Bu da Oldu
Nov 8 · 3 min read
Henüz daha küçük yaşlardayım. İlk okul gezim. Bütün sınıf pikniğe gidiyoruz. Ne kadar gezi denilirse işte. Yaklaşık kırk kişilik bir sınıfın en kısa öğrencilerinden biriyim. Kaybolmaktan korktuğum için sınıf arkadaşlarımın gölgesini terk etmemeye çalışıyorum. Hepimizden sorumlu tek bir öğretmen, belli o da tedirgin. Bizi uyarıyor; ‘‘herkes yanındaki arkadaşından sorumlu.’’ Çünkü kalabalıkları yönetmenin en makul yoludur bu. Herkes yanındaki arkadaşından sorumludur. Sonra oyunlar oynuyoruz, yemekleri paylaşıyoruz. Herkes annesinin özenle hazırladığı börek, çörek, dolma ne varsa ortaya, bir örtünün üzerine döküyor. Paylaşıyoruz, bazen…


