

f gewoon bijzondere kaarten. Ik wist ook naar welke personen ik welke kaart zou sturen, want die met die mooie kerststal paste het beste bij papa, die met die uil bij tante Hettie en die gekke met glitter bij mijn vriendin Mariëlle. Elke kerstkaart voorzag ik van een persoonlijke boodschap, want ik vond dat dat het hele idee achter het schrijven van kerstkaarten was. Het idee dat je eens per jaar iemand persoonlijke aandacht geeft met een kaartje.

In de loop van de tijd betrapte ik mezelf bij het schrijven van kerstkaarten op éénregelige ‘groetjes van’ constructies onderaan de betreffende kerstkaarten. Een snelle, slordig geschreven ‘liefs’ of ‘knuffel’ op een avondje dat ik even een gaatje vrij had en ook allemaal achter elkaar. Toen ik die kaarten vervolgens op een avond in de brievenbus gooide besloot ik: dit is de laatste keer. Immers, er was niets meer van mijn oorspronkelijke voornemen over en eigenlijk zag ik het nut niet zo in van het versturen van inhoudsloze kaartjes met een al even inhoudsloze wens. Mijn oorspronkelijke idee van de kerstkaart had ik inmiddels helemaal verlaten. Het ging er niet meer om dat ik mensen persoonlijk een kaart stuurde, maar dat ik niemand oversloeg en omdat ik dat geen goede reden vond, heb ik mijn kerstkaartenmachine stopgezet.

Met het stoppen van de kerstkaartenmachine werd mijn brievenbus met de jaren ook steeds leger met kerst. Mijn vermoeden dat mensen kerstkaarten sturen naar de mensen van wie ze eerder een kerstkaart ontvingen is hiermee wel bevestigd. Het grappige is, dat het me inmiddels niet zoveel meer uitmaakt. Ondanks dat ik zelf al een jaar of drie niets meer heb verstuurd, ontvang ik nog steeds kerstkaarten en dat vind ik superleuk. Zelf versturen doe ik nog maar even niet, maar misschien heb ik in de komende jaren wel weer de inspiratie om het kerstkaartencircus op te pakken en weer mooie persoonlijke kerstboodschappen op papier te zetten.

Voor nu volsta ik met af en toe een kaartje aan iemand als ik dat passend vind. Dat hoeft niet persé met kerst te zijn of met een verjaardag. Wat mij betreft kan dat ook zomaar, want dán is de verassing volgens mij het leukst.

Like what you read? Give Rebecca a round of applause.

From a quick cheer to a standing ovation, clap to show how much you enjoyed this story.