Afrika Örgülü Kadın — ii

“man sitting on gray chair” by 90 jiang on Unsplash

dönüp bakıyorum. uyukluyor, bir elini montunun cebine iliştirmiş. oturduğu yerde boyunun ölçüsünü almaya çalışıyorum. küçükken babam kanepede uyuyakaldığında annemin terzilik dönemlerinden kalma mezurası ile yapardım aynı şeyi. ben dizlerindeyken hareketleniyor. yüzüne bakıyorum. uyanmış, ilk göz teması… utanç, yakalanma hissi, suçluluk duygusu… dışarıya dönüyorum tekrar. ışıltılı vitrinler, vakkolar, döviz tabelası, dolar bilmem kaçlar. çok geçmiyor, orta kapının önünde beliriyor. otobüsün durmasını bekliyor. dayanamayıp çekingen bir bakış atıyorum. ne zamandır bilmiyorum o da aynını yapıyormuş, bu biraz güven veriyor. üçüncü bir bakış, bir süre devam ediyoruz bu seferkine. bundan bir anlam çıkarmalı mıyım diye düşünürken otobüsün durması ve kapının sert bir şekilde açılması ile bozuluyor bu halimiz. bir anda kayboluyor bakışımdan. hızla camdan dışarı tarafa dönüyorum. aşağıda. kaldırımda durmuş bana bakıyor. yukarıdayım. oturduğum yerden ona bakıyorum. burada inmek geliyor içimden. nedense yapmıyorum. tek yaptığım otobüs tekrar harekete başladığında gözlerimi hala onda tutmaya çabalamak. o da aynısını yapmış olmasa birazdan duyumsayacağım pişmanlık duygusunu önemsemezdim. birkaç metre gidiyoruz ki üzerime çöken pişmanlıkla, yolcularla beraber bulunduğum otobüsün tüm ağırlığı üzerimde. koltuğa gömülüp kısa bir uyuklamaya çabalıyorum. birkaç yolcu kalmıştı - benimle birlikte beş kişi - onların da hepsi birden inince birkaç durak sürmedi yalnız kalmam. sanki bana inmem gerektiğinde inmediğim için kızıyordu birileri yukarılardan bakarak.

herkes vakti geldiğinde terkediyor bir şekilde.

Facebook | Twitter | Instagram | Slack | Kodcular | Editör | Sponsor