Cevap Versene Ulan…

Sabahları okula geldiğimde kahveciye uğrar kahve alırım. Uyanmak için elbette. Beni de tanırlar, sipariş bile vermeden isteyeceğimi hazırlarlar. Hoş birşey. Bu sabahta aynı şey oldu ama küçük bir ayrıntı farkıyla.

Kahvemi aldım, çıkıyorum. Tam çıkacakken, bi kızcağız eli dolu kapıya yaklaşıyordu. Ben de kapıyı tuttum. Kapıyı zamanında bırakmak için de kız kapıdan geçti mi diye kafamı geri döndürüp baktım. Tam o anda kızcağız teşekkür etti. Ben de bişey demeden dönüp gittim. Sonra da kendi kendime epey kızdım. Ulan “Rica ederim” de, hafifçe gülümse, bir jest yap. Yok, öküz gibi dönüp gittim nezaket karşısında. Bi de bunların hocası olacağım. Biraz örnek olması gereken adamın haline bak.

31 Ekim 2016, Ankara