Her şey yoluna girecek

Bazen kendine her şeyi yoluna sokacağına dair inanmak zorundasın. Ben bir çok şeye inandım; Tanrıya, evrene, o’na, anneme, ve sonra yine evrene…Bütün bu inandığım şeylerden bir rehberlik, nasihat, yardım, hatta bir cevap ve işaret bekledim. Hep bu inandıklarıma sordum kendimce. Onlardan istedim. Hiç kendimden istemedim. Kendime sormadım. Kendime gelince hep çok zalim oldum. Yargıladım kendimi, suçladım ama hiç bir zaman kendime karşı sevecen ve şefkatli olmadım. Bunları fark etmem zaman aldı.

Uzun süredir evdeyim, iş arıyorum bu yüzden de kendime ayıracak, “me time” çoktu. Hayatımda ilk kez bu kadar uzun süre hiç bir şey yapmadan evde vakit geçiriyordum. Haliyle şimdiye kadar fark etmediğim yönlerimi, düşüncelerimi ve davranışlarımı keşfettim. Fark ettim ki; arkadaşlığı, şefkati, sevecenliği ve bütün iyi-kötü tavsiyelerimi başkalarına sunmuşum. Diğerlerini “kurtarmakla” çok meşgulmüşüm, kendimi değil. Bu kurtarmak konusunu bencilce görebilirsin; fakat aslında bütün bunları yaparak kendimi de kurtarabilmiş olmayı umduğumu söyleyebilirim sana. Diğerlerini kurtarırken, hayatlarını iyileştirirken aslında kendimi kurtarmayı ve iyileştirmeyi istemiştim. Bunun yardımı olacağını düşünebilirsin ama olmuyor çünkü bir anlamda başkalarının hayatlarına bağlı olmaya devam ediyorsun. Böyle olunca nerede kurtarılması gereken biri varsa sen kendini orada olmak “zorunda” hissediyorsun tarif edemediğin bir hisle. Belki bilinçaltınla. Ve hep yanlış insanları fark etmeden hayatına çekmeye devam ediyorsun.

O yüzden, bırak böyle insanları hayatına çekmeyi ve bütün arkadaşlığını, şefkatini, bildiğin her şeyi başkalarına sunmayı. Pozitif düşüncelerine ve duygularına, kendi şefkatine her şeyden çok ihtiyacın var. Sadece SEN kendini iyi ve güçlü yapabilirsin.

O yüzden güven kendine. Bir kere de böyle dene, şimdiye kadarkinin tersine. Kendine dürüst ol. Kendinle başkalarıyla konuştuğun gibi konuş. Başkalarına söylediğin ve yaptığın her şeyi aslında kendine tepki olarak yaptığını fark et. İyisiyle, kötüsüyle.