Virginia Satir: Benim Özdeğer Bildirgem

Virginia Satir, ruh sağlığı alanında çalışıyorsanız ona sempati duymamanız imkansız. Bu ismi ilk defa duyuyorsanız mutlaka bir kitabını okumanızı öneririm. Onu kısaca tanıtmak gerekirse o aile terapisi hareketinin anası, ilk eğitimcisi ve aile terapisi kitabının yazarıdır. Hayatı boyunca kendisini, insan potansiyelini geliştirmeye adamıştır. Ben de bir ruh sağlığı uzmanı olarak internette daha fazla Türkçe kaynak bulunması adına onun bildirgesini paylaşmak istedim.

“Ben kendimim, tüm dünyada benim gibi hiç kimse yok. Bazı yönleri bana benzeyenler var fakat kimse tam olarak tüm yönleriyle benim gibi değil dolayısıyla bende varlık bulan her şey sadece bana özgü, çünkü ben onları tek başıma seçtim — benimle ilgili her şey benim: vücudum ve onu oluşturan her şey; zihnim ve onu oluşturan tüm düşünce ve fikirler; gözlerim, ve onun ifade ettiği tüm görüntüler; öfke, neşe, kaygı, sevgi, hayal kırıklıkları, heyecan dahil tüm duygularım; ağzım, ve oradan çıkan her nazik, yumuşak ya da kaba, doğru ya da yanlış sözcük; sesim, yüksek ya da alçak ve başkalarına ya da kendime karşı tüm davranışlarım, kendi fantezilerim, rüyalarım, umutlarım, korkularım, tüm zafer ve başarılarım benim tıpkı tüm hatalarım gibi- çünkü beni oluşturan tüm parçalar benim. Ben kendimle tamamen yüzleşebilirim ve böyle yaparak beni oluşturan tüm parçaları sevip onlarla dost olup dostça yaşayabilirim. Böylece benim için en önemli şeylere ulaşmak üzere, bir bütün olarak amaçlarımı gerçekleştirebilirim. Kendi kendimi şaşırtan bazı yönlerim olduğunu biliyorum ve bilmediğim başka yönlerim de var fakat kendimle dost olduğum ve kendimi sevdiğim sürece, beni şaşırtan bu yönlerin üzerine cesaret ve umutla gidip kendimle ilgili daha pek çok şey bulabileceğimi biliyorum — İnsanlara nasıl görünürsem görüneyim; ne söylersem, ne yaparsam yapayım, herhangi bir anda ne düşünürsem ve ne hissedersem hissedeyim, hepsi de benim — bu bana özgü zamanın o noktasında nerede olduğumun ifadesi — ne yaptığıma, nasıl düşündüğüme, ne hissettiğime baktığımda, bazı yönlerim uyumsuz olabilir ve ben bu uymayan yönleri çıkarıp, uyduğuna emin olduklarımla yola devam edebilirim, çıkardıklarımın yerine yeni şeyler yaratabilirim. Görebilir, duyabilir, hissedebilir, düşünebilir, söyleyebilir ve yapabilirim-benim dışımdaki dünyada, insanlara bir düzen yaratabilecek, ilişkileri anlamlı kılabilecek, üretken ve onlara yakın olabilecek, gerekirse dışarıda hayatta kalabilecek birikimim var, Kendime aitim ve böylece kendimi yeniden biçimlendirebilirim Ben kendimim ve BUNDAN MUTLUYUM”

Bu arada Virginia Satir’in “İnsan Yaratmak” kitabını da twitterdan çekilişle bir takipçime göndereceğim.
Takip edebilirsiniz: @pdrtelevizyonu

