De afgelopen twee weken heb ik het lab van een afstandje gevolgd; via de verhalen van mijn collega’s en via de verhalen die geplaatst zijn op dit blog. Via het blog is het voor een buitenstaander die niet direct betrokken is bij de labsprint verrassend goed bij te houden hoe het team kennis verzamelt en hoe er wordt geleerd en geïnterpreteerd. Het legt de zogenaamde learning curve in dit experiment bloot; Joris Luyendijk zijn Banking Blog is daar misschien wel het mooiste voorbeeld van (zie: http://www.youtube.com/watch?v=cJCZkYwuCBM )

Diverse blogs beschrijven de persoonlijke ervaringen van buurtbewoners, professionals en de teamleden met het dagelijks leven in Amsteldorp. Vervolgens proberen velen die ervaringen te duiden; als het om problemen gaat spelen de volgende vragen een rol: bijvoorbeeld wat is er aan de hand in de buurt? Wat is de reden hiervan? En vooral ook: wie moet hier wat aan doen?

Deze percepties hoeven niet altijd waar te zijn volgens objectieve cijfers en statistische data, ze zijn wel waar in de ogen van degene die ze waarneemt en het persoonlijk meemaakt. Een teamlid van het lab vertelde: ‘Percepties zijn vaak veel krachtiger dan objectieve feiten zoals we weten. Percepties en belevingen bepalen ook veel meer wat mensen doen en hoe ze zich voelen’. Om een voorbeeld te geven: stel er wordt bij je ingebroken en persoonlijke spullen worden gestolen. Dat heeft een mega impact op je gevoel van veiligheid, in je huis en in je buurt. De politie spreekt niet voor niks van High Impact Crime wanneer men het heeft over criminaliteit in de persoonlijke sfeer (berovingen en inbraken). Het gevolg van deze ervaringen is vaak dat bewoners in hun perceptie van veiligheid in hun buurt, de buurt een stuk onveiliger inschatten dan deze feitelijk is. De kennis en ervaringen die men heeft, is als het ware een bril waardoor men naar de werkelijkheid kijkt. Dit is een heel herkenbaar fenomeen: immers als je net een rode auto hebt gekocht, dan zie je opeens overal rode auto’s rijden.

Waarom schrijf ik dit? Omdat ik in een aantal blogberichten verhalen en percepties lees over dat Amsteldorp een onveilige buurt is, er sprake is van drugsmisbruik, de buurt sterk verloedert, er grote instroom is van mensen met een psychiatrische achtergrond, de openbare ruimte niet voldoende wordt onderhouden en de buurt zelfs wordt aangeduid als het afvoerputje van Amsterdam. En dat verbaast mij, want als kenner van de objectieve data en statistieken van Amsterdam, herken ik dat beeld op veel onderwerpen niet. In het onlangs gepubliceerde onderzoek Wonen in Amsterdam komt juist een ander beeld naar voren. Dit onderzoek, wat de gemeente elke twee jaar uitvoert, omvat een grootschalige enquête onder Amsterdammers naar hun ervaringen met wonen in de stad en geeft een goed en objectief beeld van hoe leefbaar de buurten van Amsterdam zijn. Wonen in Amsterdam wordt al sinds 1995 uitgevoerd, hierdoor is het mogelijk om de ontwikkeling van een buurt te schetsen. De cijfers van het onderzoek uit 2013 laten zien dat Amsteldorp (als onderdeel van het grotere gebied Frankendael), bovengemiddeld scoort ten opzichte van het gemiddelde van Amsterdam. Dat zien we bijvoorbeeld in kaart 1, daar wordt per gebied weergegeven wat het gemiddelde rapportcijfer is wat mensen geven aan hun buurt. Amsteldorp scoort hierbij een 7.8, dat valt in dezelfde categorie als het Oostelijk Havengebied en verschillende delen van Zuid. Dit zelfde beeld zien we bij cijfers over onderhoud en schoonheid van de openbare ruimte en cijfers over veilig voelen op straat.

Er is daarmee een duidelijke discrepantie tussen het beeld wat sommige bewoners hebben van de situatie in hun buurt en wat er daadwerkelijk aan de hand is. Dat maakt de percepties en ervaringen van buurtbewoners niet minder waar alleen kunnen we die aan de hand van beschikbaar cijfermateriaal wel beter op waarde inschatten. Ik denk dat het goed is om aan de hand van de opgehaalde verhalen en het beschikbare cijfermateriaal op een aantal onderwerpen het gesprek te voeren met elkaar. Zodat beide werelden niet apart van elkaar blijven bestaan maar het cijfermateriaal kwalitatief beter wordt ingekleurd en geduid en de ervaringen, verhalen en percepties van buurtbewoners ook hun waarde krijgen. En er ook iets gedaan kan worden met de verhalen en de cijfers zodat deze elkaar niet meer langer tegenspreken.

Anne-Jan.

Team Amsteldorp

Kennisland en de gemeente Amsterdam zoeken naar verhalen van bewoners van de buurt. Hoe is het om in Amsteldorp te wonen? Is het een wijk waar je zelfstandig woont, of een buurt waar je samenleeft? En wat houdt zelfstandig in? Volg ons hier!

    thijs van exel

    Written by

    works at kennisland. brings people together in teams around complex social issues. loves to see ideas come to life and enjoys the pains that go with that.

    Team Amsteldorp

    Kennisland en de gemeente Amsterdam zoeken naar verhalen van bewoners van de buurt. Hoe is het om in Amsteldorp te wonen? Is het een wijk waar je zelfstandig woont, of een buurt waar je samenleeft? En wat houdt zelfstandig in? Volg ons hier!

    Welcome to a place where words matter. On Medium, smart voices and original ideas take center stage - with no ads in sight. Watch
    Follow all the topics you care about, and we’ll deliver the best stories for you to your homepage and inbox. Explore
    Get unlimited access to the best stories on Medium — and support writers while you’re at it. Just $5/month. Upgrade