เยอรมันมันส์ดี2017

เนื้อหาใน Series นี้จะรวมเรื่องราวนึกขึ้นได้ของเด็กปีสาม 5 คนที่ไปฝึกงานแดนเยอรมันแบบงงๆ ฉบับ pocket สั้นๆ อ่านง่าย

จะโหด-มัน-ฮา-เด๋อ-มึน แค่ไหน รออ่านที่นี่ได้เลย!

เนื้อหาแบบ Real-time ติดตามได้ใน Twitter #เยอรมันมันส์ดี2017 นะคะ

//ในทวิตอาจจะหยาบคายกร้าวร้าวหน่อยนะ แต่มันเรียลมาก ฮ่าๆ

ส่วนใน Medium ก็จะเอาเนื้อหาในtwitterมาลงไว้ แต่จะมีเนื้อหาเยอะกว่า เพราะอาจจะมีรูปจากกล้องด้วยล่ะ + ปรับให้สุภาพมากขึ้น

เรามากันห้าคน

ฟ้าฝนไม่เป็นใจ บ้านพักก็เช่นกัน

มาเหยียบแผ่นดินเขาวันแรกก็มีปัญหาซะแล้ว ขอกริ่นก่อนว่า ก่อนหน้านี้ทางมิคาเอล(อาจารย์ที่ดูแลเราที่นี่) ได้ช่วยหาที่พักไว้ให้แล้ว ซึ่งทางเราและตัวเขาเองก็ต่างเห็นที่พักแค่เพียงในรูป ซึ่งดูดีทีเดียว

แต่มาเจอของจริงเท่านั้นล่ะ อ ม ก

ซวยที่ 1: ที่พักพัง

มันโทรมมาก ไม่เหมือนที่คุยกันไว้นี่นา แคบ สกปรก ฝุ่นเยอะมากๆ แลดูไม่พร้อมอยู่ แถมชั้นสองของบ้านมีการก่อสร้างด้วย มีช่างผู้ชายตัวใหญ่เดินไปเดินมา น่ากลัวโคตร

//ขอโทษที่ไม่มีภาพช่วงนี้นะคะ ไม่ได้หยิบกล้องขึ้นมาเลย

สุดท้ายเราก็ปรึกษากันว่าไม่เอาที่นี่ ขอให้เขาหาที่ใหม่ให้ในวันรุ่งขึ้น หมายความว่า คืนนี้เราต้องหาที่นอนเอาเอง Homeless ละพวกเรา

จากนั้นแจ็ค เพื่อนในกลุ่มที่มือถือมีเน็ตได้ใช้ได้คนเดียวก็เสิร์จเจอ Hostel ไม่ใกล้ไม่ไกลนัก เราจึงเลือกเข้าไปพักที่นั่น

ที่นี่ดูดีมากเลยค่ะ อย่างที่รู้กัน Hostel ก็ Backpacker จะอยู่เป็น Dorm ก็คือแชร์กันหมดน่ะค่ะ อย่างของเราเป็นห้อง 6 คน เรามีกัน 5 ก็มีจะตียงว่าง 1 เตียงที่คนอื่นสามารถเข้ามานอนได้ หมายความว่าเราห้ามเปิดกระเป๋าหรือวางของมีค่าทิ้งไว้ แต่ราคามันโอเคก็เลยสอบถามเพิ่มว่าถ้าอยู่ยาวหน่อยได้มั้ย จนกว่าจะหาที่พักดีๆได้ สรุปว่าอยู่ได้ แต่ทุกๆวันศุกร์ต้องแพ็คกระเป๋าและเอากระเป๋ามาไว้ชั้นใต้ดิน ไปหาที่นอนเสาร์-อาทิตย์เอาเอง แล้ววันจันทร์มาขนกระเป๋าขึ้นไปอยู่ต่อไป เอื้ออออ กระเป๋าเดินทางนะคะ รอบเดียวก็เหงื่อตกแล้ว หนัก 20+ กิโลกรัมทุกใบ อยู่ชั้น 2 ต้องแบกลงไปใต้ดิน บายค่ะ

หลังคุยรายละเอียดก็ดีลไปแค่คืนเดียว แล้วเอากระเป่าไปฝากไว้ใต้ดิน เพราะมันเช็คอินได้ตอนบ่ายสามมมม ตอนนั้นเพิ่งจะบ่ายกว่าๆ

ระหว่างรอก็ออกไปสำรวจบริเวณนี้กันเถอะ!

