လေ့ကျင့်မှူတွေလျော့သွားတဲ့ကျွန်တော်…

ဆယ်တန်းအောင်ပြီးကာစအရွယ်တုန်းကအိမ်ကနေထွက်… ရန်ကုန်ကိုသွား… ရှိတဲ့ပိုက်ဆံလေးနဲ့တက်လို့ရတဲ့ကွန်ပျူတာသင်တန်းတက်လုပ်ခဲ့တယ်… အလုပ်ရကိုယ့်ခြေထောက်ပေါ်ကိုယ်ရပ်တည်နိုင်တဲ့အထိဘဲ…

အလုပ်ရတော့လည်းကိုယ့်မှာလိုနေတဲ့ skill တွေအတွက်အမြဲမပျက်ဆက်တိုက်လိုက်လုပ်ဖြစ်တယ်… ဒါပေမယ့်အခုနောက်ပိုင်းကျွန်တော်လေ့ကျင့်မှူတွေလျော့သွားသလိုဘဲ… ကိုယ့်ကိုယ်ကိုပြန်စဥ်းစားပြီးတော့ အားမလိုအားမရလည်းဖြစ်မိတယ်…

အခုတော့မိမိကိုယ်ကိုယ်သိပြီဆိုတော့ ပြင်ဆင်ဖို့အချိန်ရောက်ပြီလို့ထင်ပါတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ကွန်ပျူတာလောကထဲစဝင်ကစကလို့ လေ့ကျင့်မှူပုံစံအတိုင်း ပုံမှန်လေးဘဲသွားတော့မယ်။