Outside the box — het andere denken

Denk buiten de vertrouwde kaders

Outside the box-denken is een modewoord in managementkringen. Letterlijk betekent het buiten de doos-denken, waarbij met de doos het bestaande denkkader van een organisatie of individu wordt bedoeld. Het eerste gebruik van deze term wordt toegeschreven aan Mike Vance, een management consultant bij de Walt Disney Company.
 De term out-of-the-box betekent dat een product — nadat het uit de verpakking is gehaald — direct kan worden gebruikt. Deze twee begrippen worden in Nederland vaak door elkaar gehaald.

Binnen organisaties dreigt het gevaar van groepsdenken, waarbij een groep — van op zich zeer bekwame personen — zodanig wordt beïnvloed door groepsprocessen, dat de kwaliteit van groepsbesluiten vermindert.
 Om hardnekkige problemen te boven te komen, moet men soms buiten de bestaande denkkaders kunnen treden.
 Dit wordt bereikt door creatieve technieken te gebruiken zoals via het parallelle denken, het laterale denken en brainstormen.

Los het raadsel op

Probeer de negen punten met maximaal vier rechte lijnen te doorkruisen. De manier om deze puzzel op te lossen is door buiten de kaders van de tekening te treden.
 Bron: Wikipedia, waar je ook de oplossing vindt!

Niet-traditionele oplossingsrichtingen

Outside the box-denken is natuurlijk niet alleen voorbehouden aan organisaties, maar helpt ook op individueel niveau om problemen buiten de traditionele oplossingsrichtingen te benaderen. We zijn geneigd oplossingen voor vraagstukken te zoeken in de ons aangeleerde methoden en technieken; dat wat we niet weten of geleerd hebben, wordt niet in de oplossingsrichting betrokken.

Zo liggen vraagstukken betreffende ons universum (oneindigheid, zwaartekracht, ruimte-tijd) grotendeels buiten ons kennisspectrum. Het vergt ‘grote denkers’ als Newton en Einstein om ons op oplossingsrichtingen te wijzen. In een eerdere blogpost — De paradoxen van Zeno — besprak ik hoe Newton en Leibnitz de basis legden om de meer dan 2000 jaar oude paradox van “Achilles en de schildpad” op te lossen via de som van oneindige limieten.

© Frank van Exter

One clap, two clap, three clap, forty?

By clapping more or less, you can signal to us which stories really stand out.