Herhangi Bir Neden Arayanlara
Çok uzun zamandır hayatımda olanları, yaşadıklarımı neden, niçin, niye diye sorgulamadığımı fark ettim. İnsan genelde mutlu olduğu zamanlarda böyle şeyleri fark etmez. Fark ettiğimize göre pek de yolunda gitmeyen şeyler var demektir.
Yani ben hiç görmedim neden bugün güzel geçti? Ya da neden iyi şeyler hep beni buluyor? Diye isyan eden birini. Ama kötü olaylar silsilesine maruz kalınca insan, bam teline basılmış gibi başlıyor isyan etmeye.
Neden hep ben olmak zorunda?
Niye kötü şeyler hep beni buluyor?
Neden? Neden? Neden?
Ama herhangi bir cevap yok. İnsan aradığını bulamayınca olduğu hale siniyor. Tüm ruh haline sirayet ediyor o umutsuzluk. Aramış ama bulamamış. İşte o zaman anlıyoruz ki bazı şeylerin o anda yaşanması gerekiyormuş. Bizim elimizde olmayan şeyler de varmış. Bizden güçlü bir el ve söz sahibi olan varmış. Bizim şunu kabullenmemiz gerekiyor aslına bakarsak; irademiz dışında gerçekleşen bir sürü olay var. Peki bizim hepsine üzülmek için zamanımız var mı?
Şahsen benim yok. Sizlerin de olduğunu sanmıyorum. O yüzden değiştirebileceklerimizi değiştirmek için güç isterken, değiştiremeyeceklerimiz için de sabır istememiz gerekir. Bilmeliyiz ki Allah hiçbir şeyi boşa yaratmamıştır. Mutsuzluğunda bize öğrettikleri vardır, mutluluğunda.. Hastalığında bize bir getirisi vardır, sağlığında…
Mesela soğuk su içip hasta olan bir adam düşünelim. Bu adam bir daha soğuk su içmezse hasta olmayacağına inansın. Buraya kadar her şey tamam. Şimdi bu adam ne yapmış oldu soğuk su içmeyerek kendince önlemini almış oldu. Peki sizce bu adam bu önlemle bir daha hastalanmamayı garantilemiş midir? Hayır.
Ama en azından kendince önlemini alıp elinden geleni yaptığına inanmıştır. Bu adam yine hasta olur ama bilir ki o tedbirini almıştır ancak takdir Allah’ındır. Bilir ki Allah’ın ona isabet ettireceklerinin önüne geçemez. Onu yaşatan olaylar karşısında neden demek aklına gelmiyorsa, onu yıkan olaylar karşısında da neden demeyi aklına getirmez. Çünkü bilir ki hayat bu: iki sivri ucu olan iki farklı kutup…