เป็นบ่ายกว่าๆที่เราได้ใช้พลังงานจากอนาคตมาหมดแล้ว เหนื่อย หิว และไร้บ้านมากๆ

ซวยที่ 2: มื้อแรกในเยอ…McDonald

ด้วยความที่ไม่เคยมา ไม่รู้ว่าแถวนี้มีอะไรกิน มื้อนี้เลยตกไปอยู่ร้านที่คุ้นตาที่สุด McDonald นี่ก็สั่งอะไรถูกๆกินรองท้อง

Mc 1 euro

รสชาติแย่โคตร เนื้อมันแบนมาก แล้วขนมปังก็ชืดๆ แต่ความรู้สึกคาดหวังอาหารเยอเป็นมื้อแรกพังกว่ารสชาติเจ้านี่อีก

หลังจากเติมพลังกันแล้วก็เดินสำรวจต่อ เราเดินเข้าไปในใจกลางเมืองเก่าของ Bremen ที่นี่มีโบสท์ ตึกเก่า เยอะมาก แต่ก็ลงตัวกับห้างสมัยใหม่ ข้าวของถือว่าค่อนข้างครบถ้วนสำหรับเมืองเล็ก ไว้ card อื่นจะโชว์บรรยายอีกทีนะคะ card ขอรวมเรื่องอาภัพที่เจอในวันแรก ฮิฮิ

ยังไม่พอ . . .

ซวยที่ 3: ฝนเทลงมา

เดินอยู่ดีๆ ฝนตกซะงั้น อะไรจะซวยเบอร์นี้น้ำฝนโปรยปรายกับสายลมของที่นี่แทบจะทำให้ล้มพับกันไปข้างหนึ่ง มันหนาวเหน็บไปถึงขั้วหัวใจเลยล่ะ พวกเรารีบจ้ำกลับไปที่พัก ก่อนที่จะมีคนป่วยตั้งแต่วันแรกที่มาถึง

สุดท้ายก็ขาลาก ไม่ได้อะไรกลับมา เพราะหอส่วนใหญ่เป็นสัญญาระยะยาวบ้าง ครึ่งปี หนึ่งปี ไม่ว่างบ้าง นู่นนี่นั่น

ใน Hostel มี Internet ให้ พวกเราก็จัดการกางLaptop ช่วยกันเสิร์จหาที่พักต่อไป

เวลาล่วงเลย ท้องก็เริ่มหิวขึ้นมาอีกครั้ง

ซวยที่ 4: อาหารจริงๆอยู่ที่ไหน

มื้อเย็นเราทำไรมากไม่ได้ เพราะมีวัตถุดิบอะไรเลย มีแต่มาม่า บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปที่เราขนกันมาจากประเทศไทย

มาม่าไงจะอะไรล่ะ

เป็นความเศร้าเข้าไปในดวงจิต นี่วันนี้ฉันจะไม่ได้กินอาหารที่เป็นอาหารจริงๆสักมื้อเลยหรอ

จัดแจงกินมาม่า ล้างจานเสร็จ เราก็บุกตะลุยออกไปหาที่พักต่อ

…..แต่ผลลัพท์ก็เหมือนเดิม :(

ฮ้าาา เหนื่อยมาทั้งวันก็คงถึงเวลาที่คิดว่าน่าจะมีความสุขที่สุดของวันแล้วล่ะเนอะ

มาอาบน้ำกัน :D

อย่างที่บอกที่นี่เป็น Shared bathroom ซึ่งมีสองแบบ แบบแรกก็เหมือนน้ำหอทั่วไป คือยกของไปอาบในห้อง กับอีกแบบคือ….อาบด้วยกัน งงไหมคะ มันคือแบบว่าฝักบัวอยู่ติดกันเลย ไม่มีอะไรกั้น พวกเราเรียกห้องน้ำแบบนี้ว่า “Hallo” ฮาโล่เป็นคำทักทายของคนทีนี่ค่ะ ลองนึกภาพเราอาบน้ำอยู่แล้วมีคนเดินเข้ามา Hallo แล้วยืนอาบข้างๆดูสิคะ //ไม่นะ ยังไม่ชิน รับไม่ได้ เขิน!

