We hebben geluk met het weer, we kunnen weer buiten met onze vierde team-meeting beginnen. Allereerst goed nieuws: teamlid Marlieke is tante geworden van een gezond neefje: Sev Dante, onze eerste echte labsprintbaby! In de haast is ze beschuit met muisjes vergeten, maar gelukkig heeft Thijs weer voor lekkere croissantjes gezorgd. We inventariseren de thema’s die onze aandacht behoeven.

1. Verhalen van gisteren, 16 juli
2. Methodologische kwesties
3. De barbecue van morgen, 18 juli
4. Actiepunten

1. Verhalen van gisteren

Er zijn weer veel rijke gesprekken gevoerd en boeiende verhalen opgeschreven. Zo spraken we bijvoorbeeld de manager van Open Hof, weer een flink aantal bewoners, en een beleidsmedewerker bij Dienst wonen zorg en samenleven. Een team-lid vraagt zich af hoeveel gesprekken we moeten voeren om enigszins ‘representatief’ te zijn om tot een ‘goed beeld van de wijk te komen’. We discussiëren over dit thema. Streven we in dit lab naar een statistisch onderzoek, of een kwalitatief onderzoek waarin alle verhalen zijn gevalideerd? Het antwoord is: nee. De reden daarvoor is praktisch: we hebben maar kort de tijd (2 weken). Maar meer nog denken we dat het überhauptt nooit mogelijk kan zijn om iedereens verhaal te horen, noch objectief te vergelijken. Dat is ook niet het doel van het team, het lab of de twee weken. Wel kunnen we kijken of er terugkerende thema’s zijn. Als dit enigszins stabiliseert (er komen geen nieuwe bij, er vallen geen bestaande af), dan is dat een teken dat we een redelijk rijk beeld hebben. Verder gaat het ook meer om de ‘gaps’ te ontwaren, de blinde vlekken zien. En dan niet ‘for the sake of’ een onderzoek. Maar om inzichten te generen die beweging tussen mensen kan creëren, inzichten die tot nieuwe acties en interacties kunnen leiden rond het maatschappelijke thema van dit lab: ‘goed ouder worden’.

We worstelen zeker met het feit dat elke verhaal een andere ‘smaak’ laat zien: de een is wel tevreden met geboden zorg en diensten, terwijl een ander over dezelfde geboden zorg en diensten niet tevreden is. Hoe om te gaan met deze diversiteit aan mensen, met hun variaties aan behoeften en smaken? Door deze vragen komen we op een interessante aanname: de kwestie van smaak komt zo sterk naar voren omdat bewoners aangeven dat er een eenzijdig aanbod is aan diensten. Iedereen heeft zeker een keuzevrijheid: je kan lezingen bijwonen en aan activiteiten meedoen in de buurt, vooral op het niveau van gezelligheid (bingo, knutselmiddag). Maar er is geen creativiteit te bespeuren, geen diversiteit.

Dit thema brengt ons op een ander interessant punt. De gemeente en zorgaanbieders bieden diensten aan en gaan er vanuit dat als er een probleem of klacht is, deze wel bij hen terecht komt via een zorgloket of beldienst. Het ‘eigen kracht’ thema komt door de decentralisatie nog krachtiger naar voren. Maar wat als de geboden diensten überhaupt niet aansluiten bij de wensen van de bewoners? Of wat als mensen vanuit hun cultuur niet geneigd zijn om te klagen, of aan te kloppen voor hulp. Hoe kunnen we dan weten dat de juiste zorg en diensten worden aangeboden? Het lijkt alsof er vanuit de gemeente en zorgaanbieders nog weinig nagedacht wordt over het sociale aspect van (materiële) zorg, en de interactie (tussen bijvoorbeeld buren) die het vereist om de geboden diensten en zorgen optimaal te laten werken. Wat heeft ‘de beer van een professional’, een soort nieuwe wijkconsulent, straks nodig om goed te kunnen werken vanuit een wijk als Amsteldorp? We zien een ‘gap’ die we goed uit moeten zoeken volgende week.

2. Methodologische kwesties

Tijd

In sommige gesprekken merken we dat we niet echt tot een eerlijke kern komen. We beseffen dat twee weken of een gesprekje van een uur ook niet voldoende tijd biedt om te kunnen investeren in vertrouwensrelaties. Of om goed te begrijpen hoe culturele veronderstellingen doorspelen in de verhalen die verteld worden. We kunnen nu niet heen om het praktische punt, maar waarschuwen elkaar dat er hierdoor wel blinde vlekken kunnen blijven.

Een ander thema dat over tijd gaat is: maak jezelf helemaal vrij als labber want je gewone werk loopt helemaal spaak. Een lab slurpt al je tijd op en is aandachtsintensief.

Wie of wat bereiken we nog niet voldoende?

• meer culturele diversiteit
• minder ‘actieve, tevreden burgers’, ook wat meer op zoek naar mensen die geen aansluiting vinden
• medewerkers bij zorgaanbieders en dienstverleners
• mensen die geraakt worden door het nieuwe decentralisatie beleid (mensen onder de 70)
• mantelzorgers, ‘burn-out burgers’

3. BBQ: ordening van verhalen en interpreteren

Vrijdag organiseren we een buurtbarbecue in de middag. We hopen dat er naast de mensen die we hebben gesproken, ook andere nieuwsgierige mensen zullen komen aan wie we onze eerste opbrengsten kunnen laten zien. En niet alleen willen we onze verhalenvangst laten zien, we willen ook graag de opbrengsten uit de verhalen ordenen in categorieën. Om te checken of de interpretaties van Team Amsteldorp kloppen, of er interpretaties bij kunnen of zouden moeten afvallen. De hele ordening zal draaien rond de thema’s actie (wat?) en interactie (met wie?) en waar de gaten zitten (gaps) tussen wat er al gebeurt en wat nog niet, en tussen mensen: wie werkt (goed) samen, en wie niet? Spannend! We zullen ervoor zorgen dat de hele sessie goed wordt gefaciliteerd en de opbrengsten worden geregistreerd zodat we er volgende week mee verder kunnen.

4. Actiepunten

• Iedereen moet zijn verhalen afmaken, checken met informanten en indien mogelijk online zetten
• Campagne voeren voor onze barbecue van morgen
• Team “Worst” zorgt voor de bbq naast worst ook lekkernijen voor mensen uit de buurt die geen varkensvlees eten
• Verdieping zoeken met serviceproviders > afspraken maken voor volgende week
• Methode doordenken en categorieën verhalen ordenen
• Wie van de dienstverleners moeten we nog spreken? > netwerk moet gevisualiseerd worden in een tekening
• Verhalen uitprinten morgen en ophangen