Çocukların Hayal Gücünü Öldürmeyin.

Picasso, Raphael gibi resim yapmasının 4 yıl, çocuk gibi resim yapmasının bir ömür boyu sürdüğünü söylemişti.

Photo by rawpixel on Unsplash

Sanayi devrimi sonrası toplumsal hayata sirayet eden fabrika çalışma sistemi insan hayatına giriş yaptığından bu yana, bireyler belirli ama sessiz kurallar içinde yaşama başladılar. Bu kurallar ile yaşamanın en ilginç ama sevilen özelliklerinin başında benzersiz birşey yapmama ihtiyacıydı. Öyle ya çalışma günleri ve koşulları tanımlıydı, görevler belirliydi, böyle bir dünya da tek yapılması gereken sisteme dahil olmaktı. Öne çıkmaki yeni bişey yaratmak veya sorgulama beklenmiyordu. Bireyler yeni çalışma dünyasını ve buna bağlı yeni sosyal hayatlarını oluşturdular. Daha sonra eski medya kurumları ile bu yeni yaşam için övgüler düzüldü. Cezbedici tarafları hala toplumsal hayat üzerinde etkili. İlginç olan ise insan hayatına ilişkin her detayın belirlendiği ve sınırlandığı bu sistemin çok sevilmesi ve sorgulanmadan kabul edilmesiydi.

Çocuklar ise düşler ve gerçek arasında bir yerde yaşarlar. Renklerin tadını alırlar, şekilleri duyarlar, sesleri görürler. Bireylerin çok önce kaybettikleri yaratıcılık çocuklar için sıradan ve gündelik bir olay.

Dijital dünyanın bireylerin zihninden eski fabrika kültürünü ve standartlaşmış hayatı çekip çıkartmaya çalıştığı günler içindeyiz. Her sektörde, her aktivite içinde aranan temel özelliklikler yaratıcılık, beklenmedik işler yapmak ve bunu paylaşmak. Bunları yapabilmek standart düşünme yapısı ve belirli kuralları takip etmekle mümkün değil. Bugün bireylerin çalışma dünyasında etkin olabilmesi için hayal gücü, yetenek ve cesareti birleştirmeleri gerekiyor.

Sınırlı dünyanın sınırsız yaşayan vatandaşı olanlar çocuklar. Bireyler ise standart hayat içinde standartlarla yaşarlar. Bu yüzden bireyler çocukların bakış açılarını, hayal gücünü ve yaratıcılığını öldürmemek için kendilerini standartlaşan hayattan ve hayat tarzından uzak tutmanın yolunu bulmalı ve çocukların dünyasına standartlaştırıcı etki yapmamalarının yolunu keşfetmeliler.Çocuklardan hayal kurmanın yolunu tekrar öğrenmeli insanoğlu

Çocukları standartlaşan dünyaya çekmek ve sıradanlaşan dünyanın standart bir ferdi haline gelmesini istemekte kararlı mısınız? Değilseniz, onları kendileriyle, hayal güçleriyle ve doğa ile baş başa bırakmanız ve zihinsel çeşitlilik sağlayarak, hayal gücüne katkı yapmanın yolunu bulmalısınız.

“Yetişkinlerin yaptıkları bir çocuk dünyasında nasıl gözükür?” Stefan Zweig.

Teşekkürler.
Ferhat Yalçın
Founder at Tomorrow

Facebook | Twitter | Instagram | Slack | Kodcular | Editör | Sponsor