Hayatımızın Hayalleri

23 yıl ve hayatımız hayalleri
O koca umut tepesinin üstesinden gelmeye çalışıyorum 
Bir amaç ve yön uğruna. 
Farkına varmam gerektiğini bildiğimde çabuk fark ettim 
Dünyanın bunun için yaratıldığını..

Büyük bir hüznün içerisinde ağır ağır ilerliyorum.

Dünyanın dört bir yanındaki gördüğüm insanlar gözümün önüne geliyor.Gözlerimi kapatıp,nasıl ki navigasyon programı ile bulunduğun noktadan uzaklaşırsın ve dünyaya bakarsın ya,öyle bulunduğum noktadan uzaklaşıyorum.İnsanları hissediyorum.Taksicileri,okula gidenleri,iş adamlarını,anneleri,öğretmenleri,çiftçileri,siyasetçileri,sanatçıları.. Telaşlarını,kaygılarını,mutluluklarını hissedebiliyorum.

Acaba dünyada cesaretli kötü insanlar mı daha çok,yoksa cesareti olmayan iyi insanlar mı?

Bugünlerde gündemimizde Arkakan’da öldürülen insanları konuşuyorlar.Acaba bu ve bu tür zulümlerin hep olduğunu bilmiyorlar mı yoksa bilmemezlikten mi geliyorlar?

Yaşadığımız ülke’deki zulmü görmemezlikten mi geliyoruz? Eğitim’e açlıktan ölecek insanları? Geleceğimiz olan nesillerin mahallede sitelerinde top oynamadığı için düşmeyi,paylaşmayı,kavga etmeyi,özür dilemeyi,gönül almayı öğrenememelerinden dolayı öleceklerini?

Hayallerinin peşinden gitmeyen,gidemeyen üniversitede hayatını istediği gibi yönlendirmeyen yönlendiremeyen gençlerin öldüğünü?

Üniversite mezunu sürülerce işsiz adamlar? Akıllı ve zeki olsalar dahi harcanan hayatları? Kendisini kanıtlamak için kendilerini bu uğurda yitirip gidenleri?

Adalet her zaman liyakat değildir.Adalet aynı zamanda fırsat eşitliği yaratmaktır.Adalet yeni insanları teşvik edici olmaktır.Ve adalet,işini başarıyla tamamlamış kişinin hakkını geciktirmeden vermektir.

Dünya adaletsizlikler ve kötülüklerle dolu.

Böyle bir sorun var,bunu hepimiz biliyoruz.Biz bu sorunu çözmektense bu sorunla nasıl yaşayabiliriz sorusuna cevap aramaktayız.

Yatağımda uzanırken bunlar aklıma gelir korkarım
Sırf içimi dökmek için, aklımdakini atmak için iyice dalarım
Sabah uyanıp, dışarı adım attığımda,
ve derin nefes aldığımda ve içim coştuğunda, 
avazımın çıktığı kadar bağırıyorum. 
Neler oluyor?

Neler oluyor? Neden? Neden umursamıyorlar?

Boşver.

Kendi hayatımı toplum hayatından daha çok önemsemeyi seçeceğim.

Ben ne yapacağım? Sahiden ben ne istiyorum o daha önemli benim için.

Üstünde düşünülmesi gereken bir faz olarak dursada şimdi gayet kolay geldi bana aslında.

‘İstediğim yere,istediğim zaman,istediğim şekilde,yanımda istediklerimle gidebilme hürriyetine sahip olmak istiyorum’.

Evet benim için hayat bu.

Ben hemen düşünüp bir plan yapacağım.Çok mutluyum şuan ve heyecanlı bir o kadar da.Bu iş bitmiştir.Vay be demekki buraya kadarmış,boşuna erken davranmamışım.İsteğime ulaşacağım.

Tabikide hemen işe koyulacağım.Yoksa günümüz nefes alan kısmen düşünebilen varlıklar gibi bekleyeceğimi ve bir şeylerin olmasını mı ümit edeceğim sandınız.

Bütün müzik kültürlerini,yaşayan toplulukları,yazılan romanları,tiyatroları,teknolojileri,insan psikolojilerini,haberleri,tarihi,modayı,hayvan ve bitkileri,felsefeyi,spor ve sağlığı,oyun ve eğlenceleri,yemek ve içecekleri,dizileri ve sinemaları,ülkeleri,doğayı yaşayacağım.

Hayallerimiz yaşamak istediklerimizle yaşadıklarımız arasındaki mesafedir.

Bu mesafeyi ne kadar sürede gideceğimiz ise bizim elimizde.