อาบน้ำแล้วสดชื่นมากๆค่ะ(เลือกอาบห้องแบบแรกนะคะ ยังไม่อยาก Hallo กับใคร) มีกำลังใจในการหาที่พักต่อละ แต่….

ซวยที่ 5: Samsonite มึงเป็นอะไรครับ

ไอ้เราก็กลัวว่าจะมีคนแปลกหน้าเข้ามาในห้องเลยใส่มือถือ กระเป๋าตัง และพาสปอร์ตลงไปในกระเป๋าเดินทาง หมุนรหัสล็อคอย่างดี(แปลว่าตอนนี้ยังใช้งานได้ดีอยู่ เปิด-ปิดได้ปกติ)

แต่พอกลับมาเปิดเท่านั้นล่ะ

แกร๊กๆ….เชี่ย รหัสก็ถูกแล้วนี่หว่า ทำไมมันไม่ unlock ให้วะ ตอนนั้นสติแตกระดับสิบ คือของสำคัยอยู่ในนั้นหมดเลย เพื่อนก็มาช่วยดูนะว่ามันเป็นอะไร แต่ไม่มีใครซ่อมได้เลย เหลือวิธีเดียวเท่านั้นล่ะ

Bruteforce นั่งหมุนมันนี่ล่ะ สามหลักก็ 1000 เลขเอง เริ่มจาก 9–9–9 ละกัน เพราะรหัสเก่าก็ 900กว่าๆ อาจจะมีสิทธิมากกว่า หมุนไปเรื่อยๆความหวังก็ริบหรี่ นิ้วก็เจ็บ เหนื่อยก็เหนื่อย ยอมรับว่าน้ำตาคลอเบ้านิดๆเลยล่ะ และแล้วเลขที่ไม่อยากจะเห็นมากที่สุดก็มาถึง 0–0–0 ตึง…..แม่งไม่มีรหัสไหนผ่านเลยนี่หว่า ไอชิบหาย รหัสมันไม่ได้ผิด กระเป๋ามันพัง!!!

เครียดเลยทีนี้ เสื้อผ้าก็มีแต่ชุดนอนที่ใส่อยู่ มือถือกับเงินและพาสปอร์ตก็ไม่มี กูเข้าสู่สภาพ Homeless ต่างด้าวเรียบร้อย

คิดอยู่นานว่าทำไงดี เลยทนไม่ได้ งัดกระเป๋าเลย พังก็พัง กูต้อง keep moving forward ว่ะ เป๊าะ! ไม่เคยคิดเหมือนกันว่าแรงผู้หญิงตอนเครียดนี่แม่งเยอะมาก งัดหูกระเป๋าเดินทางยี่ห้อดังหลุดคามือ ฮ่า! ในที่สุดก็เปิดได้แล้ว เป็นบทเรียนครั้งยิ่งใหญ่ในชีวิตเลย คราวหลังจะไม่เอาของสำคัญไว้แบบนี้อีกแล้ว จากนั้นก็ขอยืมกุญแจแบบมีลูกกุญแจไว้ไขของเพื่อนมาคล้องแทน

จบวันแรกแบบล้าๆ โอโห้นี่หรือเยอรมันของฉัน

อาหารเช้า คนขี้เกียจ ver.

มื้อเช้าอากาศเย็นๆ กับช่วงเวลาเร่งรีบ ถ้าขี้เกียจลงมือทำกับข้าวก็ต้องนี่เลย! คอนเฟลคกับนม

แต่นมที่นี่ไม่ค่อยหอมมันเลย(หรือเพราะเรากินยี่ห้อถูกก็ไม่รู้ REWE อารมณ์ยี่ห้อซุปเปอร์บ้านเรา ex. นมยี่ห้อLotusไรงี้ มีมั้ยวะ5555555)

//แต่ไม่ค่อยอยู่ท้องเลย ฮรือ T___T

Cookie crisp ที่รัก

นอกจากเมนูขี้เกียจ 1 แล้ว เรายังมีเมนูขี้เกียจ 2 : โจ๊กคัพนั่นเอง ฉีก-เท-น้ำร้อน-แดก!

ขอบคุณผู้สนับสนุนอย่างเป็นทางการ → อุ้มโจ๊กคัพ
Yanisa H. #AiFitLog
·
3 min
·
6 cards

Read “เยอรมันมันส์ดี2017” on a larger screen, or in the Medium app!

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store