Tutsaksın.

Kendi hayatınıza hoş geldiniz. Bu yazımda sizden tek bir ricam var. Bunu okurken, okuduktan sonra, birazdan, yarın durun. Bedeninizi bırakıp hayatınıza dışardan bakın. Şu an bıraktığınız beden ne için kendini feda ediyor? Yılları neden geçti? Belki o ilk beyaz saç teli, belki de artık son beyaz saç teli… Neden çıktı?


Şimdiye kadar ki hayat tecrübeleriniz ne uğruna kazanıldı? Ve hepsinden önemlisi… Buna değdi mi? Küçükken hayalini kurduğunuz o doktor oldunuz mu sonunda? Doydunuz mu o yere göğe sığdıramadığınız unvanlara, paraya pula?

Şimdi neyin oldu? Haftada iki gün tatil mi yapıyorsun? Son çıkan telefonu mu aldın? Yoksa dahasını istiyor musun? İstediğin her şeye sahip ol. Her şeyin gitse de seninle kalacak bir gerçek var.

KENDİ HAYATININ TUTSAĞISIN.

O telefonu almak için aylarca çalıştığın işinden kazandığın paranı harcadın. O telefonu almak adına kendi zamanından harcadın.

BU ZAMAN SENİN İÇİN HİÇ Mİ DEĞERLİ DEĞİL?

O zaman geriye bak. Ya da ileride olacağın o kişiye. Sahip olduklarınla ne kadar mutlusun? Gerçekten ben kendim için çalıştım, kendim içim yaptım diyebilir misin? Yoksa sen de başka insanların para kazanması için kendini perişan edip üç kuruş parayla mı yetiniyorsun?

Bunlar sence neden? O telefonu, o bilgisayarı alayım. Şu takıyı da almalıyım, bu teknolojik alet, şu eşya bu da eşya onlar da eşya… İşte şimdi Bir kez daha dur.

Bu eşyaları ne kadar kullanıyorsun? Hepsini sürekli kullanıyorum diyorsan boşuna okudun bu yazıyı.

Ya da şöyle mi sormalı: Ne kadar eşyan var?

Üstüne üstüne gelmiyor mu?

Kaç tanesine kendinden çok önem veriyorsun?

Kaybedecek çok şeyin yok mu?

Okumayı, kendini eğitmeyi, geliştirmeyi, Dünya için yararlı bir şey yapmayı bırakalı ne kadar oldu? Yoksa zaten hiç yapmamış mıydın?

Bütün çabaların bu curcunaya, bu saçmalıklar silsilesine katılmak için bir süreç miydi?

Eğer bu soruların cevaplarından sadece biri bile seni, ya da gelecekte olacağın kişiyi rahatsız ediyorsa… Hayatın boşuna gidiyor. Sen de sadece oturup izliyorsun.

Bunların hepsine, kendine, nefsine, bu geçici hayata tutsaksın.

Üzgünüm ama o yere göğe sığdıramadığın eşyaların, unvanın, egon… Hepsi 1 milisaniyede ellerinden kayıp gidecek. Sen de Dünya için ne yaptıysan o kadar hatırlanacaksın. Dünya hayatı için ne yaptıysan o kadar çabuk unutulacaksın.

Bu yazıyı okuman bir tesadüf değildi. Hala hayattaysan, buradan dönebilirsin, kendini bu gidişten kurtarabilirsin. Hiçbir şey için geç değil. Sadece yaptığın her işte kendine sor. Bunu neden yapıyorum?

Cevabın hala dünya hayatına bir şeyler katmak içinse, kendini kurtar.

Facebook | Twitter | Instagram | Slack | Kodcular | Editör | Sponsor