Cam Kenarı.

Pınar Özek
Jan 24, 2018 · 3 min read

+ 31 ocak 2014, Cuma sabahı. Otobüsün en solundaydım, cam kenarında. İlk sızladığım an, ilk sızım oluşu. O an sızlayışıma bi’ anlam veremeyip sonradan anladığım an. O şarkıyı dinleyince o geldi aklıma ve sonrasında başlayan ağlamalarım üç gün sürdü. Dönmek istiyordum çünkü bir an önce.

- Lütfen aynı lezzetle anlatmaya devam et..

+ Sonrası yok. Aslında var ama şöyle; şimdi düşününce benim o dönemde yaptığım her şeyin, her başarımın, her yeni alışkanlığımın, hepsinin onunla alakası varmış düşününce. Ne zaman bir arada olmamız söz konusu olsa benim başka işim olmuyordu. Siliniyordu bütün sorumluluklarım üzerimden tek sorumluluğum oymuşcasına.

Sonra… Dur, tarih vericem yine… Bulamadım. Şubat sonuydu galiba. Ben saçma sapan şeylere içerlemiştim. Bir adama ve bir kadına bir yazı yazmıştım. “Bazen kime ağladığımı bile bilmiyorum…” diye başlayan. İkinci bir adam dahil olmuş o yazıya. Ben yazarken dökülmüş kalemimden farketmeden. Şöyle yazmışım: “Bir adam var, çok seviyorum, çok değer veriyorum. Hayatımda hep olsun istiyorum. Ve bu o değeri hakediyor fazlasıyla. Sevilmeyi hem de çok sevilmeyi hakediyor. Ailem gibi oldu. Ve üzülüyor bu aralar. Sanırım bu akşam biraz da ona ağlıyorum.” Üzgündü o sıralar, çok iyi hatırlıyorum.

Sonra bir başka tarih var. Bu iki tarih arasında insanlar konuştu, ben susturdum. Mart sonlarıydı, sürekli kafamdan atmaya çalıştığım bi düşünce haline geldi. Kimse de bilmiyor tabii. 6 Nisan’da “Hep sevgiden.” diye yazmışım Twitter’a. Hatırlıyorum o günü de hayal meyal. Yine kafamın içinde dönüp duruyordu. Ben de çok sevmeme, çok değer vermeme bağlıyordum nedenini. 13 Nisan’da şunu yazmışım yine Twitter’a: “Kendimi en ait hissettiğim yeri buluşumla aslında hiçbir zaman ait olmayacağım yer olduğunu anlayışım arasında kaç gün geçti sahi?” Aşağı yukarı bir hafta boyunca düşündüm onu o tarihlerde, sonunda da ‘’Saçmalama be Pınar.’’ deyip bunu attım, çok iyi hatırlıyorum. 21 Nisan’da “Kafamda bi’ acayip adam.” yazmışım. Koyacak yer bulamıyordum içimde o aralar onu.

Sonrası 14 Mayıs sanırım. Tweetlere boğmayayım hikayeyi. 14 diye hatırlıyorum ama belki bi kaç gün oynuyordur tarih, ezberimden anımsıyorum çünkü. Akşam saat 22:00 var yok, otobüse bindim. Kapıdan girince ilk tekli koltuktayım. Kulaklığı taktım. Emin değilim ama heralde “Göğe Bakalım” çalıyor. Telefonun not kısmını açtım ve ilk yazımı yazdım ona hitaben. “Beni affet” ile başlayıp “Beni affet” ile biten.

Yazmaya başladım sonra ona. Haziran ayında yine bi’ cam kenarı yolculuğu yaptım. Ben o yolculuğun ilk dört saatini kulağımda onun sesi, üzerimde onun kokusu, ağlayarak geçirmiştim. Ve dört saatin sonunda yanımdaki kitabın ilk sayfasına bir yazı yazmıştım. “Bak yine giderayak kokun sindi üstüme…” diye başlayan. Ve yine “Beni affet, içimdeki çocuk.” diye biten.

Neden anlatmaya devam et dedin?

- Çok güzel anlatıyordun. Hikaye gibi. 80 yaşındaki anneannenin, torununu dizine oturtup, gençliğinden kalan bir aşk hikayesini anlatması gibi gözleri dola dola. Anlatmak sana da iyi gelir diye düşündüm. O yüzden anlat dedim. Anlat, durma.

+ Sonrasını biliyorsun zaten. Çizilmesi gereken sınırlar dahilinde içimi acıta acıta sevdim sonra. Sanki sevgiye sınır çizilebilirmiş gibi. Bahardı, yaz oldu. Yazdı, sonbahar oldu. Sonbahardı, kış oldu. Bahar olacak yeniden nerdeyse.

- Ama önümüz ilkbahar. Sonbaharı geçtik.

+ Bana o cuma sabahı, o cam kenarından beri her gün sonbahar.

Mart’ 15

Blog ailemize sen de katıl! | Podcast| Slack | Facebook | Twitter | Instagram

Türkçe Yayın

Düşünce ve fikir hürdür. 'Türkçe Yayın' her düşünce ve fikri duyurmayı amaçlayan özgür blog platformudur.

Pınar Özek

Written by

Photographer, Videographer, Human.

Türkçe Yayın

Düşünce ve fikir hürdür. 'Türkçe Yayın' her düşünce ve fikri duyurmayı amaçlayan özgür blog platformudur.

Welcome to a place where words matter. On Medium, smart voices and original ideas take center stage - with no ads in sight. Watch
Follow all the topics you care about, and we’ll deliver the best stories for you to your homepage and inbox. Explore
Get unlimited access to the best stories on Medium — and support writers while you’re at it. Just $5/month. Upgrade