In Bali? Naar Ubud!
Als ik naar Bali ging, moest ik naar Ubud. Dat stond vast. Prachtige omgeving, yoga, rust en lekker eten. Meer moest ik niet hebben. Na een reis van een uur of 21 wou ik vooral eten en slapen. En geld wisselen.
M’n chauffeur stond me zoals afgesproken op te wachten en ik kon direct met een watertje in een koele auto richting Ubud. Ik was nét iets te moe om de eerste toeristische dingen te doen, dus ging ik rechtstreeks naar het hotel. Snelle check-in, uitpakken, geld wisselen, iets eten, oriënteren en zo lang mogelijk wakker blijven.
De eerste dag was niet fijn. Ik gok dat de vermoeidheid samen met het vooruitzicht van 3 weken helemaal alleen te zijn me nét iets te veel werd. Dus na een korte wandeling en wat eten, kroop ik toch maar mijn bed in.
De volgende dagen waren dan weer wel fijn. Zeer fijn. Yoga, massages, fijne babbels, wandelen, genieten en eten. Ubud was voor mij de perfecte plek om makkelijk nieuwe mensen te leren kennen. En tegelijkertijd ook gewoon tot rust te kunnen komen.
Wat kan je daar allemaal doen?
Yoga, a shitload aan yoga. Eigenlijk ademt heel Ubud yoga. Winkels met allemaal yoga-spullen (meestal ook allemaal dezelfde spullen), clean food, juices,.. Heel veel mensen komen hier ook hun teacher training doen. Eat, pray, love ofzo? (moet dringend dat boek lezen)
Ik heb elke dag les(sen) gevolgd bij The Yoga Barn, dagelijks een stuk of 15 lessen om uit te kiezen, gaande van intro tot yoga/vinyasa flow tot meditatie of acro yoga. Om dan na de les wat te gaan drinken in de Garden Kafe met die natuurlijke roes die enkel yoga kan geven. Lovely.
Eten. Overal. Je hoeft niet echt te zoeken :) Mijn favorieten zijn:
- Three Monkeys (Monkey Forest): net iets duurder, mix tussen Europese en lokale gerechten
- KAFE (Hanoman): vegetarisch/vegan maar ook gewoon leuk om iets te drinken
- Clear Cafe (Hanoman): organic, en gezellig
- Bebek Bengil — Dirty Duck Diner (Hanoman): duck, in alles. Vraag naar een tafeltje achteraan in de rijstvelden
- Warung Bodag Maliah Sari Organik: na een wandeling in de rijstvelden, kan je hier blijven genieten van het uitzicht. Ik kon niet stoppen met gewoon rond te kijken
- Café Des Artistes (Bisma): hier ben ik zelf niet gaan eten, maar het zijn Belgen aan het hoofd van dit restaurant
Slapen. Ik sliep in Ubud Bungalow op Monkey Forest voor 20 dollar per nacht. Trage wifi, dunne muren, heerlijk zwembad, ok ontbijt en fijn personeel. Op wandelafstand van ongeveer alles. Ik was tevreden tot die laatste nacht een -volgens mij — pasgetrouwd koppel in de kamer naast mij lag. Nee. Dan niet echt meer.
Al zou ik nooit naar dit hotel gaan, of genieten van het uitzicht in die villa. HAHAHA, who am I kidding? Een dagje of 2 misschien?
In de buurt. Vanalles en nog wat.
- Rijstvelden. Eigenlijk moet je gewoon even weg gaan van de hoofdwegen en je komt er wel op uit. Wat ik een leuke wandeling vond? Ga van het paleis richting Starbucks (neen, niet naar binnen gaan..), en sla nét voor die koffietent af naar rechts. Even wandelen en je komt uit op een prachtig punt. Ga naar rechts ipv naar links. Dan zie je minder hotels die van dit uitzicht willen profiteren. En als je op een bepaald punt naar boven bent geklommen, en de keuze hebt voor links/rechts/rechtdoor, ga dan naar links als je honger hebt. Kom je gelijk uit op Sari Organik. Alsjeblief.
- Sacred Monkey Forest. Toerist uithangen en apen spotten. En je hoeft geen moeite te doen. Neem geen eten mee of geen drank, gewoon je fototoestel. En doe niet zoals die ene toerist: doen alsof je die banaan gaat geven en hem dan weer verstoppen. Dan gaat er iemand gillen natuurlijk. En het is niet dat wilde beest. De mama-monkeys waren braaf, de baby-monkeys cute. Ze zullen wel een waarschuwing geven als je te dicht komt. Goed voor 1 keer.
- Massages. Je hebt de duurdere plekken (Taksu) en de meer normalere. Ik ging naar Venezia. Prijs was ok, massage was goed, omgeving ook. En het lag op mijn weg terug van The Yoga Barn naar m’n hotelletje.
- Cooking classes. Dit heb ik zelf niet gedaan maar zou het de volgende keer wel doen.
- Vulkaan affietsen/remmen, lokaal pand bezoeken en koffie proeven. Zelf ook niet gedaan, maar koffievriendinnetje K. vond dit de moeite. En die koffie (Kopi luwak) is niet de beste koffie ter wereld. Maar je hebt dan weer wel iets gedronken wat door beesten is opgegeten en uitgekakt. We zeggen het hoe dat het is. Kan geregeld worden via je hotel, of gewoon ergens op straat.
- Tempels tempels tempels. Kleed je er wel naar.
Wat ik niet zou aanraden?
- Een brommertje huren om binnen Ubud te rijden. Crazy! Huur dat maar om Bali rond te trekken, dan is het gezellig.
- Op dag 1 een dickopener kopen. Of überhaupt iets kopen. Ga wat rondhoren, probeer al wat af te dingen. En koop wat je wil vroeg in de ochtend als eerste. Want dan breng jij geluk voor de verkoop van de hele dag. Krijg je dus een (hopelijk) eerlijkere/goedkopere prijs.
- In 2019 naar Ubud gaan. NU GAAN. Binnen 5 jaar vrees ik dat er 20 van die Amerikaanse koffietenten zijn, de Aussies voet aan wal hebben, en de prijs voor een overnachting nét wat meer zal zijn. Toerisme he.
- Met een rolstoel naar daar gaan. Sorry, maar de voetpaden lenen zich er (nu) echt niet toe. Overal gaten en losse stenen. Misschien binnen 5 jaar?
Ter informatie, als je land op Denpasar, moet je een Visa On Arrival (VOA) betalen. Dit kostte mij $25.
En bij vertrek moet je ook nog eens 200 000 IDR betalen voor het gebruik van de luchthaven. Steek dat geld alvast in je paspoort, dan vergeet je dat zeker en vast niet.