
Rudy is een echte dinosaurus binnen Klakkeboem. Hij was één van de oprichters en tevens jaren voorzitter van ons gezelschap. Hij is gebeten door de theatermicrobe en blijft één van de drijvende krachten achter Klakkeboem. Tijd dus om eens te polsen naar zijn interesses en zijn ambities binnen (en buiten) Klakkeboem.
Hoe lang ben je al lid van Klakkeboem ?
Vanaf de eerste dag. Hoe lang bestaat Klakkeboem ? 17 jaar ? 17 jaar dus, aangezien ik het mede-opgericht heb …
Wat trekt je zo aan in deze vereniging ?
Toneel hé, dat is een hobby van mij. Recent heb ik er zelfs mijn job van kunnen maken. Zelfs voor Klakkeboem bestond, was ik al heel actief in het toneelwereldje. Toen was dat een beetje vanalles, een beetje overal en met Klakkeboem heb ik zo’n beetje mijn vaste stek gevonden.
Wat vind je van de stukkeuze ?

We zijn gestart met komedies, op dat moment een bewuste keuze. Vooral met in ons achterhoofd het Zwevegems Teater met zijn ernstige stukken en Deugd en Vreugd met zijn betere komedies. Dus koos Klakkeboem voluit voor de zogenaamde “billenkletsers”. Vroeger deed ik ook heel andere dingen. Ik ben dan ook heel blij dat Klakkeboem geëvolueerd is naar een vereniging die ook andere dingen brengt en voor mij persoonlijk kan dat niet ruim genoeg gaan. We hebben al zelf iets geschreven, hé Kurt. We brachten twee behoorlijk alternatieve jongerenproducties en meer recent brachten we Closer, De Grönholmmethode en Eén Vloog Over Het Koekoeksnest, wat duidelijk geen billenkletsers zijn maar wel prachtig theater.
Zelf iets creëren is bijzonder leuk en kan ook heel goed zijn.
Welk stuk zou Klakkeboem ooit eens moeten spelen ?
Zo direct niet. Zelf ben ik de laatste tijd bezig in het alternatieve circuit waar je zelf dingen maakt en dat spreekt mij wel aan. Bestaande stukken eigenlijk niet op dit moment. Zelf iets creëren is bijzonder leuk en kan ook heel goed zijn.
Wat was jouw favoriete stuk ooit ?

Van de komedies was dat Moord … tot de dood erop volgt. Dat was een komedie die niet afhing van situatiehumor, maar van een verhaal met heel wat dialogen. Het spel was dan ook heel belangrijk en het was telkens weer hopen dat het publiek bereid was om hierin mee te gaan. En dan Het Ware Westen, dat heb ik ook heel graag gedaan, dat was een uitdaging. Ook het feit dat we in de Transfo speelden. Misschien wat onbesuisd en de volgende keer zouden we ons wellicht nog wat beter voorbereiden op dat locatietheater, maar desalniettemin blijft dit een stuk waarvan ik heel blij ben dat ik dit mocht/kon doen. En uiteraard ook alle andere stukken die Klakkeboem ooit bracht.
Het hele eerste stuk, Klachten, ondanks het genre (een pure “billenkletser”). Met 11 mensen, waarvan 10 acteurs en 1 regisseur met acteerervaring (maar die nog nooit geregisseerd had).
Aan welk stuk heb je hele goeie herinneringen ?

Uiteraard het hele eerste stuk, Klachten, ondanks het genre (een pure “billenkletser”). Met 11 mensen, waarvan 10 acteurs en 1 regisseur met acteerervaring (maar die nog nooit geregisseerd had). En van die andere 10 hadden er al twee geacteerd. Al de rest had nog nooit een podium van dichtbij gezien. Dat proces was gigantisch. Dankzij die productie bestaat Klakkeboem. En die herinnering kun je niet uitwissen. Hetzelfde met de jeugdproducties, waar ik enorm veel werk in gestoken heb, maar ook supertrots was op het resultaat.
Heb je ambitie om ooit meer te zijn dan hetgeen je nu doet binnen Klakkeboem ?
Nee … hoe ouder ik word, hoe minder ik plan. Alhoewel, mijn leven wordt soms gepland ;-). Het kan zelfs zijn dat ik zeg : “Even geen Klakkeboem …”, zoals volgend jaar omdat ik dan volop bezig zal zijn met “Op Kracht”. Maar in de toekomst zeker, al weet ik nu nog niet wat. Zo is het ook met boeken, de ene keer lees je een historische roman (met ingewikkelde theorieën) en er zijn momenten waarop je daar totaal geen zin in hebt.
Wat is jouw favoriete boek ooit ?
Dat is een moeilijke vraag. Ik lees er honderden. Umberto Eco kan ik wel smaken : De naam van de roos, De slinger van Foucault. En alles wat met WO II en met de figuur Hitler en het nazisme te maken heeft. Niet omdat ik een Hitler-fan ben, maar omdat mij dat fascineert.
Wat is jouw favoriete film ?
Ik ben geen echte filmmens. Af en toe laat ik mij eens meeslepen om naar iets te kijken, zoals De helaasheid der dingen, Hasta la vista, enz. Maar ik ben geen echte filmliefhebber.
Wat is jouw favoriete muziek ?
Geen twijfel mogelijk : Arno Hintjens. Ergens mijn alter-ego. Eén van zijn beste nummers is Les yeux de ma mère. Arno is Arno en ik heb hem al in al zijn gedaantes gezien en ik vind hem altijd magnifiek. Eigenlijk ben ik gewoon zelf een beetje zo …
Bij deze bedankt, Rudy, voor je uitgebreide bijdrage. Tot Klakkeboems !
17 maart 2013

